Εξερευνήστε: Λουκέρνη

Η Γέφυρα του Παρεκκλησιού είναι σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα που διασχίζει διαγώνια τον Ρόις στη Λουκέρνη· χτίστηκε γύρω στο 1365 ως μέρος των οχυρώσεων της πόλης και πήρε το όνομά της από το Παρεκκλήσι του Αγίου Πέτρου. Μήκους περίπου 200 μέτρων, περνά δίπλα από τον πέτρινο Πύργο του Νερού· κάτω από τη στέγη της κρέμονται τριγωνικοί πίνακες του 17ου αιώνα, πολλοί από τους οποίους χάθηκαν σε πυρκαγιά το 1993, μετά την οποία η γέφυρα ξαναχτίστηκε.

Ο Ναός των Ιησουιτών του Αγίου Φραγκίσκου Ξαβιέ βρίσκεται στην αριστερή όχθη του Ρόις στη Λουκέρνη και ήταν η πρώτη μεγάλη μπαρόκ εκκλησία που χτίστηκε στην Ελβετία βόρεια των Άλπεων. Η κατασκευή ξεκίνησε το 1667 και ο ναός καθαγιάστηκε το 1677, ενώ οι δύο πύργοι του με τους κρεμμυδόσχημους τρούλους ολοκληρώθηκαν μόλις το 1893· ένα παρεκκλήσι στο εσωτερικό φυλάει άμφια του Αδελφού Κλάους.

Το Τείχος Μούζεγκ είναι ένα τμήμα 870 μέτρων των μεσαιωνικών οχυρώσεων της Λουκέρνης κατά μήκος του λόφου Μούζεγκ, βόρεια της παλιάς πόλης, χτισμένο από το 1370 περίπου ως τον 15ο αιώνα, με εννέα πύργους. Οι επισκέπτες περπατούν σε μέρος του τείχους και ανεβαίνουν στους πύργους Μένλι, Τσιτ, Βαχτ και Σίρμερ· το ρολόι του Τσίτουρμ, κατασκευασμένο το 1535, χτυπά ένα λεπτό πριν από τα άλλα ρολόγια της πόλης.

Η Γέφυρα Σπρόιερ είναι σκεπαστή ξύλινη πεζογέφυρα πάνω από τον Ρόις στη Λουκέρνη, που ολοκληρώθηκε το 1408 και ξαναχτίστηκε σε μεγάλο βαθμό μετά από πλημμύρα το 1566. Τα αετώματά της φέρουν 45 από τους αρχικούς 67 ζωγραφιστούς πίνακες ενός Χορού του Θανάτου, φιλοτεχνημένους το 1626–1632 υπό τον ζωγράφο Κάσπαρ Μέγκλινγκερ, και ένα μικρό παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Παναγία βρίσκεται πάνω στη γέφυρα.

Ο Ναός του Αγίου Λεοδεγαρίου, γνωστός ως Χόφκιρχε, είναι η καθολική ενοριακή και συλλογική εκκλησία που υψώνεται πάνω από την όχθη της λίμνης στη Λουκέρνη, με δίδυμους οξυκόρυφους πύργους. Χτίστηκε το 1633–1639 εν μέρει στα θεμέλια μιας ρομανικής βασιλικής που κάηκε το 1633 και είναι μία από τις λίγες μεγάλες εκκλησίες που ανεγέρθηκαν βόρεια των Άλπεων κατά τον Τριακονταετή Πόλεμο.

Το Μνημείο του Λιονταριού είναι βραχογλυφή ενός ετοιμοθάνατου λιονταριού, που σκαλίστηκε το 1820–21 από τον Λούκας Άχορν σε έναν βράχο σύμφωνα με σχέδιο του Μπέρτελ Τόρβαλντσεν. Τιμά τους Ελβετούς Φρουρούς που σκοτώθηκαν το 1792, όταν επαναστάτες εισέβαλαν στο Ανάκτορο του Κεραμεικού στο Παρίσι· μια λατινική επιγραφή εκτείνεται πάνω από το λιοντάρι και μια μικρή λιμνούλα βρίσκεται κάτω από τον βράχο.