Εξερευνήστε: Κάιρο

Το Μουσείο Αιγυπτιακών Αρχαιοτήτων στην Πλατεία Ταχρίρ στο κέντρο του Καΐρου στεγάζεται σε ένα κτίριο του Γάλλου αρχιτέκτονα Μαρσέλ Ντουρνιόν, που άνοιξε το 1902. Περισσότερες από 100 αίθουσες σε δύο ορόφους παρουσιάζουν φαραωνικά αντικείμενα από την προδυναστική περίοδο ως τα ρωμαϊκά χρόνια· οι βασιλικές μούμιες μεταφέρθηκαν στο NMEC το 2021.

Ανάκτορο του 19ου αιώνα στο κέντρο του Καΐρου, χτισμένο για τον χεδίβη Ισμαήλ και επίσημη κατοικία της βασιλικής οικογένειας της Αιγύπτου από το 1874 ως το 1952· παραμένει προεδρικό ανάκτορο. Οι κάτω όροφοί του στεγάζουν τα Μουσεία του Ανακτόρου Αμπντίν, με συλλογές όπλων, ασημικών, αντικειμένων της βασιλικής οικογένειας, προεδρικών δώρων και ιστορικών εγγράφων.

Το Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης στεγάζεται σε ένα νεομαμελουκικό κτίριο του 1903 στο Μπαμπ αλ-Χαλκ στο κέντρο του Καΐρου. Η συλλογή του, με περισσότερα από 100.000 αντικείμενα, καλύπτει τον ισλαμικό κόσμο από την Ισπανία ως την Ινδία: ξυλόγλυπτα, κεραμικά, μεταλλοτεχνήματα, γυαλί, υφάσματα και χειρόγραφα του Κορανίου. Μια έκρηξη βόμβας προκάλεσε ζημιές στο κτίριο το 2014, και το μουσείο άνοιξε ξανά το 2017.

Το Ανάκτορο Μανιάλ είναι η πρώην κατοικία του πρίγκιπα Μοχάμεντ Άλι Τεουφίκ στο νησί Ρόντα στον Νείλο, χτισμένη μεταξύ 1899 και 1929. Τα χωριστά κτίριά του, μεταξύ αυτών η κατοικία, η αίθουσα του θρόνου, ένα τζαμί και ένα μουσείο κυνηγιού, συνδυάζουν οθωμανικό, μαυριτανικό, περσικό και μαμελουκικό ύφος και βρίσκονται μέσα σε έναν περιτειχισμένο κήπο με σπάνια δέντρα. Σήμερα είναι μουσείο.

Το Μπαμπ Ζουουάιλα είναι η νότια πύλη του φατιμιδικού Καΐρου, χτισμένη το 1092 από τον βεζίρη Μπαντρ αλ-Τζαμάλι, και μία από τις τρεις σωζόμενες πύλες των τειχών της πόλης. Οι δύο κυκλικοί πύργοι της φέρουν τους μιναρέδες του γειτονικού Τζαμιού του σουλτάνου αλ-Μουαγιάντ, που προστέθηκαν μεταξύ 1415 και 1422. Οι επισκέπτες μπορούν να ανέβουν μέσα στην πύλη και στους μιναρέδες για θέα στην παλιά πόλη.

Χτισμένο μεταξύ 876 και 879 από τον Αχμάντ ιμπν Τουλούν, τον αββασίδη κυβερνήτη της Αιγύπτου, είναι το παλαιότερο τζαμί της Αιγύπτου που σώζεται σε μεγάλο βαθμό στην αρχική του μορφή. Στοές με οξυκόρυφα τόξα πλαισιώνουν μια τεράστια αυλή με μια κρήνη με τρούλο που προστέθηκε το 1296, και ο μιναρές έχει εξωτερική ελικοειδή σκάλα. Οι επισκέπτες μπαίνουν εκτός ωρών προσευχής.

Το Μουσείο Γκάγιερ-Άντερσον στεγάζεται σε δύο συνδεδεμένα σπίτια του 16ου και 17ου αιώνα δίπλα στο Τζαμί του Ιμπν Τουλούν. Ο Βρετανός αξιωματικός Ρόμπερτ Γκάγιερ-Άντερσον έζησε εδώ από το 1935 ως το 1942 και γέμισε τα δωμάτια με τη συλλογή του από έπιπλα, χαλιά και αντικείμενα από την Αίγυπτο, τον ισλαμικό κόσμο και την Ασία. Οι επισκέπτες βλέπουν τις αυλές, τα καφασωτά μασραμπίγια και τις αίθουσες υποδοχής.

