Odkryj: Ateny

Narodowe Muzeum Archeologiczne przy ulicy Patission gromadzi znaleziska ze stanowisk w całej Grecji, od prehistorii do późnej starożytności, w neoklasycystycznym budynku ukończonym w 1889 roku. Wśród eksponatów są złota Maska Agamemnona z Myken, brązowy posąg boga z przylądka Artemizjon, figurki cykladzkie i fragmenty mechanizmu z Antykithiry.

Biblioteka Hadriana to ruiny dużego kompleksu zbudowanego przez cesarza rzymskiego Hadriana w 132 roku n.e. po północnej stronie Akropolu, obok placu Monastiraki. Zwiedzający oglądają korynckie kolumny jego zachodniej fasady, pozostałości dziedzińca z kolumnadą i sal, w których przechowywano zwoje papirusu, oraz ruiny trzech kościołów wznoszonych tu od V wieku.

Agora rzymska to plac targowy na północ od Akropolu, zbudowany pod koniec I wieku p.n.e. z darowizn Juliusza Cezara i Augusta. Do dziedzińca, niegdyś otoczonego stoami i sklepami, wchodzi się przez dorycką Bramę Ateny Archegetis, a na terenie znajdują się też ośmioboczna marmurowa Wieża Wiatrów, wieża zegarowa z I wieku p.n.e., i XV-wieczny meczet Fethiye.

Starożytna Agora poniżej północnego zbocza Akropolu była głównym placem klasycznych Aten, służącym jako targ, miejsce zgromadzeń i sądów. Na terenie znajdują się dorycka Świątynia Hefajstosa z V wieku p.n.e. i Stoa Attalosa, odbudowana w latach 50. XX wieku, w której mieści się Muzeum Starożytnej Agory.

Akropol to skalista cytadela nad centrum Aten, od VIII wieku p.n.e. sanktuarium bogini Ateny. Jego główne budowle pochodzą z V wieku p.n.e., z czasów Peryklesa: Partenon, brama Propyleje, Erechtejon z portykiem Kariatyd i mała Świątynia Ateny Nike.

Ogród Narodowy to 15,5-hektarowy park publiczny za budynkiem Parlamentu Grecji w centrum Aten. Królowa Amalia zamówiła go w 1838 roku jako Ogród Królewski, a założył go agronom Friedrich Schmidt, sprowadzając setki gatunków roślin. Ocienione ścieżki prowadzą obok stawów, fragmentów antycznych kolumn i mozaik, małego wybiegu dla zwierząt i popiersi greckich poetów.

Muzeum Sztuki Cykladzkiej założono w 1986 roku dla kolekcji Nikolaosa i Dolly Goulandrisów. Prezentuje marmurowe figurki i naczynia z wysp Cyklad z III tysiąclecia p.n.e. oraz sztukę starożytnej Grecji i Cypru, a na wystawy czasowe wykorzystuje neoklasycystyczną rezydencję Stathatosa przy alei Wasilissis Sofias.

Budowę Świątyni Zeusa Olimpijskiego, czyli Olimpiejonu, rozpoczęto w VI wieku p.n.e., a ukończono za panowania cesarza rzymskiego Hadriana w II wieku n.e. Z jej 104 kolumn korynckich 15 wciąż stoi, a szesnasta leży tam, gdzie upadła w 1852 roku. Na skraju terenu stoi Łuk Hadriana.

Muzeum Bizantyjskie i Chrześcijańskie przy alei Wasilissis Sofias założono w 1914 roku, a później przeniesiono do Villi Ilissia, zbudowanej w 1848 roku przez Stamatiosa Kleanthisa dla księżnej Plaisance. Posiada ponad 25 000 obiektów od III wieku n.e. do późnego średniowiecza: ikony, freski, rękopisy, tkaniny i ceramikę. W 2004 roku dobudowano nowe skrzydło.

Stadion Panatenajski, zwany też Kallimarmaro, to stadion w kształcie podkowy zbudowany w całości z marmuru. Wytyczony około 330 roku p.n.e. i przebudowany w marmurze przez Heroda Attyka w II wieku n.e., został odrestaurowany na pierwsze nowożytne igrzyska olimpijskie w 1896 roku. Zwiedzający przechodzą po bieżni, wchodzą na trybuny i oglądają małe muzeum pochodni i plakatów olimpijskich.