Odkryj: Sighișoara

Luterański Kościół na Wzgórzu stoi na Wzgórzu Szkolnym nad cytadelą Sighișoary, na wysokości 429 metrów. Zbudowany jako gotycki kościół halowy w latach 1429–1488, zachował malowidła ścienne z lat 80. XV wieku odsłonięte w 1934 roku, późnośredniowieczne sakramentarium i ołtarze przeniesione z innych kościołów saskich. Prowadzą do niego kryte Schody Szkolne.

Otoczone murami górne miasto Sighișoary zasiedlili w XII wieku Sasi siedmiogrodzcy; od 1999 roku jest obiektem światowego dziedzictwa UNESCO. Jego mury, wznoszone od XIV do XVII wieku, zachowały dziewięć baszt cechowych, a w wąskich uliczkach wokół placu Cytadeli, Wieży Zegarowej i Kościoła na Wzgórzu wciąż mieszkają ludzie.

Kryte drewniane Schody Szkolne zbudowano w 1642 roku, by prowadziły z cytadeli Sighișoary do szkoły i Kościoła na Wzgórzu, tak aby uczniowie i wierni mogli zimą wspinać się po zboczu osłonięci od śniegu. Z około 300 pierwotnych stopni zachowało się około 175, pod długim dachem z drewnianych belek i desek.

Dom Włada Diabła to żółty średniowieczny dom przy placu Muzealnym, obok Wieży Zegarowej. Wład II Diabeł, władca Wołoszczyzny, jest poświadczony jako mieszkaniec Sighișoary w latach 1431–1435, a tradycja głosi, że w tym domu urodził się jego syn Wład III, później zwany Palownikiem. Dziś mieści się w nim restauracja, a na piętrze zachowało się dawne malowidło przedstawiające mężczyznę w turbanie.

64-metrowa Wieża Zegarowa strzegła głównej bramy górnego miasta Sighișoary i do 1656 roku służyła jako ratusz. Jej barokowy dach z czterema narożnymi wieżyczkami powstał po pożarze z 1676 roku, a zegar ma rzeźbione drewniane figury. Od 1898 roku w wieży mieści się miejskie Muzeum Historyczne, z którego wchodzi się na galerię widokową pod dachem.

Kościół Klasztorny należał do klasztoru dominikanów wzmiankowanego po raz pierwszy w 1298 roku, a dziś jest luterańskim kościołem parafialnym Sighișoary. Gotycki kościół halowy pochodzi z lat 1492–1515; wewnątrz znajdują się barokowy ołtarz z 1681 roku, brązowa chrzcielnica z 1411 roku i kolekcja dywanów transylwańskich z XVI i XVII wieku. Sam klasztor rozebrano w latach 80. XIX wieku.

Baszta Szewców wyznacza północno-wschodni kraniec murów cytadeli w Sighișoarze. Wzmiankowana po raz pierwszy w latach 20. XVI wieku cechowa baszta została zniszczona w pożarze z 1676 roku i odbudowana w stylu barokowym w 1681 roku na planie pięcioboku, pod wysokim dachem z dwiema małymi wieżyczkami obserwacyjnymi. Ogląda się ją z zewnątrz; od 2000 roku korzysta z niej lokalna rozgłośnia radiowa.