Εξερευνήστε: Λουκέρνη

Η Γέφυρα του Παρεκκλησιού είναι σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα που διασχίζει διαγώνια τον Ρόις στη Λουκέρνη· χτίστηκε γύρω στο 1365 ως μέρος των οχυρώσεων της πόλης και πήρε το όνομά της από το Παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου. Μήκους περίπου 200 μέτρων, περνά δίπλα από τον πέτρινο Πύργο του Νερού· κάτω από τη στέγη της κρέμονται τριγωνικοί πίνακες του 17ου αιώνα, πολλοί από τους οποίους χάθηκαν σε πυρκαγιά το 1993, μετά την οποία η γέφυρα ξαναχτίστηκε.

Ο Ναός των Ιησουιτών του Αγίου Φραγκίσκου Ξαβιέ βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Ρόις στη Λουκέρνη και ήταν η πρώτη μεγάλη μπαρόκ εκκλησία που χτίστηκε στην Ελβετία βόρεια των Άλπεων. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1667 και ο ναός καθαγιάστηκε το 1677, ενώ οι δύο πύργοι του με τους κρεμμυδόσχημους τρούλους ολοκληρώθηκαν μόλις το 1893· ένα παρεκκλήσι στο εσωτερικό φυλάει άμφια του Αδελφού Κλάους.

Το Τείχος Μούζεγκ είναι ένα τμήμα 870 μέτρων των μεσαιωνικών οχυρώσεων της Λουκέρνης κατά μήκος του λόφου Μούζεγκ, βόρεια της παλιάς πόλης, χτισμένο από το 1370 περίπου ως τον 15ο αιώνα, με εννέα πύργους. Οι επισκέπτες περπατούν σε μέρος του τείχους και ανεβαίνουν στους πύργους Μένλι, Τσιτ, Βαχτ και Σίρμερ· το ρολόι του Τσίτουρμ, κατασκευασμένο το 1535, χτυπά ένα λεπτό πριν από τα άλλα ρολόγια της πόλης.

Η Γέφυρα Σπρόιερ είναι σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα πάνω από τον Ρόις στη Λουκέρνη, που ολοκληρώθηκε το 1408 και ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό μετά από πλημμύρα το 1566. Τα αετώματά της φέρουν 45 από τους αρχικούς 67 ζωγραφιστούς πίνακες ενός Χορού του Θανάτου, φιλοτεχνημένους το 1626–1632 υπό τον ζωγράφο Κάσπαρ Μέγκλινγκερ, και ένα μικρό παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία βρίσκεται πάνω στη γέφυρα.

Η Συλλογή Ρόζενγκαρτ είναι μουσείο τέχνης στη Λουκέρνη, που άνοιξε το 2002 σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 1922 το οποίο λειτουργούσε ως υποκατάστημα της Ελβετικής Εθνικής Τράπεζας ως το 1999. Παρουσιάζει τη συλλογή του εμπόρου τέχνης Ζίγκφριντ Ρόζενγκαρτ και της κόρης του Άνγκελα, με μεγάλες ομάδες έργων του Πάουλ Κλέε και του Πάμπλο Πικάσο, μαζί με πίνακες των Σεζάν, Μονέ και Σερά.

Το KKL Luzern, το Κέντρο Πολιτισμού και Συνεδρίων της Λουκέρνης, είναι κτίριο του Γάλλου αρχιτέκτονα Ζαν Νουβέλ δίπλα στη λίμνη και τον σιδηροδρομικό σταθμό, κάτω από μια προεξέχουσα στέγη 100 επί 100 μέτρα. Η αίθουσα συναυλιών του άνοιξε το 1998 και είναι ο κύριος χώρος του Φεστιβάλ της Λουκέρνης· το συγκρότημα, που ολοκληρώθηκε το 2000, στεγάζει επίσης το Μουσείο Τέχνης της Λουκέρνης και αίθουσες συνεδρίων.

Το Πανόραμα Μπουρμπακί είναι κυκλικός πίνακας του Εντουάρ Καστρ του 1881, που εκτίθεται σε μια ροτόντα στην πλατεία Λέβενπλατς της Λουκέρνης από το 1889. Μήκους περίπου 112 μέτρων, απεικονίζει τη γαλλική Στρατιά της Ανατολής του στρατηγού Μπουρμπακί να εισέρχεται στην Ελβετία στο Λε Βεριέρ το 1871, στο τέλος του Γαλλοπρωσικού Πολέμου, με τρισδιάστατες μορφές και αντικείμενα τοποθετημένα μπροστά στον καμβά.

