Εξερευνήστε: Σορέντο

Η Πιάτσα Τάσο είναι η κεντρική πλατεία του Σορέντο, που πήρε το όνομά της από τον ποιητή Τορκουάτο Τάσο, ο οποίος γεννήθηκε στην πόλη το 1544. Σε αυτήν στέκουν μνημεία του Τάσο και του Αγίου Αντωνίνου, του προστάτη αγίου, η κίτρινη μπαρόκ Εκκλησία του Κάρμινε τη βλέπει, και ο εμπορικός δρόμος Βία Σαν Τσεζάρεο ξεκινά από αυτήν προς τα δυτικά.

Ο καθεδρικός ναός του Σορέντο, αφιερωμένος στους Αγίους Φίλιππο και Ιάκωβο, είναι η έδρα του αρχιεπισκόπου Σορέντο-Καστελαμάρε ντι Στάμπια. Ξαναχτίστηκε το 1573 μετά από τουρκική επιδρομή και απέκτησε το μπαρόκ εσωτερικό του στις αρχές του 18ου αιώνα· έχει νεογοτθική πρόσοψη του 1924, καμπαναριό σε ρωμαϊκή βάση και πόρτες του 11ου αιώνα από την Κωνσταντινούπολη.

Το Μουσείο Κορεάλε καταλαμβάνει την έπαυλη των κομήτων Κορεάλε ντι Τερανόβα στο Σορέντο, που κληροδότησαν στην πόλη οι αδελφοί Αλφρέντο και Πομπέο Κορεάλε. Εκθέτει ναπολιτάνικους πίνακες του 17ου έως 19ου αιώνα, πορσελάνες Καποντιμόντε και Σεβρών, γυαλικά Μουράνο, ρολόγια, έπιπλα με ένθετη διακόσμηση και αρχαιολογικά ευρήματα, με έναν κήπο εσπεριδοειδών και ένα άνδηρο πάνω από τον κόλπο της Νάπολης.

Η Πιάτσα Ουμπέρτο Α΄, γνωστή συνήθως ως La Piazzetta, είναι η κεντρική πλατεία της πόλης του Κάπρι. Την πλαισιώνουν ο πύργος του ρολογιού, τα σκαλιά της εκκλησίας του Σάντο Στέφανο και η πρώην επισκοπική κατοικία, σήμερα δημαρχείο, και τραπέζια καφενείων τη γεμίζουν από τη δεκαετία του 1930. Το φουνικουλάρ από τη Μαρίνα Γκράντε σταματά δίπλα της.

Η Τσερτόζα ντι Σαν Τζάκομο είναι καρθουσιανή μονή στο Κάπρι, που ίδρυσε το 1371 ο κόμης Τζάκομο Αρκούτσι, γραμματέας της βασίλισσας Ιωάννας Α΄ της Νάπολης, σε γη που του παραχώρησε εκείνη. Λεηλατήθηκε από πειρατές τον 16ο αιώνα και διευρύνθηκε αργότερα· σήμερα στεγάζει μουσείο με πίνακες του Καρλ Βίλχελμ Ντίφενμπαχ, δύο περίστυλα και έναν κήπο πάνω από τη Μαρίνα Πίκολα.

Οι Κήποι του Αυγούστου είναι κλιμακωτοί δημοτικοί κήποι στην πόλη του Κάπρι, που διαμορφώθηκαν στις αρχές του 20ού αιώνα από τον Γερμανό βιομήχανο Φρίντριχ Άλφρεντ Κρουπ και ονομάζονταν Κήποι Κρουπ έως το 1918. Παρτέρια και πεύκα πλαισιώνουν τη θέα προς το όρος Σολάρο, τη Μαρίνα Πίκολα και τους βράχους Φαραλιόνι· στους κήπους στέκει ένα μνημείο του Λένιν του 1968, έργο του Τζάκομο Μαντζού.

Η Βίλα Σαν Μικέλε είναι το σπίτι και ο κήπος που έχτισε στα τέλη του 19ου αιώνα ο Σουηδός γιατρός και συγγραφέας Άξελ Μούνθε στο Ανακάπρι, στην κορυφή των Φοινικικών Σκαλιών, 327 μέτρα πάνω από τη θάλασσα. Ο Μούνθε την επίπλωσε με ρωμαϊκές και αιγυπτιακές αρχαιότητες, ανάμεσά τους μια σφίγγα στο στηθαίο, και την περιέγραψε στο «Το βιβλίο του Σαν Μικέλε» (1929). Αργότερα πέρασε στο σουηδικό κράτος.