Η Οδός Αλ-Μουίζ είναι ο κύριος δρόμος βορρά–νότου της περιτειχισμένης φατιμιδικής πόλης του Καΐρου, μήκους περίπου ενός χιλιομέτρου από το Μπαμπ αλ-Φουτούχ ως το Μπαμπ Ζουουάιλα, που πήρε το όνομα του χαλίφη αλ-Μουίζ λι-Ντιν Αλλάχ. Την πλαισιώνουν μαμελουκικά και οθωμανικά τζαμιά, μεντρεσέδες και σπίτια, μεταξύ αυτών το συγκρότημα του Καλαούν στο τμήμα Μπάιν αλ-Κασράιν, και μεγάλο μέρος της είναι πεζόδρομος.

Το Τζαμί-Μεντρεσές του Σουλτάνου Χασάν κάτω από την Ακρόπολη χτίστηκε μεταξύ 1356 και 1363 για τον μαμελούκο σουλτάνο αν-Νασίρ Χασάν. Οι ογκώδεις πέτρινοι τοίχοι του περικλείουν μια αυλή με τέσσερα θολωτά ιβάν, το καθένα από τα οποία χρησιμοποιούσε κάποτε μία από τις τέσσερις σουνιτικές νομικές σχολές, και ένα μαυσωλείο με τρούλο. Το Τζαμί Αλ-Ριφάι βρίσκεται ακριβώς απέναντι.

Συνοικία παζαριού στο ιστορικό κέντρο του Καΐρου, που πήρε το όνομά της από ένα καραβανσεράι χτισμένο τη δεκαετία του 1380 από τον μαμελούκο εμίρη Τζαχάρκας αλ-Χαλίλι. Τα δρομάκια και οι σκεπαστές στοές της κοντά στο Τζαμί αλ-Χουσεΐν είναι γεμάτα καταστήματα και εργαστήρια που πουλούν φανάρια, μεταλλοτεχνήματα, υφάσματα, μπαχαρικά και αναμνηστικά, μαζί με παραδοσιακά καφενεία.

Το Τζαμί Αλ-Αζχάρ στο ιστορικό Κάιρο ιδρύθηκε από τους Φατιμίδες το 970 και αφιερώθηκε το 972 ως το πρώτο τζαμί της νέας τους πρωτεύουσας. Έγινε κέντρο σουνιτικής μάθησης από το οποίο προήλθε το Πανεπιστήμιο Αλ-Αζχάρ. Επεκτεινόμενο επί χίλια χρόνια, συνδυάζει φατιμιδικές στοές γύρω από μια μαρμάρινη αυλή με μαμελουκικούς και οθωμανικούς μιναρέδες και πύλες. Οι επισκέπτες μπαίνουν εκτός ωρών προσευχής.

Το Τζαμί Αλ-Χουσεΐν βρίσκεται δίπλα στο παζάρι Χαν ελ-Χαλίλι και απέναντι από το Αλ-Αζχάρ στο ιστορικό Κάιρο. Το ιερό του, χτισμένο αρχικά το 1154, τιμάται ως τόπος ανάπαυσης της κεφαλής του Χουσεΐν ιμπν Άλι, εγγονού του Προφήτη Μωάμεθ· το σημερινό κτίριο σε νεογοτθικό ρυθμό χρονολογείται από το 1874. Είναι ενεργό τζαμί, στο οποίο μπαίνει κανείς εκτός ωρών προσευχής.

Το Τζαμί Αλ-Χακίμ βρίσκεται στο βόρειο άκρο της οδού Αλ-Μουίζ, δίπλα στην πύλη Μπαμπ αλ-Φουτούχ του φατιμιδικού τείχους της πόλης. Άρχισε να χτίζεται από τον χαλίφη αλ-Αζίζ το 990 και ολοκληρώθηκε από τον γιο του αλ-Χακίμ το 1013· έχει μεγάλη μαρμάρινη αυλή και δύο μιναρέδες εγκιβωτισμένους σε τετράγωνους προμαχώνες. Μια αναστήλωση το 1980 από τους Νταουντί Μπόχρα το επανέφερε σε λειτουργία ως ενεργό τζαμί.

