Εξερευνήστε: Βενετία

Το Κα' Πέζαρο είναι μπαρόκ μαρμάρινο μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι, σχεδιασμένο από τον Μπαλντασάρε Λονγκένα στα μέσα του 17ου αιώνα και ολοκληρωμένο από τον Τζαν Αντόνιο Γκασπάρι το 1710. Στεγάζει τη Διεθνή Πινακοθήκη Μοντέρνας Τέχνης, που δημιουργήθηκε κυρίως από έργα που αγοράστηκαν στις πρώτες Μπιενάλε της Βενετίας, και στον τελευταίο όροφο το Μουσείο Ανατολικής Τέχνης.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βενετίας καταλαμβάνει το Φόντακο ντέι Τούρκι, βενετοβυζαντινό μέγαρο του 13ου αιώνα στο Μεγάλο Κανάλι που χρησίμευσε ως εμπορικός οίκος των Τούρκων εμπόρων από το 1621 έως το 1838. Μουσείο από το 1923, εκθέτει απολιθώματα, ανάμεσά τους τον σκελετό του δεινοσαύρου Ουρανόσαυρου, σκελετούς φαλαινών και ζωολογικές και εθνογραφικές συλλογές.

Το Μουσείο Φορτούνι καταλαμβάνει το Παλάτσο Πέζαρο ντέλι Ορφέι, γοτθικό μέγαρο του 15ου αιώνα στο Κάμπο Σαν Μπενέτο, όπου ο ισπανικής καταγωγής καλλιτέχνης Μαριάνο Φορτούνι έστησε το εργαστήριό του το 1898 και αργότερα το σπίτι και το εργαστήριο υφασμάτων του. Οι αίθουσές του εκθέτουν τους πίνακές του, τυπωμένα μετάξια και βελούδα, φωτιστικά και σκηνογραφίες· το μέγαρο δωρίστηκε στην πόλη το 1956.

Η Οικία του Κάρλο Γκολντόνι είναι το γοτθικό Παλάτσο Τσεντάνι στο Σαν Πόλο, όπου γεννήθηκε ο θεατρικός συγγραφέας Κάρλο Γκολντόνι το 1707. Μια αυλή με ανοιχτή σκάλα του 15ου αιώνα και σκαλιστό στόμιο πηγαδιού οδηγεί σε ένα μικρό μουσείο για τη ζωή και το θέατρό του, με ένα ανακατασκευασμένο κουκλοθέατρο του 18ου αιώνα, και σε μια βιβλιοθήκη θεατρικών σπουδών.

Η Σάντα Μαρία Γκλοριόζα ντέι Φράρι είναι μεγάλη πλινθόκτιστη γοτθική εκκλησία των Φραγκισκανών στη συνοικία Σαν Πόλο, χτισμένη τον 14ο και 15ο αιώνα και καθαγιασμένη το 1492. Στο εσωτερικό βρίσκονται η Κοίμηση της Θεοτόκου του Τιτσιάνο στην κύρια Αγία Τράπεζα και η Παναγία Πέζαρο του ίδιου, ένα σκαλιστό χορό μοναχών και τα μνημεία αρκετών δόγηδων, του Τιτσιάνο και του Κανόβα.

Το Παλάτσο Κονταρίνι ντελ Μπόβολο είναι μέγαρο του 15ου αιώνα κοντά στο Κάμπο Μανίν, γνωστό για την εξωτερική ελικοειδή σκάλα του, τη Scala Contarini del Bovolo, που προστέθηκε γύρω στο 1499. Τα 80 σκαλιά της ανεβαίνουν μέσα σε έναν κυλινδρικό πύργο 26 μέτρων από τούβλο και ιστριανή πέτρα, ανοιχτό με τοξοστοιχίες, ως μια λότζια με θέα πάνω από τις στέγες της Βενετίας.

Το Διαδραστικό Μουσείο Ντα Βίντσι καταλαμβάνει τις αίθουσες της Σκολέτα ντι Σαν Ρόκο, που χτίστηκε το 1494 ως πρώτη έδρα της Αδελφότητας του Σαν Ρόκο δίπλα στη μεταγενέστερη Σκούολα Γκράντε. Οι επισκέπτες μπορούν να χειριστούν μοντέλα σε φυσικό μέγεθος των μηχανών του Λεονάρντο ντα Βίντσι, από πολεμικές έως ιπτάμενες μηχανές, με επεξηγήσεις σε διάφορες γλώσσες.

