Εξερευνήστε: Ταϊπέι

Το Βουνό του Ελέφαντα (Σιανγκσάν) είναι ένας λόφος ύψους 183 μέτρων στο άκρο της περιοχής Σινγί, ένας από τους λόφους των Τεσσάρων Θηρίων νοτιοανατολικά του κέντρου της πόλης. Ένα μονοπάτι με σκαλιά από τον σταθμό Σιανγκσάν ανεβαίνει σε περίπου 20 λεπτά σε εξέδρες θέασης και ογκόλιθους που κοιτούν κατευθείαν απέναντι στο Taipei 101 και στην πόλη από κάτω.

Το Δημιουργικό Πάρκο Χουασάν 1914 καταλαμβάνει ένα πρώην αποστακτήριο σάκε και αργότερα κρασιού ρυζιού κοντά στον σταθμό Τζονγκσιάο Σινσένγκ, που ιδρύθηκε το 1914 και έκλεισε το 1987. Οι αποθήκες από κόκκινα τούβλα και οι αίθουσες του εργοστασίου φιλοξενούν σήμερα εκθέσεις, συναυλίες, καταστήματα σχεδίου, καφέ και μικρούς κινηματογράφους, με γκαζόν ανάμεσα στα κτίρια.

Ο Ναός Σινγκτιέν, στην ανατολική οδό Μινγκτσουάν, ολοκληρώθηκε το 1967 και είναι αφιερωμένος στον Γκουάν Γιου, τον θεοποιημένο στρατηγό που λατρεύεται ως προστάτης των εμπόρων. Δεν έχει κουτιά προσφορών, δεν πουλά θυμίαμα και δεν καίει χάρτινα χρήματα, και εθελοντές με μπλε ράσα τελούν τελετές ευλογίας για τους πολλούς πιστούς που έρχονται κάθε μέρα.

Το Μνημείο Τσιάνγκ Κάι-σεκ, που ολοκληρώθηκε το 1980, είναι ένα λευκό κτίριο ύψους 70 μέτρων με μπλε οκταγωνική στέγη στο ανατολικό άκρο της Πλατείας Ελευθερίας, στην περιοχή Τζονγκτζένγκ. Ένα χάλκινο άγαλμα του Τσιάνγκ βρίσκεται στην κεντρική αίθουσα, το ισόγειο φιλοξενεί εκθέσεις για τη ζωή του και η πλατεία πλαισιώνεται από το Εθνικό Θέατρο και την Εθνική Αίθουσα Συναυλιών.

Το Πάρκο Μνήμης Ειρήνης 228, στην περιοχή Τζονγκτζένγκ, διαμορφώθηκε το 1908 ως Νέο Πάρκο της Ταϊχόκου και μετονομάστηκε το 1996 στη μνήμη των θυμάτων του επεισοδίου της 28ης Φεβρουαρίου 1947 και της καταστολής που ακολούθησε. Διαθέτει λιμνούλες, περίπτερα, ένα κιόσκι μουσικής, το Εθνικό Μουσείο της Ταϊβάν στο βόρειο άκρο του και το Μουσείο Μνήμης 228 της Ταϊπέι στον παλιό ραδιοφωνικό σταθμό του.

Το Προεδρικό Μέγαρο, στην περιοχή Τζονγκτζένγκ, ολοκληρώθηκε το 1919 ως γραφείο του Ιάπωνα Γενικού Διοικητή της Ταϊβάν και από το 1950 στεγάζει τον πρόεδρο της Δημοκρατίας της Κίνας. Η πρόσοψή του από κόκκινα τούβλα και πέτρα, με κεντρικό πύργο 60 μέτρων, βλέπει στη λεωφόρο Κεταγκαλάν· τμήματα του ισογείου ανοίγουν για ξεναγήσεις τα πρωινά των καθημερινών με ταυτότητα με φωτογραφία.

Ο Ναός του Κομφούκιου Ταϊπέι, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, χτίστηκε από το 1927 ως το 1939 σε ύφος της νότιας Φουτζιάν από τον αρχιτεχνίτη Γουάνγκ Γι-σουν, αντικαθιστώντας έναν παλαιότερο ναό που κατεδαφίστηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας. Η Αίθουσα Νταντσένγκ δεν έχει άγαλμα του Κομφούκιου, μόνο μια αναμνηστική πινακίδα, και μια ετήσια τελετή στις 28 Σεπτεμβρίου τιμά τα γενέθλιά του.

Ο Ναός Νταλονγκντόνγκ Μπαοάν, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από μετανάστες από το Τονγκάν της Φουτζιάν και είναι αφιερωμένος στον Μπαοσένγκ Ντατί, έναν θεοποιημένο γιατρό. Αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1990, έργο που κέρδισε βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς Ασίας-Ειρηνικού της UNESCO το 2003, και είναι γνωστός για τα ξυλόγλυπτά του, τις τοιχογραφίες και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ Μπαοσένγκ κάθε άνοιξη.

Ο Ναός Λονγκσάν της Μπάνγκα, στο Γουανχουά, ιδρύθηκε το 1738 από εποίκους από τη Φουτζιάν και ξαναχτίστηκε αρκετές φορές, τελευταία μετά από βομβαρδισμό το 1945. Οι αίθουσές του, με σκαλιστούς πέτρινους κίονες με δράκους και στέγες γεμάτες κεραμικές μορφές, είναι αφιερωμένες στη βουδίστρια θεά Γκουανγίν και σε ταοϊστικές και λαϊκές θεότητες, και πιστοί έρχονται όλη τη μέρα.

Η Νυχτερινή Αγορά Σιλίν, γύρω από το κτίριο της Αγοράς Σιλίν κοντά στον σταθμό Τζιεντάν, είναι η μεγαλύτερη νυχτερινή αγορά της Ταϊπέι και χρονολογείται από το 1909. Πάγκοι και μικρά καταστήματα πουλούν φαγητό του δρόμου, όπως ομελέτες με στρείδια, τηγανητά κοτομπουκάκια και ψωμάκια με πιπέρι, καθώς και ρούχα, παιχνίδια και είδη σπιτιού, ενώ στο υπόγειο συγκεντρώνονται δεκάδες πάγκοι με μαγειρεμένο φαγητό.

Η Θερμική Κοιλάδα Μπεϊτόου, γνωστή και ως Κοιλάδα της Κόλασης, είναι μια αχνιστή λίμνη ιαματικής πηγής σε μια μικρή χαράδρα πάνω από το Μπεϊτόου, που τροφοδοτείται από όξινο νερό θερμοκρασίας έως περίπου 90 °C. Ένας διάδρομος με κιγκλίδωμα περιβάλλει την πράσινη λίμνη, από την οποία αναδύονται σύννεφα θειούχων ατμών, και το νερό της πηγής τροφοδοτεί πολλά από τα λουτρά του Μπεϊτόου.