Εξερευνήστε: Ταϊπέι

Ο Taipei 101 είναι ουρανοξύστης ύψους 508 μέτρων στην περιοχή Σινγί, που ολοκληρώθηκε το 2004 σε σχέδια του C.Y. Lee ώστε να θυμίζει στοίβα από τμήματα μπαμπού. Το παρατηρητήριό του στον 89ο όροφο, όπου φτάνει κανείς με ταχύτατους ανελκυστήρες, έχει θέα στην πόλη και στους γύρω λόφους, ενώ στο εσωτερικό κρέμεται ο συντονισμένος αποσβεστήρας μάζας 660 τόνων που σταθεροποιεί τον πύργο.

Το Βουνό του Ελέφαντα (Σιανγκσάν) είναι ένας λόφος ύψους 183 μέτρων στο άκρο της περιοχής Σινγί, ένας από τους λόφους των Τεσσάρων Θηρίων νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Ένα μονοπάτι με σκαλιά από τον σταθμό Σιανγκσάν ανεβαίνει σε περίπου 20 λεπτά σε εξέδρες θέασης και ογκόλιθους που κοιτούν κατευθείαν απέναντι στο Taipei 101 και στην πόλη από κάτω.

Το Δημιουργικό Πάρκο Χουασάν 1914 καταλαμβάνει ένα πρώην αποστακτήριο σάκε και αργότερα κρασιού ρυζιού κοντά στον σταθμό Τζονγκσιάο Σινσένγκ, που ιδρύθηκε το 1914 και έκλεισε το 1987. Οι αποθήκες από κόκκινα τούβλα και οι αίθουσες του εργοστασίου φιλοξενούν σήμερα εκθέσεις, συναυλίες, καταστήματα σχεδίου, καφέ και μικρούς κινηματογράφους, με γκαζόν ανάμεσα στα κτίρια.

Ο Ναός Σινγκτιέν, στην ανατολική οδό Μινγκτσουάν, ολοκληρώθηκε το 1967 και είναι αφιερωμένος στον Γκουάν Γιου, τον θεοποιημένο στρατηγό που λατρεύεται ως προστάτης των εμπόρων. Δεν έχει κουτιά προσφορών, δεν πουλά θυμίαμα και δεν καίει χάρτινα χρήματα, και εθελοντές με μπλε ράσα τελούν τελετές ευλογίας για τους πολλούς πιστούς που έρχονται κάθε μέρα.

Το Πάρκο Νερού Ταϊπέι, στο Γκονγκγουάν, καταλαμβάνει τον χώρο του πρώτου υδραγωγείου της πόλης, που χτίστηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας το 1908. Το κεντρικό του σημείο είναι το Μουσείο Πόσιμου Νερού, το πρώην αντλιοστάσιο με μπαρόκ κίονες, και γύρω του υπάρχουν κήποι, οι παλιές κλίνες αργής διήθησης με άμμο και ένας χώρος παιχνιδιού με νερό για παιδιά το καλοκαίρι.

Το Μνημείο Τσιάνγκ Κάι-σεκ, που ολοκληρώθηκε το 1980, είναι ένα λευκό κτίριο ύψους 70 μέτρων με μπλε οκταγωνική στέγη στο ανατολικό άκρο της Πλατείας Ελευθερίας, στην περιοχή Τζονγκτζένγκ. Ένα χάλκινο άγαλμα του Τσιάνγκ βρίσκεται στην κεντρική αίθουσα, το ισόγειο φιλοξενεί εκθέσεις για τη ζωή του και η πλατεία πλαισιώνεται από το Εθνικό Θέατρο και την Εθνική Αίθουσα Συναυλιών.

Ο Ζωολογικός Κήπος Ταϊπέι, στην περιοχή Μουτζά του Γουενσάν, είναι ο ζωολογικός κήπος της πόλης, που ιδρύθηκε το 1914 και μεταφέρθηκε στη σημερινή του έκταση των 165 εκταρίων το 1986. Οι ζώνες του καλύπτουν ζώα της Ταϊβάν, το τροπικό δάσος, είδη της Ασίας, της Αφρικής και της Αυστραλίας, ένα σπίτι πιγκουίνων, ένα σπίτι νυκτόβιων ζώων και το σπίτι των γιγάντιων πάντα, δίπλα στον κάτω σταθμό του Τελεφερίκ Μαοκόνγκ.

