Εξερευνήστε: Βενετία

Το Fondazione Prada χρησιμοποιεί το Κα' Κόρνερ ντέλα Ρετζίνα, ένα μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι στη Σάντα Κρότσε, ως χώρο του στη Βενετία για περιοδικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης. Το μέγαρο βρίσκεται εκεί όπου γεννήθηκε το 1454 η Αικατερίνη Κορνάρο, μετέπειτα βασίλισσα της Κύπρου· ξαναχτίστηκε το 1724 από τον Ντομένικο Ρόσι και έχει τοιχογραφίες με τη ζωή της στον κύριο όροφο.

Το Κα' Πέζαρο είναι μπαρόκ μαρμάρινο μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι, σχεδιασμένο από τον Μπαλντασάρε Λονγκένα στα μέσα του 17ου αιώνα και ολοκληρωμένο από τον Τζαν Αντόνιο Γκασπάρι το 1710. Στεγάζει τη Διεθνή Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, που δημιουργήθηκε κυρίως από έργα που αγοράστηκαν στις πρώτες Μπιενάλε της Βενετίας, και στον τελευταίο όροφο το Μουσείο Ανατολικής Τέχνης.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βενετίας καταλαμβάνει το Φόντακο ντέι Τούρκι, βενετοβυζαντινό μέγαρο του 13ου αιώνα στο Μεγάλο Κανάλι που χρησίμευσε ως εμπορικός οίκος των Τούρκων εμπόρων από το 1621 έως το 1838. Μουσείο από το 1923, εκθέτει απολιθώματα, ανάμεσά τους τον σκελετό του δεινοσαύρου Ουρανόσαυρου, σκελετούς φαλαινών και ζωολογικές και εθνογραφικές συλλογές.

Το Μουσείο Φορτούνι καταλαμβάνει το Παλάτσο Πέζαρο ντέλι Ορφέι, γοτθικό μέγαρο του 15ου αιώνα στο Κάμπο Σαν Μπενέτο, όπου ο ισπανικής καταγωγής καλλιτέχνης Μαριάνο Φορτούνι έστησε το εργαστήριό του το 1898 και αργότερα το σπίτι και το εργαστήριο υφασμάτων του. Οι αίθουσές του εκθέτουν τους πίνακές του, τυπωμένα μετάξια και βελούδα, φωτιστικά και σκηνογραφίες· το μέγαρο δωρίστηκε στην πόλη το 1956.

Η Οικία του Κάρλο Γκολντόνι είναι το γοτθικό Παλάτσο Τσεντάνι στο Σαν Πόλο, όπου γεννήθηκε ο θεατρικός συγγραφέας Κάρλο Γκολντόνι το 1707. Μια αυλή με ανοιχτή σκάλα του 15ου αιώνα και σκαλιστό στόμιο πηγαδιού οδηγεί σε ένα μικρό μουσείο για τη ζωή και το θέατρό του, με ένα ανακατασκευασμένο κουκλοθέατρο του 18ου αιώνα, και σε μια βιβλιοθήκη θεατρικών σπουδών.

Το Διαδραστικό Μουσείο Ντα Βίντσι καταλαμβάνει τις αίθουσες της Σκολέτα ντι Σαν Ρόκο, που χτίστηκε το 1494 ως πρώτη έδρα της Αδελφότητας του Σαν Ρόκο δίπλα στη μεταγενέστερη Σκούολα Γκράντε. Οι επισκέπτες μπορούν να χειριστούν μοντέλα σε φυσικό μέγεθος των μηχανών του Λεονάρντο ντα Βίντσι, από πολεμικές έως ιπτάμενες μηχανές, με επεξηγήσεις σε διάφορες γλώσσες.