Η Σκούολα Γκράντε ντι Σαν Ρόκο είναι η έδρα μιας λαϊκής αδελφότητας που ιδρύθηκε το 1478, σε ένα μαρμάρινο αναγεννησιακό κτίριο στη συνοικία Σαν Πόλο που ολοκληρώθηκε το 1560. Οι αίθουσές της καλύπτονται από πίνακες του Τιντορέτο και του εργαστηρίου του, φιλοτεχνημένους μεταξύ 1564 και 1587, ανάμεσά τους η μεγάλη Σταύρωση στη Sala dell'Albergo.

Το Θέατρο Λα Φενίτσε είναι η όπερα της Βενετίας στο Κάμπο Σαν Φαντίν, σχεδιασμένη από τον Τζανατόνιο Σέλβα και εγκαινιασμένη το 1792. Το όνομά του, «ο φοίνικας», ταιριάζει σε ένα θέατρο που ξαναχτίστηκε μετά από πυρκαγιές το 1836 και το 1996· όπερες των Ροσίνι, Μπελίνι και Βέρντι έκαναν εδώ πρεμιέρα. Οι ημερήσιες επισκέψεις οδηγούν μέσα από την επιχρυσωμένη αίθουσα, τα φουαγιέ και μια έκθεση για τη Μαρία Κάλλας.

Το Εβραϊκό Μουσείο της Βενετίας ιδρύθηκε το 1954 από την Εβραϊκή Κοινότητα δίπλα στις δύο παλαιότερες συναγωγές στο Κάμπο ντελ Γκέτο Νουόβο, στο Γκέτο που δημιουργήθηκε το 1516. Οι εκθεσιακές αίθουσές του είναι κλειστές για αποκατάσταση που θα διπλασιάσει το μέγεθός τους· στο μεταξύ το εκδοτήριο οργανώνει ξεναγήσεις στις ιστορικές συναγωγές του Γκέτο.

Το Παλάτσο Γκράσι είναι κλασικιστικό μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι δίπλα στο Κάμπο Σαν Σαμουέλε, σχεδιασμένο από τον Τζόρτζο Μασάρι για την οικογένεια Γκράσι και χτισμένο μεταξύ 1748 και 1772. Το αγόρασε ο Φρανσουά Πινό το 2005 και το ανακαίνισε ο Τανταό Άντο· φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις σύγχρονης τέχνης από τη Συλλογή Πινό.

Το Μουσείο Μουσικής στεγάζεται στην αποϊεροποιημένη εκκλησία του Σαν Μαουρίτσιο, ξαναχτισμένη μεταξύ 1795 και 1806 σε νεοκλασικό σχέδιο του Τζανατόνιο Σέλβα, του αρχιτέκτονα της Φενίτσε. Δημιουργήθηκε από τον συλλέκτη Αρτέμιο Βερσάρι και το σύνολο Interpreti Veneziani και εκθέτει έγχορδα όργανα κατασκευαστών όπως οι Αμάτι, Γκουαντανίνι και Γκοφρίλερ, γύρω από τον Αντόνιο Βιβάλντι και την εποχή του.

Το Μουσείο Κορέρ είναι το δημοτικό μουσείο βενετικής τέχνης και ιστορίας στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου, στη Ναπολεόντεια Πτέρυγα και τις Προκουράτιε Νουόβε. Αναπτύχθηκε από τη συλλογή που κληροδότησε ο Τεοντόρο Κορέρ στην πόλη το 1830 και παρουσιάζει γλυπτά του Αντόνιο Κανόβα, τις νεοκλασικές αίθουσες του πρώην βασιλικού ανακτόρου και πίνακες του Τζοβάνι Μπελίνι και του Καρπάτσο.

