Ontdek Boekarest

Catedrala Patriarhală, gewijd aan de heiligen Constantijn en Helena, staat op de Metropolietenheuvel in het centrum van Boekarest. Vorst Constantin Șerban liet haar bouwen als kloosterkerk, ingewijd in 1658; in 1668 werd ze de zetel van de metropolieten en nu is ze de kathedraal van de Roemeens-orthodoxe patriarch. De fresco's binnen dateren van 1923.

Curtea Veche is de archeologische vindplaats van de eerste vorstelijke residentie van Boekarest, in de oude binnenstad. Vlad III wordt hier in 1459 vermeld; latere vorsten bouwden het paleis om tot het in de 18e eeuw buiten gebruik raakte. Bakstenen muren, overwelfde kelders en een stenen zuil zijn vanaf de straat te zien, naast de hofkerk uit 1559.

Het Roemeens Nationaal Historisch Museum is gevestigd in het voormalige Postpaleis aan de Calea Victoriei, een eclectisch gebouw van Alexandru Săvulescu uit de jaren 1890. Een groot deel is gesloten voor restauratie; open zijn de Historische Schatkamer met de Roemeense kroonjuwelen en de schat van Pietroasele, een gipsafgietsel van de Zuil van Trajanus, het lapidarium en tijdelijke tentoonstellingen.

Mănăstirea Stavropoleos is een klein orthodox nonnenklooster in de oude binnenstad van Boekarest; de kerk werd in 1724 gebouwd door de Griekse archimandriet Ioannikios in Brâncoveanu-stijl, met gebeeldhouwde stenen zuilen en beschilderde gevels. Een gebouw van Ion Mincu uit het begin van de 20e eeuw bevat een bibliotheek en iconen, en het koor van de nonnen zingt Byzantijnse gezangen.

Templul Coral is een synagoge in neo-Moorse stijl aan de Strada Sfânta Vineri, gebouwd in 1864–1866 naar ontwerp van Enderle en Freiwald, naar het voorbeeld van de Leopoldstädter Tempel in Wenen. Na de verwoesting door de IJzeren Garde in januari 1941 werd ze na de oorlog hersteld; er worden nog diensten gehouden en de grote zaal ging in 2015 na een renovatie weer open.

Het Cișmigiupark is het oudste openbare park in het centrum van Boekarest, vanaf 1847 aangelegd door tuinarchitect Wilhelm Mayer op de plek van een moerassig meer. De 14 hectare omringen een kunstmatig meer met roeiboten in de zomer, schaduwrijke lanen en de Schrijversrotonde, een kring van stenen bustes van twaalf Roemeense schrijvers.

Piața Revoluției, tot 1989 het Paleisplein genoemd, ligt aan de Calea Victoriei tussen het voormalige Koninklijk Paleis, het Roemeens Atheneum en de Centrale Universiteitsbibliotheek. Ceaușescu's laatste toespraak op 21 december 1989 sloeg om in de opstand die zijn regime beëindigde; de dag erna vluchtte hij per helikopter vanaf het voormalige gebouw van het Centraal Comité hier.

Het Roemeens Atheneum is een ronde concertzaal met koepel, ontworpen door de Franse architect Albert Galleron en in 1888 geopend, deels betaald met een openbare inzameling. Het is de thuisbasis van de George Enescu Filharmonie; rond de zaal loopt een fresco van 75 meter van Costin Petrescu met taferelen uit de Roemeense geschiedenis.

Palatul Cotroceni werd in 1893–1895 voor de Roemeense troonopvolgers gebouwd door de Franse architect Paul Gottereau, op de plek van een klooster uit de 17e eeuw; Grigore Cerchez voegde later neo-Roemeense zalen toe voor koningin Marie. Het is de zetel van de Roemeense president, en de oude vleugel huisvest het Nationaal Museum Cotroceni.

Muzeul Național de Istorie Naturală „Grigore Antipa” werd in 1834 opgericht, verhuisde in 1908 naar een gebouw van Grigore Cerchez aan de Șoseaua Kiseleff en draagt de naam van de zoöloog die het 51 jaar leidde. De collecties tellen zo'n twee miljoen exemplaren; in de zalen staan diorama's met dieren in hun leefgebied en het skelet van een Deinotherium.

Het Nationaal Museum van de Roemeense Boer toont het Roemeense platteland met textiel, klederdrachten, iconen, keramiek en een compleet houten huis uit het district Gorj. Het werd in 1906 opgericht door Alexandru Tzigara-Samurcaș; het roodstenen gebouw in neo-Roemeense stijl, ontworpen door Nicolae Ghica-Budești, verrees tussen 1912 en 1941.

Muzeul Național al Satului „Dimitrie Gusti” is een openluchtmuseum aan de oever van het Herăstrăumeer in het Koning Michaël I-park. Het werd in 1936 opgericht door de socioloog Dimitrie Gusti en brengt boerderijen, houten kerken, windmolens en werkplaatsen samen die uit dorpen in heel Roemenië zijn overgebracht en dateren uit de 17e tot de 20e eeuw.