Εξερευνήστε: Μπορντό

Το Παλάτι Ροάν είναι το πρώην αρχιεπισκοπικό μέγαρο του Μπορντό, χτισμένο από το 1772 έως το 1784 για τον αρχιεπίσκοπο Φερντινάν Μαξιμιλιέν Μεριαντέκ ντε Ροάν και χρησιμοποιείται ως δημαρχείο από το 1837. Η κύρια πρόσοψή του βλέπει σε μια αυλή δίπλα στην πλατεία Πε-Μπερλάν· στο εσωτερικό, που παρουσιάζεται σε ξεναγήσεις, βρίσκονται μια πέτρινη σκάλα τριών σκελών του Ρισάρ-Φρανσουά Μπονφέν και σαλόνια με σκαλιστή ξυλεπένδυση.

Ο καθεδρικός ναός του Μπορντό, αφιερωμένος στον Άγιο Ανδρέα, είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου του Μπορντό. Καθαγιάστηκε το 1096 και ξαναχτίστηκε σε γοτθικό ρυθμό από τον 13ο έως τον 16ο αιώνα· η Ελεονώρα της Ακουιτανίας παντρεύτηκε εδώ τον μελλοντικό Λουδοβίκο Ζ΄ το 1137. Το καμπαναριό του, ο Πύργος Πε-Μπερλάν, στέκει χωριστά από την εκκλησία, και η Βασιλική Πύλη του 13ου αιώνα διατηρεί την αρχική της γλυπτική.

Το Μουσείο της Ακουιτανίας είναι το δημοτικό ιστορικό μουσείο του Μπορντό, που στεγάζεται από το 1987 στην πρώην Σχολή Γραμμάτων και Επιστημών στην Κουρ Παστέρ, χτισμένη τη δεκαετία του 1880. Περισσότερα από 70.000 αντικείμενα παρουσιάζουν την περιοχή από την προϊστορία, με την Αφροδίτη του Λοσέλ, μέσω της ρωμαϊκής Μπουρντιγκάλα, έως το ατλαντικό εμπόριο του λιμανιού και τον ρόλο του στο δουλεμπόριο.

Η Γκρος Κλος είναι πύλη και καμπαναριό του 15ου αιώνα στα μεσαιωνικά τείχη του Μπορντό, χτισμένη πάνω στην Πύλη Σεν-Ελουά του 13ου αιώνα, στον δρόμο των προσκυνητών προς το Σαντιάγο ντε Κομποστέλα. Δύο στρογγυλοί πύργοι ύψους 40 μέτρων πλαισιώνουν τον θάλαμο της καμπάνας, που χυτεύτηκε το 1775 και ζυγίζει 7.800 κιλά. Χρησίμευε ως καμπαναριό του παλιού δημαρχείου και εμφανίζεται στο οικόσημο της πόλης.

Το Μεγάλο Θέατρο του Μπορντό είναι λυρική σκηνή σε σχέδια του Βικτόρ Λουί, που εγκαινιάστηκε το 1780 και σήμερα φιλοξενεί την Εθνική Όπερα του Μπορντό. Η στοά του με δώδεκα κορινθιακούς κίονες φέρει αγάλματα των εννέα Μουσών και τριών θεαινών· στο εσωτερικό υπάρχει μια μεγαλοπρεπής σκάλα που χρησίμευσε ως πρότυπο για το Μέγαρο Γκαρνιέ και μια αίθουσα σε μπλε και χρυσό που αποκαταστάθηκε το 1991.

Η Πλατεία του Χρηματιστηρίου είναι βασιλική πλατεία του 18ου αιώνα στις προκυμαίες του Γαρούνα, σε σχέδια του Ζακ Γκαμπριέλ, που ολοκλήρωσε ο γιος του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ μεταξύ 1730 και 1775. Το πρώην χρηματιστήριο και το Οτέλ ντε Φερμ πλαισιώνουν την κρήνη των Τριών Χαρίτων του 1869, και απέναντι, στην προκυμαία, ο Καθρέφτης του Νερού, μια πλάκα γρανίτη κάτω από δύο εκατοστά νερό, αντανακλά τις προσόψεις.