Η Σκούολα Γκράντε ντι Σαν Ρόκο είναι η έδρα μιας λαϊκής αδελφότητας που ιδρύθηκε το 1478, σε ένα μαρμάρινο αναγεννησιακό κτίριο στη συνοικία Σαν Πόλο που ολοκληρώθηκε το 1560. Οι αίθουσές της καλύπτονται από πίνακες του Τιντορέτο και του εργαστηρίου του, φιλοτεχνημένους μεταξύ 1564 και 1587, ανάμεσά τους η μεγάλη Σταύρωση στη Sala dell'Albergo.

Το Εβραϊκό Μουσείο της Βενετίας ιδρύθηκε το 1954 από την Εβραϊκή Κοινότητα δίπλα στις δύο παλαιότερες συναγωγές στο Κάμπο ντελ Γκέτο Νουόβο, στο Γκέτο που δημιουργήθηκε το 1516. Οι εκθεσιακές αίθουσές του είναι κλειστές για αποκατάσταση που θα διπλασιάσει το μέγεθός τους· στο μεταξύ το εκδοτήριο οργανώνει ξεναγήσεις στις ιστορικές συναγωγές του Γκέτο.

Το Παλάτσο Γκράσι είναι κλασικιστικό μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι δίπλα στο Κάμπο Σαν Σαμουέλε, σχεδιασμένο από τον Τζόρτζο Μασάρι για την οικογένεια Γκράσι και χτισμένο μεταξύ 1748 και 1772. Το αγόρασε ο Φρανσουά Πινό το 2005 και το ανακαίνισε ο Τανταό Άντο· φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης από τη Συλλογή Πινό.

Το Μουσείο Μουσικής στεγάζεται στην αποϊεροποιημένη εκκλησία του Σαν Μαουρίτσιο, ξαναχτισμένη μεταξύ 1795 και 1806 σε νεοκλασικό σχέδιο του Τζανατόνιο Σέλβα, του αρχιτέκτονα της Φενίτσε. Δημιουργήθηκε από τον συλλέκτη Αρτέμιο Βερσάρι και το σύνολο Interpreti Veneziani και εκθέτει έγχορδα όργανα κατασκευαστών όπως οι Αμάτι, Γκουαντανίνι και Γκοφρίλερ, γύρω από τον Αντόνιο Βιβάλντι και την εποχή του.

Το Μουσείο Κορέρ είναι το δημοτικό μουσείο βενετικής τέχνης και ιστορίας στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου, στη Ναπολεόντεια Πτέρυγα και τις Προκουράτιε Νουόβε. Αναπτύχθηκε από τη συλλογή που κληροδότησε ο Τεοντόρο Κορέρ στην πόλη το 1830 και παρουσιάζει γλυπτά του Αντόνιο Κανόβα, τις νεοκλασικές αίθουσες του πρώην βασιλικού ανακτόρου και πίνακες του Τζοβάνι Μπελίνι και του Καρπάτσο.

Το Κα' Ρετζόνικο είναι μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι στο Ντορσοντούρο, που ξεκίνησε ο Μπαλντασάρε Λονγκένα το 1649 για την οικογένεια Μπον και ολοκλήρωσε ο Τζόρτζο Μασάρι για τους Ρετζόνικο. Στεγάζει το Μουσείο της Βενετίας του 18ου αιώνα, με επιπλωμένες αίθουσες, τοιχογραφίες οροφής του Τζαμπατίστα Τιέπολο και πίνακες των Καναλέτο, Φραντσέσκο Γκουάρντι και Πιέτρο Λόνγκι.

Η Συλλογή Πέγκι Γκούγκενχαϊμ είναι μουσείο ευρωπαϊκής και αμερικανικής τέχνης του 20ού αιώνα στο Παλάτσο Βενιέρ ντέι Λεόνι, μέγαρο του 18ου αιώνα στο Μεγάλο Κανάλι στο Ντορσοντούρο, όπου η Πέγκι Γκούγκενχαϊμ έζησε τρεις δεκαετίες. Παρουσιάζει κυβιστικά, υπερρεαλιστικά και αφηρημένα εξπρεσιονιστικά έργα καλλιτεχνών όπως ο Πικάσο, ο Νταλί, ο Μιρό και ο Πόλοκ.

