Odkryj: Tajpej

Taipei 101 to wieżowiec o wysokości 508 metrów w dzielnicy Xinyi, ukończony w 2004 roku i zaprojektowany przez C.Y. Lee tak, by przypominał stos segmentów bambusa. Z tarasu widokowego na 89. piętrze, na który wjeżdża się szybkimi windami, widać miasto i okoliczne wzgórza, a wewnątrz wisi ważący 660 ton tłumik masowy, który stabilizuje wieżę.

Góra Słonia (Xiangshan) to wzgórze o wysokości 183 metrów na skraju dzielnicy Xinyi, jedno z wzgórz Czterech Bestii na południowy wschód od centrum miasta. Schodkowy szlak od stacji Xiangshan wspina się w około 20 minut do platform widokowych i głazów, z których widać na wprost Taipei 101 i miasto w dole.

Park Kreatywny Huashan 1914 zajmuje dawną wytwórnię sake, a później wina ryżowego w pobliżu stacji Zhongxiao Xinsheng, założoną w 1914 roku i zamkniętą w 1987 roku. Jej ceglane magazyny i hale fabryczne mieszczą dziś wystawy, koncerty, sklepy z designem, kawiarnie i małe kina, a między budynkami rozciągają się trawniki.

Świątynia Xingtian przy ulicy Minquan East Road, ukończona w 1967 roku, jest poświęcona Guan Yu, deifikowanemu generałowi czczonemu jako patron kupców. Nie ma w niej skarbon na ofiary, nie sprzedaje się kadzideł ani nie pali papierowych pieniędzy, a wolontariusze w niebieskich szatach odprawiają obrzędy błogosławieństwa dla licznych wiernych przychodzących każdego dnia.

Park Wodny w Tajpej w Gongguan zajmuje teren pierwszych wodociągów miasta, zbudowanych w okresie panowania japońskiego w 1908 roku. Jego centralnym punktem jest Muzeum Wody Pitnej w dawnej pompowni z barokowymi kolumnami, a wokół rozciągają się ogrody, dawne powolne filtry piaskowe i latem wodny plac zabaw dla dzieci.

Hala Pamięci Czang Kaj-szeka, ukończona w 1980 roku, to biały budynek o wysokości 70 metrów z niebieskim ośmiobocznym dachem na wschodnim krańcu placu Wolności w dzielnicy Zhongzheng. W głównej sali siedzi posąg Czanga z brązu, na parterze mieszczą się wystawy o jego życiu, a plac obramowują Teatr Narodowy i Narodowa Sala Koncertowa.

Zoo w Tajpej w okolicy Muzha w dzielnicy Wenshan to miejski ogród zoologiczny założony w 1914 roku i przeniesiony na obecny teren o powierzchni 165 hektarów w 1986 roku. Jego strefy obejmują zwierzęta Tajwanu, las deszczowy, gatunki azjatyckie, afrykańskie i australijskie, pingwiniarnię, pawilon zwierząt nocnych i pawilon pand wielkich, obok dolnej stacji kolejki gondolowej Maokong.

Kolejka gondolowa Maokong, otwarta w 2007 roku, kursuje na odcinku 4 km od okolic zoo w Tajpej do Maokong, zbocza z plantacjami herbaty i herbaciarniami w dzielnicy Wenshan. Przejazd trwa od około 20 do 30 minut i obejmuje cztery stacje, w tym jedną przy świątyni Zhinan, a niektóre kabiny mają szklane podłogi.

Park Pamięci Pokoju 228 w dzielnicy Zhongzheng, założony w 1908 roku jako Nowy Park Taihoku, otrzymał obecną nazwę w 1996 roku dla upamiętnienia ofiar incydentu z 28 lutego 1947 roku i represji, które po nim nastąpiły. Są w nim stawy, pawilony, muszla koncertowa, Narodowe Muzeum Tajwanu na północnym krańcu oraz Muzeum Pamięci 228 w Tajpej w dawnej rozgłośni radiowej.

Narodowe Muzeum Tajwanu, założone w 1908 roku w okresie panowania japońskiego, jest najstarszym muzeum na Tajwanie. Jego główny budynek z 1915 roku na północnym krańcu Parku Pamięci Pokoju 228, z salą pod kopułą i kolumnami doryckimi, przedstawia historię naturalną wyspy, kultury ludów rdzennych i archeologię; dawny bank po drugiej stronie ulicy mieści jego oddział Land Bank ze szkieletami dinozaurów.