Η Σάντι Τζοβάνι ε Πάολο, γνωστή στα βενετικά ως Σαν Τζανιπόλο, είναι γοτθική πλινθόκτιστη βασιλική των Δομινικανών στη συνοικία Καστέλο, που ολοκληρώθηκε το 1430. Από τον 15ο αιώνα εδώ τελούνταν οι κηδείες των δόγηδων, και είκοσι πέντε δόγηδες είναι θαμμένοι στο εσωτερικό. Το έφιππο άγαλμα του Μπαρτολομέο Κολεόνι του Βεροκιό στέκει στην πλατεία δίπλα της.

Το Καμπαναριό του Αγίου Μάρκου είναι το καμπαναριό ύψους 98,6 μέτρων της Βασιλικής του Αγίου Μάρκου, που στέκει ανεξάρτητο στην Πιάτσα Σαν Μάρκο. Ο σημερινός πύργος είναι ανακατασκευή που ολοκληρώθηκε το 1912 μετά την κατάρρευση του αρχικού το 1902· ένας ανελκυστήρας ανεβαίνει στο κωδωνοστάσιο, που έχει θέα στην πόλη και τη λιμνοθάλασσα.

Η Βασιλική του Αγίου Μάρκου είναι ο καθεδρικός ναός της Βενετίας, στην Πιάτσα Σαν Μάρκο δίπλα στο Παλάτι των Δόγηδων. Χτισμένη από το 1063 σε βυζαντινή σταυροειδή κάτοψη που επιστέφεται από πέντε τρούλους, καλύπτεται εσωτερικά από ψηφιδωτά σε χρυσό βάθος· η Pala d'Oro, το μουσείο και το άνδηρο με τα χάλκινα Άλογα του Αγίου Μάρκου είναι επίσης επισκέψιμα.

Το Κα' Ρετζόνικο είναι μέγαρο στο Μεγάλο Κανάλι στο Ντορσοντούρο, που ξεκίνησε ο Μπαλντασάρε Λονγκένα το 1649 για την οικογένεια Μπον και ολοκλήρωσε ο Τζόρτζο Μασάρι για τους Ρετζόνικο. Στεγάζει το Μουσείο της Βενετίας του 18ου αιώνα, με επιπλωμένες αίθουσες, τοιχογραφίες οροφής του Τζαμπατίστα Τιέπολο και πίνακες των Καναλέτο, Φραντσέσκο Γκουάρντι και Πιέτρο Λόνγκι.

Το Παλάτι των Δόγηδων ήταν η κατοικία του Δόγη και η έδρα της κυβέρνησης της Δημοκρατίας της Βενετίας. Οι γοτθικές προσόψεις του στην προκυμαία και την Πιατσέτα χρονολογούνται κυρίως από τον 14ο και 15ο αιώνα· οι επισκέπτες βλέπουν τις αίθουσες των συμβουλίων, με πίνακες του Τιντορέτο και του Βερονέζε, και διασχίζουν τη Γέφυρα των Στεναγμών προς τις πρώην φυλακές.

Η Συλλογή Πέγκι Γκούγκενχαϊμ είναι μουσείο ευρωπαϊκής και αμερικανικής τέχνης του 20ού αιώνα στο Παλάτσο Βενιέρ ντέι Λεόνι, μέγαρο του 18ου αιώνα στο Μεγάλο Κανάλι στο Ντορσοντούρο, όπου η Πέγκι Γκούγκενχαϊμ έζησε τρεις δεκαετίες. Παρουσιάζει κυβιστικά, υπερρεαλιστικά και αφηρημένα εξπρεσιονιστικά έργα καλλιτεχνών όπως ο Πικάσο, ο Νταλί, ο Μιρό και ο Πόλοκ.

Οι Πινακοθήκες της Ακαδημίας (Gallerie dell'Accademia) είναι η κύρια πινακοθήκη της Βενετίας για την τέχνη του 14ου έως 18ου αιώνα, στεγασμένη στην πρώην εκκλησία, μονή και Σκούολα Γκράντε της Σάντα Μαρία ντέλα Καριτά στο Ντορσοντούρο. Εκθέτει βενετική ζωγραφική των Τζοβάνι Μπελίνι, Καρπάτσο, Τζορτζόνε, Τιτσιάνο, Τιντορέτο και Βερονέζε· ο Βιτρούβιος Άνθρωπος του Λεονάρντο ανήκει επίσης στη συλλογή.