Το Τελεφερίκ Μαοκόνγκ, που άνοιξε το 2007, εκτείνεται σε 4 χλμ. από τον Ζωολογικό Κήπο της Ταϊπέι ως το Μαοκόνγκ, μια πλαγιά με φυτείες τσαγιού και τεϊοποτεία στην περιοχή Γουενσάν. Η διαδρομή διαρκεί περίπου 20 έως 30 λεπτά με τέσσερις σταθμούς, ανάμεσά τους έναν στον ναό Τζινάν, και ορισμένες καμπίνες έχουν γυάλινο δάπεδο.

Το Πάρκο Μνήμης Ειρήνης 228, στην περιοχή Τζονγκτζένγκ, διαμορφώθηκε το 1908 ως Νέο Πάρκο της Ταϊχόκου και μετονομάστηκε το 1996 στη μνήμη των θυμάτων του επεισοδίου της 28ης Φεβρουαρίου 1947 και της καταστολής που ακολούθησε. Διαθέτει λιμνούλες, περίπτερα, ένα κιόσκι μουσικής, το Εθνικό Μουσείο της Ταϊβάν στο βόρειο άκρο του και το Μουσείο Μνήμης 228 της Ταϊπέι στον παλιό ραδιοφωνικό σταθμό του.

Το Εθνικό Μουσείο της Ταϊβάν, που ιδρύθηκε το 1908 την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας, είναι το παλαιότερο μουσείο της Ταϊβάν. Το κεντρικό κτίριό του του 1915, στο βόρειο άκρο του Πάρκου Μνήμης Ειρήνης 228, με αίθουσα με τρούλο και δωρικούς κίονες, παρουσιάζει τη φυσική ιστορία του νησιού, τους πολιτισμούς των αυτόχθονων λαών και την αρχαιολογία· μια πρώην τράπεζα απέναντι στεγάζει το παράρτημά του στην Κτηματική Τράπεζα, με σκελετούς δεινοσαύρων.

Η Ρόδα του Μιραμάρ γυρίζει στην κορυφή του εμπορικού κέντρου Miramar Entertainment Park στο Ντατζί, στην περιοχή Τζονγκσάν, και άνοιξε το 2004. Με διάμετρο περίπου 70 μέτρων και ύψος που φτάνει περίπου τα 100 μέτρα πάνω από τον δρόμο, οι καμπίνες της έχουν θέα στον ποταμό Κιλούνγκ, στον διάδρομο του αεροδρομίου Σονγκσάν και στους λόφους του Νεϊχού.

Το Προεδρικό Μέγαρο, στην περιοχή Τζονγκτζένγκ, ολοκληρώθηκε το 1919 ως γραφείο του Ιάπωνα Γενικού Διοικητή της Ταϊβάν και από το 1950 στεγάζει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Κίνας. Η πρόσοψή του από κόκκινα τούβλα και πέτρα, με κεντρικό πύργο 60 μέτρων, βλέπει στη λεωφόρο Κεταγκαλάν· τμήματα του ισογείου ανοίγουν για ξεναγήσεις τα πρωινά των καθημερινών με ταυτότητα με φωτογραφία.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών Ταϊπέι, που άνοιξε το 1983 στην περιοχή Τζονγκσάν, ήταν το πρώτο μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης της Ταϊβάν. Το λευκό κτίριό του από στοιβαγμένους, αλληλοσυνδεόμενους κύβους βρίσκεται δίπλα στο Πάρκο Έκθεσης και παρουσιάζει ταϊβανέζικη τέχνη από τον 20ό αιώνα έως σήμερα και διεθνείς εκθέσεις, ενώ φιλοξενεί την Μπιενάλε της Ταϊπέι.