Diabelski młyn Miramar obraca się na dachu centrum handlowego Miramar Entertainment Park w Dazhi, w dzielnicy Zhongshan, otwartego w 2004 roku. Ma około 70 metrów średnicy i sięga około 100 metrów nad ulicę, a z jego kabin widać rzekę Keelung, pas startowy lotniska Songshan i wzgórza Neihu.

Pałac Prezydencki w dzielnicy Zhongzheng ukończono w 1919 roku jako siedzibę japońskiego gubernatora generalnego Tajwanu, a od 1950 roku urzęduje w nim prezydent Republiki Chińskiej. Jego ceglano-kamienna fasada z centralną wieżą o wysokości 60 metrów wychodzi na bulwar Ketagalan; części parteru są udostępniane do zwiedzania z przewodnikiem w dni powszednie przed południem, za okazaniem dokumentu tożsamości ze zdjęciem.

Muzeum Sztuk Pięknych w Tajpej, otwarte w 1983 roku w dzielnicy Zhongshan, było pierwszym na Tajwanie muzeum sztuki nowoczesnej i współczesnej. Jego biały budynek z ułożonych na sobie, zazębiających się brył stoi obok Parku Expo i prezentuje sztukę tajwańską od XX wieku do dziś oraz wystawy międzynarodowe, a także gości Biennale w Tajpej.

Ximending to deptak handlowo-rozrywkowy w dzielnicy Wanhua, założony w okresie panowania japońskiego jako pierwsza dzielnica rozrywki Tajpej. Ulice wokół stacji Ximen wypełniają sklepy modowe, kina, jedzenie uliczne i salony tatuażu, a ośmioboczny Czerwony Dom z 1908 roku, dawna hala targowa, mieści dziś teatr i stoiska z rękodziełem.

Świątynię Konfucjusza w dzielnicy Datong zbudował w latach 1927–1939 w stylu południowofujiańskim mistrz rzemiosła Wang Yi-shun, w miejsce wcześniejszej świątyni rozebranej w okresie panowania japońskiego. W Sali Dacheng nie ma posągu Konfucjusza, tylko tablica pamiątkowa, a coroczna uroczystość 28 września upamiętnia jego urodziny.

Świątynię Dalongdong Baoan w dzielnicy Datong założyli w XVIII wieku imigranci z Tong'an w Fujianie; jest poświęcona Baosheng Dadi, deifikowanemu lekarzowi. Odrestaurowana w latach 90. XX wieku, za co w 2003 roku otrzymała nagrodę UNESCO dla dziedzictwa Azji i Pacyfiku, słynie z rzeźb w drewnie, malowideł ściennych i corocznego wiosennego Festiwalu Kultury Baosheng.

Ulica Dihua w Dadaocheng w dzielnicy Datong była w XIX wieku ulicą handlową portu rzecznego; ciągną się przy niej domy kupieckie w stylu fujiańskim, barokowym i modernistycznym z lat 1850–1930. Sklepy wciąż sprzedają suszone produkty, chińskie zioła i tkaniny, obok kawiarni i sklepów z designem, a w połowie ulicy stoi świątynia Boga Miasta Xiahai.

Świątynię Lungshan w Bangka, w dzielnicy Wanhua, założyli w 1738 roku osadnicy z Fujianu; była wielokrotnie odbudowywana, ostatnio po bombardowaniu w 1945 roku. Jej sale, z rzeźbionymi kamiennymi kolumnami ze smokami i dachami pełnymi ceramicznych figur, są poświęcone buddyjskiej bogini Guanyin oraz bóstwom taoistycznym i ludowym, a wierni przychodzą przez cały dzień.

Nocny targ Shilin, wokół budynku targu Shilin w pobliżu stacji Jiantan, to największy nocny targ w Tajpej, którego początki sięgają 1909 roku. Stragany i sklepiki sprzedają jedzenie uliczne, takie jak omlety z ostrygami, smażone kotlety z kurczaka i bułeczki z pieprzem, a także ubrania, gry i artykuły gospodarstwa domowego, a w podziemnej strefie gastronomicznej działa kilkadziesiąt stoisk z gotowanymi potrawami.

Oficjalna Rezydencja w Shilin była domem Czang Kaj-szeka i Song Meiling od 1950 roku aż do jego śmierci w 1975 roku. Dwukondygnacyjny dom główny zachował wyposażenie i jest udostępniany podczas wizyt o wyznaczonych godzinach, a otaczające go ogrody z ogrodem różanym, kaplicą i ogrodem chińskim są otwarte jako park publiczny.