Odkryj: Wellington

City Gallery Wellington Te Whare Toi to miejska publiczna galeria sztuki współczesnej przy placu Te Ngākau Civic Square. Od 1993 roku zajmuje dawną Bibliotekę Centralną Wellington, budynek w stylu art déco z 1940 roku, gdzie prezentuje zmieniające się wystawy artystów nowozelandzkich i zagranicznych. Ponownie otwarto ją w październiku 2026 roku po zamknięciu na czas prac budowlanych.

Wellington Museum zajmuje Bond Store z 1892 roku na Queens Wharf, dawny magazyn zarządu portu zaprojektowany przez Fredericka de Jersey Clere'a. Cztery piętra opowiadają historię regionu: maoryskie opowieści o stworzeniu przedstawione za pomocą teatralnych iluzji, galerie morskie z kajutą kapitana, salę o katastrofie promu Wahine z 1968 roku i wystawę na poddaszu.

Muzeum Nowej Zelandii Te Papa Tongarewa to narodowe muzeum i galeria sztuki, otwarte w 1998 roku na nabrzeżu Wellington. Jego wystawy obejmują maoryskie i pacyficzne taonga, historię naturalną, w tym kałamarnicę Hamiltona, oraz sztukę nowozelandzką, a w budynku mieści się współczesne marae Rongomaraeroa z rzeźbionym wharenui.

Kolejka Cable Car w Wellington to kolej linowo-terenowa otwarta w 1902 roku, która na odcinku około 600 metrów wznosi się o 120 metrów, od Lambton Quay w centrum miasta do Kelburn. Dwa czerwone wagony mijają się w połowie pięciominutowej jazdy; na górze są punkt widokowy na zatokę, Cable Car Museum i wejście do Ogrodu Botanicznego.

Space Place to publiczne obserwatorium i planetarium w budynku Obserwatorium Cartera, otwartym w 1941 roku w górnej części Ogrodu Botanicznego w Wellington, w pobliżu górnej stacji kolejki Cable Car. Ma cyfrowe planetarium z kopułą sferyczną, galerie poświęcone kosmosowi i temu, jak Maorysi nawigowali według gwiazd, oraz zabytkowy refraktor Thomasa Cooke'a używany podczas wieczornych wizyt.

Wellington Botanic Garden ki Paekākā zajmuje 25 hektarów doliny między Thorndon a Kelburn i został założony w 1868 roku na ziemi, na której Ngāti Te Whiti z Te Āti Awa uprawiali niegdyś żywność. Ścieżki prowadzą przez chroniony las rodzimy, drzewa iglaste, ogród różany Lady Norwood i staw z kaczkami; górna stacja kolejki Cable Car jest jednym z wejść.

Budynki Parlamentu Nowej Zelandii stoją na północnym krańcu Lambton Quay: neogotycka Biblioteka Parlamentarna z 1899 roku, neoklasycystyczny Parliament House ukończony w 1922 roku i okrągłe skrzydło wykonawcze zwane Beehive (Ulem), otwarte w 1977 roku. Zwiedzający mogą spacerować po terenie, a wycieczki z przewodnikiem zaczynają się w centrum dla zwiedzających w Parliament House.

Katedra św. Pawła w Wellington to anglikańska katedra diecezji Wellington przy Molesworth Street w pobliżu parlamentu. Zaprojektowana przez Cecila Wooda w latach 30. XX wieku, była budowana z żelbetu w latach 1954–1998 ze względu na zagrożenie trzęsieniami ziemi, a jako katedra służy od 1964 roku. Jest czynnym kościołem z codziennymi nabożeństwami.

Old St Paul's to drewniany neogotycki kościół w Thorndon, zaprojektowany przez wielebnego Fredericka Thatchera i konsekrowany w 1866 roku; do 1964 roku służył jako anglikańska prokatedra Wellington. Zbudowany z rodzimego drewna, ma łukowe więźby dachowe z drewna rimu i witraże, a obecnie opiekuje się nim Heritage New Zealand.

Mount Victoria, czyli Matairangi, to wzgórze o wysokości 196 metrów wznoszące się bezpośrednio na wschód od centrum Wellington, o zboczach porośniętych lasem sosnowym Town Belt i poprzecinanych szlakami. Droga i ścieżki prowadzą do punktu widokowego na szczycie, z którego widać miasto, zatokę Wellington, Evans Bay i półwysep Miramar, a stoi tam pomnik polarnika Richarda E. Byrda.

Dom i ogród Katherine Mansfield to dwukondygnacyjny drewniany dom przy Tinakori Road w Thorndon, w którym w październiku 1888 roku, wkrótce po wprowadzeniu się rodziny, urodziła się pisarka Katherine Mansfield. Odrestaurowane pokoje pokazują ówczesny kolonialny dom rodzinny, ze zmieniającymi się wystawami o jej życiu i twórczości oraz zabytkowym ogrodem.

Zealandia to leśna dolina o powierzchni 225 hektarów w Karori, od 1999 roku otoczona ogrodzeniem chroniącym przed drapieżnikami, gdzie kilka minut od centrum Wellington odtwarzana jest rodzima przyroda. Szlaki piesze prowadzą obok dawnych zbiorników Karori i ich wiktoriańskiej wieży zaworów; zwiedzający oglądają tui, kaka i hatterie, a podczas nocnych wycieczek kiwi.

Zoo w Wellington otwarto w 1906 roku w Newtown; to najstarsze publiczne zoo w Nowej Zelandii, zajmujące 13 hektarów zbocza w zielonym pasie miasta. Zwiedzający oglądają żyrafy, lwy, surykatki i lemury obok gatunków rodzimych, a także mogą obserwować pracę weterynarzy w The Nest Te Kōhanga, szpitalu dla zwierząt w zoo.