Εξερευνήστε: Ταϊπέι

Το Δημιουργικό Πάρκο Χουασάν 1914 καταλαμβάνει ένα πρώην αποστακτήριο σάκε και αργότερα κρασιού ρυζιού κοντά στον σταθμό Τζονγκσιάο Σινσένγκ, που ιδρύθηκε το 1914 και έκλεισε το 1987. Οι αποθήκες από κόκκινα τούβλα και οι αίθουσες του εργοστασίου φιλοξενούν σήμερα εκθέσεις, συναυλίες, καταστήματα σχεδίου, καφέ και μικρούς κινηματογράφους, με γκαζόν ανάμεσα στα κτίρια.

Ο Ναός Σινγκτιέν, στην ανατολική οδό Μινγκτσουάν, ολοκληρώθηκε το 1967 και είναι αφιερωμένος στον Γκουάν Γιου, τον θεοποιημένο στρατηγό που λατρεύεται ως προστάτης των εμπόρων. Δεν έχει κουτιά προσφορών, δεν πουλά θυμίαμα και δεν καίει χάρτινα χρήματα, και εθελοντές με μπλε ράσα τελούν τελετές ευλογίας για τους πολλούς πιστούς που έρχονται κάθε μέρα.

Το Πάρκο Νερού Ταϊπέι, στο Γκονγκγουάν, καταλαμβάνει τον χώρο του πρώτου υδραγωγείου της πόλης, που χτίστηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας το 1908. Το κεντρικό του σημείο είναι το Μουσείο Πόσιμου Νερού, το πρώην αντλιοστάσιο με μπαρόκ κίονες, και γύρω του υπάρχουν κήποι, οι παλιές κλίνες αργής διήθησης με άμμο και ένας χώρος παιχνιδιού με νερό για παιδιά το καλοκαίρι.

Το Εθνικό Μουσείο της Ταϊβάν, που ιδρύθηκε το 1908 την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας, είναι το παλαιότερο μουσείο της Ταϊβάν. Το κεντρικό κτίριό του του 1915, στο βόρειο άκρο του Πάρκου Μνήμης Ειρήνης 228, με αίθουσα με τρούλο και δωρικούς κίονες, παρουσιάζει τη φυσική ιστορία του νησιού, τους πολιτισμούς των αυτόχθονων λαών και την αρχαιολογία· μια πρώην τράπεζα απέναντι στεγάζει το παράρτημά του στην Κτηματική Τράπεζα, με σκελετούς δεινοσαύρων.

Το Μουσείο Καλών Τεχνών Ταϊπέι, που άνοιξε το 1983 στην περιοχή Τζονγκσάν, ήταν το πρώτο μουσείο μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης της Ταϊβάν. Το λευκό κτίριό του από στοιβαγμένους, αλληλοσυνδεόμενους κύβους βρίσκεται δίπλα στο Πάρκο Έκθεσης και παρουσιάζει ταϊβανέζικη τέχνη από τον 20ό αιώνα έως σήμερα και διεθνείς εκθέσεις, ενώ φιλοξενεί την Μπιενάλε της Ταϊπέι.

Ο Ναός του Κομφούκιου Ταϊπέι, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, χτίστηκε από το 1927 ως το 1939 σε ύφος της νότιας Φουτζιάν από τον αρχιτεχνίτη Γουάνγκ Γι-σουν, αντικαθιστώντας έναν παλαιότερο ναό που κατεδαφίστηκε την εποχή της ιαπωνικής κυριαρχίας. Η Αίθουσα Νταντσένγκ δεν έχει άγαλμα του Κομφούκιου, μόνο μια αναμνηστική πινακίδα, και μια ετήσια τελετή στις 28 Σεπτεμβρίου τιμά τα γενέθλιά του.

Ο Ναός Νταλονγκντόνγκ Μπαοάν, στην περιοχή Νταϊτόνγκ, ιδρύθηκε τον 18ο αιώνα από μετανάστες από το Τονγκάν της Φουτζιάν και είναι αφιερωμένος στον Μπαοσένγκ Ντατί, έναν θεοποιημένο γιατρό. Αναστηλώθηκε τη δεκαετία του 1990, έργο που κέρδισε βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς Ασίας-Ειρηνικού της UNESCO το 2003, και είναι γνωστός για τα ξυλόγλυπτά του, τις τοιχογραφίες και το Πολιτιστικό Φεστιβάλ Μπαοσένγκ κάθε άνοιξη.

Ο Ναός Λονγκσάν της Μπάνγκα, στο Γουανχουά, ιδρύθηκε το 1738 από εποίκους από τη Φουτζιάν και ξαναχτίστηκε αρκετές φορές, τελευταία μετά από βομβαρδισμό το 1945. Οι αίθουσές του, με σκαλιστούς πέτρινους κίονες με δράκους και στέγες γεμάτες κεραμικές μορφές, είναι αφιερωμένες στη βουδίστρια θεά Γκουανγίν και σε ταοϊστικές και λαϊκές θεότητες, και πιστοί έρχονται όλη τη μέρα.

Το Εθνικό Μουσείο του Παλατιού, στο Σιλίν, διαθέτει μία από τις μεγαλύτερες συλλογές κινεζικής αυτοκρατορικής τέχνης, περίπου 700.000 αντικείμενα από την Απαγορευμένη Πόλη και άλλα ανάκτορα, που μεταφέρθηκαν στην Ταϊβάν το 1948–49. Το κεντρικό κτίριο του 1965 εκθέτει χάλκινα, νεφρίτες, κεραμικά, καλλιγραφίες και πίνακες σε εναλλασσόμενες εκθέσεις, ανάμεσά τους το Λάχανο από Ιαδεΐτη.

Το Αστρονομικό Μουσείο Ταϊπέι, στο Σιλίν, άνοιξε το 1997 και είναι το μουσείο αστρονομίας της πόλης, αναγνωρίσιμο από τον χρυσό θόλο του αστεροσκοπείου του. Οι εκθεσιακοί όροφοί του καλύπτουν το ηλιακό σύστημα, τα αστέρια και τις διαστημικές πτήσεις, και διαθέτει πλανητάριο με θόλο, κινηματογράφο IMAX και ένα τηλεσκόπιο για το κοινό.

Το Μουσείο Μπεϊτόου στεγάζεται σε ένα ξύλινο κτίριο ιαπωνικού ρυθμού στην πλαγιά πάνω από το Μπεϊτόου, χτισμένο το 1921 ως Πανδοχείο Ιαματικών Πηγών Καζάν και αργότερα σε χρήση ως λέσχη αξιωματικών. Σήμερα παρουσιάζει ταϊβανέζικη λαϊκή τέχνη και αντικείμενα των αυτόχθονων λαών στα δωμάτιά του με τατάμι και σερβίρει γεύματα καϊσέκι και τσάι στην παλιά αίθουσα δεξιώσεων.