Οι Πινακοθήκες της Ακαδημίας (Gallerie dell'Accademia) είναι η κύρια πινακοθήκη της Βενετίας για την τέχνη του 14ου έως 18ου αιώνα, στεγασμένη στην πρώην εκκλησία, μονή και Σκούολα Γκράντε της Σάντα Μαρία ντέλα Καριτά στο Ντορσοντούρο. Εκθέτει βενετική ζωγραφική των Τζοβάνι Μπελίνι, Καρπάτσο, Τζορτζόνε, Τιτσιάνο, Τιντορέτο και Βερονέζε· ο Βιτρούβιος Άνθρωπος του Λεονάρντο ανήκει επίσης στη συλλογή.

Η Πούντα ντέλα Ντογκάνα είναι το πρώην θαλάσσιο τελωνείο στην άκρη του Ντορσοντούρο, ανάμεσα στο Μεγάλο Κανάλι και το Κανάλι της Τζουντέκα, χτισμένο το 1678–1682 από τον Τζουζέπε Μπενόνι και επιστεφόμενο από μια χρυσή σφαίρα με μια μορφή της Τύχης. Αποκαταστάθηκε από τον Τανταό Άντο το 2008–2009 και παρουσιάζει σύγχρονη τέχνη από τη Συλλογή Πινό.

Το Μουσείο Ναυτικής Ιστορίας καταλαμβάνει μια σιταποθήκη του 15ου αιώνα της Δημοκρατίας της Βενετίας δίπλα στο Αρσενάλε. Ιδρύθηκε μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και ανήκει στο Ιταλικό Πολεμικό Ναυτικό· εκθέτει μοντέλα πλοίων, όπλα και ναυτικά κειμήλια σε πέντε ορόφους· το εισιτήριο περιλαμβάνει επίσης το Περίπτερο των Πλοίων στο πρώην εργαστήριο κουπιών του Αρσενάλε, όπου εκτίθενται ιστορικά σκάφη.

Το Μουσείο Γυαλιού του Μουράνο παρουσιάζει την ιστορία της υαλουργίας από την αρχαιότητα έως σήμερα, με έμφαση στο γυαλί του ίδιου του Μουράνο. Ιδρύθηκε το 1861 από τον αββά Βιντσέντσο Τζανέτι, καταλαμβάνει το γοτθικό Παλάτσο Τζουστινιάν, πρώην κατοικία των επισκόπων του Τορτσέλο, και ανήκει στα δημοτικά μουσεία της Βενετίας από το 1923.

Το Μουσείο Δαντέλας του Μπουράνο βρίσκεται στο πρώην μέγαρο του Ποντεστά του Τορτσέλο στην Πιάτσα Γκαλούπι, την κεντρική πλατεία του νησιού Μπουράνο, που στέγασε τη σχολή δαντέλας του Μπουράνο από το 1872 έως το 1970. Ιδρύθηκε το 1978 και το διαχειρίζεται το Ίδρυμα Δημοτικών Μουσείων της Βενετίας· παρουσιάζει τη δαντέλα της Βενετίας και της λιμνοθάλασσας από τις απαρχές της έως σήμερα μέσα από κομμάτια, σχέδια και έγγραφα.

Το Επαρχιακό Μουσείο του Τορτσέλο καταλαμβάνει δύο μεσαιωνικά κτίρια στην κεντρική πλατεία του Τορτσέλο, δίπλα στον καθεδρικό ναό του νησιού. Ιδρύθηκε το 1872 και παρουσιάζει αρχαιολογικά ευρήματα από τη λιμνοθάλασσα και την ενδοχώρα στο Παλάτσο ντελ' Αρκίβιο, και παλαιοχριστιανικά και μεσαιωνικά έργα από τα νησιά στο Παλάτσο ντελ Κονσίλιο.