Εξερευνήστε: Σιγκισοάρα

Η λουθηρανική Εκκλησία στον Λόφο βρίσκεται στον Λόφο του Σχολείου πάνω από την ακρόπολη της Σιγκισοάρα, σε υψόμετρο 429 μέτρων. Χτισμένη ως γοτθική εκκλησία-αίθουσα μεταξύ 1429 και 1488, διατηρεί τοιχογραφίες της δεκαετίας του 1480 που αποκαλύφθηκαν το 1934, ένα αρτοφόριο του ύστερου Μεσαίωνα και Αγίες Τράπεζες που μεταφέρθηκαν από άλλες σαξονικές εκκλησίες. Φτάνει κανείς εκεί από τη σκεπαστή Σκάλα των Μαθητών.

Η τειχισμένη άνω πόλη της Σιγκισοάρα εποικίστηκε από Σάξονες της Τρανσυλβανίας τον 12ο αιώνα και είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO από το 1999. Το τείχος της, χτισμένο μεταξύ 14ου και 17ου αιώνα, διατηρεί εννέα από τους πύργους των συντεχνιών του, και άνθρωποι ζουν ακόμη στους στενούς δρόμους γύρω από την Πλατεία της Ακρόπολης, τον Πύργο του Ρολογιού και την Εκκλησία στον Λόφο.

Η σκεπαστή ξύλινη Σκάλα των Μαθητών χτίστηκε το 1642 για να οδηγεί από την ακρόπολη της Σιγκισοάρα στο σχολείο και στην Εκκλησία στον Λόφο, ώστε μαθητές και πιστοί να ανεβαίνουν την πλαγιά προφυλαγμένοι από το χιόνι τον χειμώνα. Από τα περίπου 300 αρχικά σκαλοπάτια σώζονται περίπου 175, κάτω από μια μακριά στέγη από ξύλινα δοκάρια και σανίδες.

Η Οικία του Βλαντ Ντρακούλ είναι κίτρινο μεσαιωνικό σπίτι στην Πλατεία του Μουσείου, δίπλα στον Πύργο του Ρολογιού. Ο Βλαντ Β΄ Ντρακούλ, ηγεμόνας της Βλαχίας, αναφέρεται ότι έζησε στη Σιγκισοάρα μεταξύ 1431 και 1435, και η παράδοση θέλει τον γιο του Βλαντ Γ΄, που αργότερα ονομάστηκε Παλουκωτής, να γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι. Σήμερα στεγάζει εστιατόριο, με μια παλιά τοιχογραφία ενός άνδρα με τουρμπάνι στον επάνω όροφο.

Ο Πύργος του Ρολογιού, ύψους 64 μέτρων, φρουρούσε την κύρια πύλη της άνω πόλης της Σιγκισοάρα και χρησίμευε ως δημαρχείο ως το 1656. Η μπαρόκ στέγη του με τα τέσσερα γωνιακά πυργίσκια χτίστηκε μετά την πυρκαγιά του 1676, και το ρολόι του έχει σκαλιστές ξύλινες μορφές. Από το 1898 ο πύργος στεγάζει το Μουσείο Ιστορίας της πόλης, από όπου ανεβαίνει κανείς σε έναν εξώστη θέας κάτω από τη στέγη.

Η Εκκλησία της Μονής ανήκε σε μια δομινικανή μονή που αναφέρεται πρώτη φορά το 1298 και σήμερα είναι η λουθηρανική ενοριακή εκκλησία της Σιγκισοάρα. Η γοτθική εκκλησία-αίθουσα χρονολογείται από το 1492–1515· στο εσωτερικό υπάρχουν μπαρόκ Αγία Τράπεζα του 1681, χάλκινη κολυμβήθρα του 1411 και μια συλλογή τρανσυλβανικών χαλιών του 16ου και 17ου αιώνα. Η ίδια η μονή κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1880.

Ο Πύργος των Τσαγκάρηδων σηματοδοτεί το βορειοανατολικό άκρο του τείχους της ακρόπολης στη Σιγκισοάρα. Αναφέρεται πρώτη φορά τη δεκαετία του 1520· ο πύργος της συντεχνίας καταστράφηκε από την πυρκαγιά του 1676 και ξαναχτίστηκε σε μπαρόκ ύφος το 1681 σε πενταγωνική κάτοψη, κάτω από μια ψηλή στέγη με δύο μικρά πυργίσκια παρατήρησης. Φαίνεται από έξω· ένας τοπικός ραδιοφωνικός σταθμός τον χρησιμοποιεί από το 2000.