Ο Ναός του Αγίου Λεοδεγαρίου, γνωστός ως Χόφκιρχε, είναι η καθολική ενοριακή και συλλογική εκκλησία που υψώνεται πάνω από την όχθη της λίμνης στη Λουκέρνη, με δίδυμους οξυκόρυφους πύργους. Χτίστηκε το 1633–1639 εν μέρει στα θεμέλια μιας ρομανικής βασιλικής που κάηκε το 1633 και είναι μία από τις λίγες μεγάλες εκκλησίες που ανεγέρθηκαν βόρεια των Άλπεων κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο.

Το Μνημείο του Λιονταριού είναι βραχογλυφή ενός ετοιμοθάνατου λιονταριού, που σκαλίστηκε το 1820–21 από τον Λούκας Άχορν σε έναν βράχο σύμφωνα με σχέδιο του Μπέρτελ Τόρβαλντσεν. Τιμά τους Ελβετούς Φρουρούς που σκοτώθηκαν το 1792, όταν επαναστάτες εισέβαλαν στο Ανάκτορο του Κεραμεικού στο Παρίσι· μια λατινική επιγραφή εκτείνεται πάνω από το λιοντάρι και μια μικρή λιμνούλα βρίσκεται κάτω από τον βράχο.

Το Μουσείο Ρίχαρντ Βάγκνερ στεγάζεται στην εξοχική κατοικία Τρίμπσεν, σε μια χερσόνησο της Λίμνης της Λουκέρνης, όπου ο συνθέτης έζησε από το 1866 έως το 1872 και όπου το «Ειδύλλιο του Ζίγκφριντ» παίχτηκε πρώτη φορά το 1870. Λειτουργεί ως μουσείο από το 1933 και παρουσιάζει δωμάτια με τα αυθεντικά έπιπλα του Βάγκνερ, μια έκθεση για τα χρόνια του στη Λουκέρνη και περιοδικές εκθέσεις στον επάνω όροφο.

Το Ελβετικό Μουσείο Μεταφορών είναι μουσείο στην όχθη της Λίμνης της Λουκέρνης που άνοιξε το 1959. Οι αίθουσές του καλύπτουν σιδηροδρομικές, οδικές και θαλάσσιες μεταφορές, την αεροπορία και τα διαστημικά ταξίδια, τον τουρισμό, την ενέργεια και τις επικοινωνίες, με ατμομηχανές, αεροσκάφη και το υποβρύχιο Mésoscaphe του Ογκύστ Πικάρ· στον χώρο υπάρχουν επίσης πλανητάριο, κινηματογράφος μεγάλου φορμά και το Μουσείο Χανς Έρνι.

Ο Πιλάτος είναι ορεινός όγκος νότια της Λουκέρνης, του οποίου το ψηλότερο σημείο, το Τόμλισχορν, φτάνει τα 2.128 μέτρα. Ένας οδοντωτός σιδηρόδρομος που άνοιξε το 1889 ανεβαίνει από το Άλπναχσταντ με κλίσεις έως 48 τοις εκατό, ενώ τελεφερίκ με καμπίνες και εναέριο τελεφερίκ ανεβαίνουν από το Κρίενς· στο Πιλάτους Κουλμ υπάρχουν βεράντες θέας, μονοπάτια περιπάτου και δύο ξενοδοχεία.

Το Ρίγκι είναι ορεινός όγκος ανάμεσα στη Λίμνη της Λουκέρνης, τη Λίμνη του Τσουγκ και τη Λίμνη Λάουερτς, ανατολικά της Λουκέρνης. Οδοντωτοί σιδηρόδρομοι από το Φίτσναου και το Αρτ-Γκόλνταου ανεβαίνουν ως το Ρίγκι Κουλμ, την κύρια κορυφή των 1.797 μέτρων στο καντόνι του Σβιτς, όπου υπάρχει ξενοδοχείο από το 1816· ένα τελεφερίκ ανεβαίνει επίσης από το Βέγκις στο Ρίγκι Κάλτμπαντ, αφετηρία για περιπάτους.