Το Σιμεντίνγκ είναι πεζοδρομημένη περιοχή αγορών και ψυχαγωγίας στο Γουανχουά, που διαμορφώθηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας ως η πρώτη συνοικία ψυχαγωγίας της Ταϊπέι. Οι δρόμοι του γύρω από τον σταθμό Σιμέν είναι γεμάτοι καταστήματα μόδας, κινηματογράφους, φαγητό του δρόμου και στούντιο τατουάζ, και το οκταγωνικό Κόκκινο Σπίτι του 1908, πρώην αγορά, φιλοξενεί σήμερα θέατρο και πάγκους χειροτεχνίας.

Ο Ναός του Κομφούκιου Ταϊπέι, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, χτίστηκε από το 1927 ως το 1939 σε ύφος της νότιας Φουτζιάν από τον αρχιτεχνίτη Γουάνγκ Γι-σουν, αντικαθιστώντας έναν παλαιότερο ναό που κατεδαφίστηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας. Η Αίθουσα Νταντσένγκ δεν έχει άγαλμα του Κομφούκιου, μόνο μια αναμνηστική πινακίδα, και μια ετήσια τελετή στις 28 Σεπτεμβρίου τιμά τα γενέθλιά του.

Ο Ναός Νταλονγκντόνγκ Μπαοάν, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από μετανάστες από το Τονγκάν της Φουτζιάν και είναι αφιερωμένος στον Μπαοσένγκ Ντατί, έναν θεοποιημένο γιατρό. Αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1990, έργο που κέρδισε βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς Ασίας-Ειρηνικού της UNESCO το 2003, και είναι γνωστός για τα ξυλόγλυπτά του, τις τοιχογραφίες και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ Μπαοσένγκ κάθε άνοιξη.

Η Οδός Ντιχουά στο Νταντάοτσενγκ, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, ήταν εμπορικός δρόμος ποτάμιου λιμανιού τον 19ο αιώνα και πλαισιώνεται από εμπορικά σπίτια σε φουτζιανικό, μπαρόκ και μοντερνιστικό ύφος από τη δεκαετία του 1850 έως τη δεκαετία του 1930. Τα καταστήματα πουλούν ακόμη ξηρά τρόφιμα, κινεζικά βότανα και υφάσματα, δίπλα σε καφέ και καταστήματα σχεδίου, και στο μέσο του δρόμου βρίσκεται ο Ναός του Θεού της Πόλης Σιαχάι.

Ο Ναός Λονγκσάν της Μπάνγκα, στο Γουανχουά, ιδρύθηκε το 1738 από εποίκους από τη Φουτζιάν και ξαναχτίστηκε αρκετές φορές, τελευταία μετά από βομβαρδισμό το 1945. Οι αίθουσές του, με σκαλιστούς πέτρινους κίονες με δράκους και στέγες γεμάτες κεραμικές μορφές, είναι αφιερωμένες στη βουδίστρια θεά Γκουανγίν και σε ταοϊστικές και λαϊκές θεότητες, και πιστοί έρχονται όλη τη μέρα.

Η Νυχτερινή Αγορά Σιλίν, γύρω από το κτίριο της Αγοράς Σιλίν κοντά στον σταθμό Τζιεντάν, είναι η μεγαλύτερη νυχτερινή αγορά της Ταϊπέι και χρονολογείται από το 1909. Πάγκοι και μικρά καταστήματα πουλούν φαγητό του δρόμου, όπως ομελέτες με στρείδια, τηγανητά κοτομπουκάκια και ψωμάκια με πιπέρι, καθώς και ρούχα, παιχνίδια και είδη σπιτιού, ενώ στο υπόγειο συγκεντρώνονται δεκάδες πάγκοι με μαγειρεμένο φαγητό.

Η Επίσημη Κατοικία στο Σιλίν ήταν το σπίτι του Τσιάνγκ Κάι-σεκ και της Σονγκ Μέι-λινγκ από το 1950 έως τον θάνατό του το 1975. Το διώροφο κεντρικό σπίτι διατηρεί την επίπλωσή του και προβάλλεται σε επισκέψεις με ορισμένη ώρα, ενώ οι γύρω κήποι, με ροδόκηπο, παρεκκλήσι και κινεζικό κήπο, είναι ανοιχτοί ως δημόσιο πάρκο.