Η Πύλη Καγιό είναι πύλη της πόλης ύψους 35 μέτρων στην πλατεία Παλέ του Μπορντό, χτισμένη μεταξύ 1493 και 1496 ως μέρος των μεσαιωνικών τειχών που έβλεπαν στον Γαρούνα. Συνδυάζει αμυντικά στοιχεία, όπως ζεματίστρες και τοξοθυρίδες, με μυτερές στέγες και ένα άγαλμα του βασιλιά Καρόλου Η΄· στο εσωτερικό, μια έκθεση για το μεσαιωνικό Μπορντό οδηγεί μέσα από τον πύργο σε θέα προς τον ποταμό.

Η Πλατεία Κενκόνς είναι πλατεία 12 εκταρίων που διαμορφώθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα στη θέση του κατεδαφισμένου Κάστρου Τρομπέτ, και πήρε το όνομά της από τη διάταξη των δέντρων της σε πεντάδες (κενκόνς). Στη μία άκρη στέκει το Μνημείο των Γιρονδίνων (1894–1902), μια στήλη 54 μέτρων με χάλκινα σιντριβάνια· στην άλλη, δύο ρόστρες στήλες του 1829 βλέπουν προς τον Γαρούνα.

Η Βασιλική του Αγίου Μιχαήλ είναι εκκλησία φλογόσχημου γοτθικού ρυθμού στη συνοικία Σεν-Μισέλ του Μπορντό, χτισμένη από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, που ανακηρύχθηκε ελάσσων βασιλική το 1903. Το ανεξάρτητο καμπαναριό της, η Φλες Σεν-Μισέλ, υψώνεται 114 μέτρα και χτίστηκε μεταξύ 1472 και 1492. Η εκκλησία ανήκει στον κατάλογο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO των Δρόμων του Σαντιάγο ντε Κομποστέλα.

Ο Δημόσιος Κήπος είναι πάρκο 10,8 εκταρίων στο κέντρο του Μπορντό, που δημιουργήθηκε το 1746–1756 επί του επιτρόπου Τουρνί ως γαλλικός γεωμετρικός κήπος σε σχέδια του Ανζ-Ζακ Γκαμπριέλ. Αναδιαμορφώθηκε το 1856–1858 σε αγγλικό τοπιοκήπιο με γκαζόν, ελικοειδή μονοπάτια και μια λίμνη με δύο νησάκια, και ο βοτανικός κήπος της πόλης καταλαμβάνει μέρος του από το 1858.

Η Πέτρινη Γέφυρα ήταν η πρώτη γέφυρα πάνω από τον Γαρούνα στο Μπορντό, που άρχισε επί Ναπολέοντα το 1810 και ολοκληρώθηκε το 1822 επί Λουδοβίκου ΙΗ΄ σε σχέδια των μηχανικών Κλοντ Ντεσάν και Ζαν-Μπατίστ Μπιγιοντέλ. Χτισμένη από πέτρα και τούβλο, έχει μήκος 487 μέτρα με 17 τόξα και συνδέει το κέντρο της πόλης με τη συνοικία Λα Μπαστίντ στη δεξιά όχθη.

Το Μουσείο Κρασιού και Εμπορίου είναι ιδιωτικό μουσείο για το εμπόριο κρασιού του Μπορντό, που άνοιξε το 2008 σε ένα εμπορικό σπίτι του 1720 στην οδό Μπορί 41, στη συνοικία Σαρτρόν. Η συλλογή του από έγγραφα, σπάνιες φιάλες, ταινίες και εργαλεία οινοποίησης γεμίζει τα θολωτά ημιυπόγεια κελάρια, και η επίσκεψη τελειώνει με σχολιασμένη γευσιγνωσία δύο κρασιών.

Το Μπασέν ντε Λιμιέρ είναι κέντρο ψηφιακής τέχνης στην πρώην βάση υποβρυχίων του Μπορντό, ένα τσιμεντένιο καταφύγιο που έχτισαν οι γερμανικές δυνάμεις από το 1941 στη συνοικία Μπακαλάν. Το άνοιξε το 2020 η Culturespaces και προβάλλει εικόνες με μουσική στους τοίχους τεσσάρων πλημμυρισμένων με νερό δεξαμενών υποβρυχίων, μήκους 110 μέτρων η καθεμία, με εκθέσεις για ζωγράφους και θέματα που αλλάζουν μέσα στη χρονιά.