Odkryj: Tainan

Ulica Shennong to wąska uliczka w dzielnicy West Central w Tainanie, która powstała w epoce Qing obok jednego z Pięciu Kanałów łączących stare miasto z portem. Jej dwukondygnacyjne drewniane domy handlowe, ze sklepami na dole i magazynami na górze, mieszczą dziś kawiarnie, bary i pracownie, a nazwę ulica wzięła od świątyni Króla Medycyny na jej końcu.

Dom Towarowy Hayashi to pięciokondygnacyjny budynek w dzielnicy West Central w Tainanie, zaprojektowany przez Umezawę Sutejirō i otwarty przez japońskiego kupca Hayashiego Hōichiego w grudniu 1932 roku z jedną z pierwszych wind osobowych na Tajwanie. Odrestaurowany i ponownie otwarty w 2014 roku, sprzedaje tajwańskie rękodzieło i żywność, a na dachu zachował małą kapliczkę sintoistyczną i taras widokowy.

Wielka Świątynia Mazu w dzielnicy West Central w Tainanie była pierwotnie pałacem księcia z dynastii Ming Zhu Shugui, zbudowanym w 1664 roku. Po podboju przez Qing stała się w 1684 roku pierwszą świątynią czczącą boginię morza Mazu jako Cesarzową Niebios; obecne sale pochodzą w większości z 1775 roku, a tylna sala czci rodziców Mazu.

Świątynia przodków Koxingi to świątynia rodowa, którą Zheng Jing zbudował w 1663 roku w Tainanie ku czci swojego ojca Koxingi, lojalisty dynastii Ming, który wypędził Holendrów z Tajwanu. Skromny ceglany zespół trzech sal mieści posąg Koxingi i tablice przodków rodu Zheng; studnia przed bramą zachowała się z pierwotnej świątyni.

Państwowa Świątynia Boga Wojny, zwana też Wielką Świątynią Guandi, stoi tuż na południe od Wieży Chihkan w Tainanie i jest poświęcona Guan Yu, deifikowanemu generałowi z epoki Trzech Królestw. Wyrosła z kaplicy z czasów rodu Zheng w latach 60. XVII wieku, obecny układ zyskała w 1690 roku, a w 1727 roku otrzymała oficjalne obrzędy wiosenne i jesienne; jej długi czerwony mur szczytowy ciągnie się wzdłuż ulicy Yongfu.

Świątynię Konfucjusza przy ulicy Nanmen założył w 1665 roku Chen Yonghua w Królestwie Tungning jako pierwszą szkołę na Tajwanie, znaną jako Pierwsza Akademia Tajwanu. Na dziedzińcach otoczonych czerwonymi murami, wśród figowców bengalskich, stoi świątynia z Salą Dacheng i jej cesarskimi tablicami z epoki Qing, obok Sali Minglun dawnej akademii.

Wieża Chihkan stoi w miejscu Fortu Provintia, placówki zbudowanej przez Holendrów w 1653 roku na stałym lądzie naprzeciw Fortu Zeelandia, na terenie dzisiejszej dzielnicy West Central w Tainanie. Łukowe ceglane pozostałości holenderskich murów leżą pod dwoma pawilonami z epoki Qing, świątynią Haishen i pawilonem Wenchang, w ogrodzie z dziewięcioma kamiennymi stelami na grzbietach kamiennych żółwi.

Muzeum Sztuki w Tainanie zajmuje dawny komisariat policji Tainanu, budynek w stylu art déco z początku lat 30. XX wieku, zaprojektowany przez Umezawę Sutejirō, autora pobliskiego Domu Towarowego Hayashi. Odrestaurowany i otwarty jako muzeum w 2018 roku, prezentuje sztukę tajwańską ze swoich zbiorów na zmieniających się wystawach i prowadzi centrum konserwacji i badań nad sztuką.

Wieczny Złoty Zamek, czyli bateria Erkunshen, to fort nadbrzeżny w dzielnicy Anping w Tainanie, zbudowany w latach 1874–1876 przez urzędnika dynastii Qing Shen Baozhena po japońskiej wyprawie na Tajwan. Kwadratowy fort ziemny ma bastiony w narożnikach i fosę; ceglana brama z jego nazwą prowadzi na plac musztry z replikami armat.

Stary fort Anping stoi w miejscu Fortu Zeelandia, twierdzy wzniesionej przez Holenderską Kompanię Wschodnioindyjską w Anping, na zachód od centrum Tainanu, w latach 1624–1634 i poddanej Koxindze w 1662 roku. U stóp wzgórza zachował się ceglany mur holenderskiego fortu zewnętrznego, a na szczycie dom z czasów japońskich mieści wystawę, zaś biała wieża obserwacyjna daje widok na Anping.

Muzeum Niszczyciela Teyang to dawny niszczyciel Marynarki Wojennej USA USS Sarsfield, zwodowany w 1945 roku, który w latach 1977–2005 służył w Marynarce Wojennej Republiki Chińskiej jako Te Yang. Od 2009 roku jest zacumowany w porcie Anping, na zachód od centrum Tainanu, gdzie zwiedzający chodzą po jego pokładach, stanowiskach dział, mostku i kwaterach załogi.

Dom-drzewo w Anping to dawny magazyn w dzielnicy Anping w Tainanie, zbudowany w 1867 roku dla brytyjskiej firmy handlowej Tait & Co. do przechowywania cukru i kamfory, a później używany przez Japońską Kompanię Solną. Opuszczony, zarósł figowcem bengalskim, którego korzenie tworzą dziś jego ściany i dach; kładki dobudowane w 2004 roku prowadzą przez niego i nad nim, obok dawnego domu kupieckiego.

Zielony Tunel Sicao to kanał obrośnięty namorzynami za świątynią Sicao Dazhong w dzielnicy Annan, na północny zachód od centrum Tainanu. Kanałem tym przewożono niegdyś sól i cukier; dziś małe łodzie wożą zwiedzających pod gałęziami namorzynów, które stykają się nad wodą, tworząc zielony tunel.

Narodowe Muzeum Historii Tajwanu otwarto w 2011 roku w dzielnicy Annan, na północnym skraju Tainanu, około 9 km od starego centrum. Wystawa stała przedstawia dzieje wyspy od pierwszych ludów rdzennych przez panowanie holenderskie, hiszpańskie, Qing i japońskie po współczesny Tajwan, korzystając ze zbioru około 60 000 obiektów; budynek otacza park z jeziorem.

Muzeum Chimei to prywatne muzeum założone w 1992 roku przez Shi Wen-longa z koncernu Chi Mei, od 2014 roku mieszczące się w neoklasycystycznym budynku z kopułą w Parku Metropolitalnym Tainanu w dzielnicy Rende, na południowy wschód od centrum. Jego zbiory obejmują malarstwo i rzeźbę zachodnią, instrumenty muzyczne, w tym wiele skrzypiec, broń i zbroje oraz historię naturalną.