Εξερευνήστε: Ορβιέτο

Το Πότσο ντέλα Κάβα είναι υπόγειο συγκρότημα στη μεσαιωνική συνοικία του Ορβιέτο, γύρω από ένα πηγάδι λαξευμένο σε βάθος 36 μέτρων στον τόφο. Ένα ετρουσκικό πηγάδι διευρύνθηκε για τον πάπα Κλήμη Ζ΄ το 1527–1530, σφραγίστηκε το 1646 και ξαναβρέθηκε το 1984. Η διαδρομή μέσα από εννέα συνδεδεμένες σπηλιές παρουσιάζει επίσης μια ετρουσκική στέρνα και έναν τάφο, μεσαιωνικά καμίνια και ένα κελάρι κρασιού.

Το Μουσείο Κλάουντιο Φάινα είναι αρχαιολογικό μουσείο στο Παλάτσο Φάινα, απέναντι από τον καθεδρικό ναό του Ορβιέτο στην Πιάτσα ντελ Ντουόμο. Η συλλογή που συγκέντρωσαν οι κόμητες Μάουρο και Ευγένιο Φάινα από το 1864 περιλαμβάνει αττικά μελανόμορφα και ερυθρόμορφα αγγεία, ετρουσκικά κτερίσματα και νομίσματα· το ισόγειο φιλοξενεί το δημοτικό μουσείο με την Αφροδίτη της Κανιτσέλα.

Η Κροτσιφίσο ντελ Τούφο είναι ετρουσκική νεκρόπολη στους πρόποδες του βράχου του Ορβιέτο, που χρησιμοποιήθηκε από τον 8ο έως τον 3ο αιώνα π.Χ. και πήρε το όνομά της από έναν εσταυρωμένο λαξευμένο σε ένα κοντινό βραχόσκαφτο παρεκκλήσι. Οι θαλαμωτοί τάφοι της από όγκους τόφου παρατάσσονται σε ένα κάναβο ταφικών δρόμων, πολλά ανώφλια φέρουν το όνομα της οικογένειας, και ένα εκθετήριο παρουσιάζει κτερίσματα από τις ανασκαφές.

Ο Σαν Τζοβενάλε είναι ρωμανική εκκλησία στη δυτική άκρη του οροπεδίου του Ορβιέτο, χτισμένη το 1004, πιθανώς στη θέση ενός ετρουσκικού ναού. Η πρόσοψή της από τόφο και το τετράγωνο καμπαναριό της προηγούνται ενός κλίτους του οποίου οι τοίχοι καλύπτονται από τοιχογραφίες από τον 12ο και 13ο αιώνα και μετά· μια επιγραφή στην κύρια Αγία Τράπεζα χρονολογείται στο 1170.

Ο καθεδρικός ναός του Ορβιέτο είναι γοτθικός ναός αφιερωμένος στην Κοίμηση της Θεοτόκου, που ξεκίνησε το 1290 για να φιλοξενήσει το Κορποράλε της Μπολσένα, το κειμήλιο ενός θαύματος που αναφέρθηκε το 1263. Η πρόσοψή του, στην οποία εργάστηκε ο Λορέντσο Μαϊτάνι από το 1309, φέρει μαρμάρινα ανάγλυφα και χρυσά ψηφιδωτά, και στο εσωτερικό το Παρεκκλήσι του Σαν Μπρίτσιο φιλοξενεί τοιχογραφίες της Δευτέρας Παρουσίας του Φρα Αντζέλικο και του Λούκα Σινιορέλι.

Το Πηγάδι του Αγίου Πατρικίου (Pozzo di San Patrizio) έχει βάθος 54 μέτρων και λαξεύτηκε στον τόφο του οροπεδίου του Ορβιέτο μεταξύ 1527 και 1537 σε σχέδιο του Αντόνιο ντα Σανγκάλο του Νεότερου για τον πάπα Κλήμη Ζ΄. Δύο ξεχωριστές ελικοειδείς ράμπες με 248 σκαλιά, που φωτίζονται από 72 παράθυρα, επέτρεπαν στα μουλάρια να κατεβάζουν και να ανεβάζουν νερό χωρίς να συναντιούνται.