Φρούριο σε μια προεξοχή των λόφων Μοκατάμ πάνω από το κέντρο του Καΐρου, που άρχισε να χτίζει ο Σαλαδίνος το 1176 και ήταν η έδρα των ηγεμόνων της Αιγύπτου για περίπου 700 χρόνια. Μέσα στα τείχη του στέκουν το Τζαμί του Μοχάμεντ Άλι σε οθωμανικό ρυθμό, χτισμένο από το 1830, το τζαμί του αλ-Νασίρ Μοχάμεντ του 14ου αιώνα και αρκετά μουσεία.

Το Τζαμί του Αμρ ιμπν αλ-Ας στο Παλιό Κάιρο βρίσκεται στη θέση του πρώτου τζαμιού της Αιγύπτου, που ίδρυσε γύρω στο 642 ο Άραβας στρατηγός Αμρ ιμπν αλ-Ας στη νέα πρωτεύουσα, τη Φουστάτ. Ξαναχτισμένο πολλές φορές, έχει σήμερα μια μεγάλη ανοιχτή αυλή περιτριγυρισμένη από μακριές κιονοστοιχίες. Είναι ενεργό τζαμί στο οποίο οι επισκέπτες μπαίνουν εκτός ωρών προσευχής.

Το Νειλόμετρο στο νότιο άκρο του νησιού Ρόντα χτίστηκε το 861 επί του αββασίδη χαλίφη αλ-Μουτάουακιλ για να μετρά το ύψος της ετήσιας πλημμύρας του Νείλου. Ένας μαρμάρινος κίονας με υποδιαιρέσεις σε πήχεις στέκει μέσα σε ένα πέτρινο πηγάδι του οποίου οι τοίχοι φέρουν κουφικές επιγραφές, και μια ελικοειδής σκάλα κατεβαίνει ως τον πάτο. Μια κωνική στέγη καλύπτει το πηγάδι.

Το Κοπτικό Μουσείο στο Παλιό Κάιρο ιδρύθηκε από τον Μάρκους Σιμαΐκα το 1908 και διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή κοπτικής χριστιανικής τέχνης. Οι αίθουσές του παρουσιάζουν λίθινα γλυπτά, τοιχογραφίες από μονές, εικόνες, υφάσματα, ξυλόγλυπτα και χειρόγραφα, μεταξύ των οποίων οι κώδικες του Ναγκ Χαμάντι. Η πρόσοψή του αντιγράφει εκείνη του φατιμιδικού Τζαμιού Αλ-Ακμάρ, και βρίσκεται μέσα στα τείχη του φρουρίου της Βαβυλώνας.

Η Συναγωγή Μπεν Έζρα στο Κοπτικό Κάιρο βρίσκεται σε μια θέση εβραϊκής λατρείας τουλάχιστον από τον 9ο αιώνα· το σημερινό κτίριο χρονολογείται από την ανοικοδόμησή της τη δεκαετία του 1890. Η αποθήκη της φιλοξενούσε τη Γενιζά του Καΐρου, περίπου 400.000 θραύσματα χειρογράφων που βρέθηκαν τον 19ο αιώνα και βρίσκονται σήμερα κυρίως στο Κέιμπριτζ. Δεν τελούνται πλέον τακτικές λειτουργίες και η επίσκεψη γίνεται ως ιστορικό μνημείο.

Η Κρεμαστή Εκκλησία, αφιερωμένη στην Παναγία, είναι χτισμένη πάνω από τη νότια πύλη του ρωμαϊκού φρουρίου της Βαβυλώνας στο Κοπτικό Κάιρο, από όπου πήρε το όνομά της. Εκκλησία υπάρχει εδώ από τους πρωτοχριστιανικούς χρόνους· το σημερινό κτίριο έχει ξύλινη στέγη σε σχήμα Κιβωτού του Νώε, μαρμάρινο άμβωνα πάνω σε λεπτούς κίονες και περισσότερες από 100 εικόνες. Σκαλοπάτια ανεβαίνουν από την οδό Mar Girgis.

Το Ανάκτορο του Βαρόνου Αμπέν είναι έπαυλη στην Ηλιούπολη, χτισμένη στις αρχές του 20ού αιώνα για τον Βέλγο βιομήχανο Εντουάρ Αμπέν, που ίδρυσε τη συνοικία. Ο Γάλλος αρχιτέκτονας Αλεξάντρ Μαρσέλ την εμπνεύστηκε από την αρχιτεκτονική των ινδουιστικών ναών, με κλιμακωτό πύργο και πυκνό γλυπτό διάκοσμο. Αναστηλώθηκε από το κράτος και άνοιξε ξανά το 2020 με μια έκθεση για την ιστορία της Ηλιούπολης.