Ontdek Caïro

Het Museum van Egyptische Oudheden aan het Tahrirplein in het centrum van Caïro is gevestigd in een gebouw van de Franse architect Marcel Dourgnon, geopend in 1902. Ruim 100 zalen op twee verdiepingen tonen faraonische voorwerpen van de predynastische periode tot de Romeinse tijd; de koninklijke mummies verhuisden in 2021 naar het NMEC.

Het Museum voor Islamitische Kunst is gevestigd in een neomammelukse gebouw uit 1903 bij Bab al-Khalq in het centrum van Caïro. De collectie van meer dan 100.000 voorwerpen bestrijkt de islamitische wereld van Spanje tot India: houtsnijwerk, keramiek, metaalwerk, glas, textiel en koranhandschriften. Een bomaanslag beschadigde het gebouw in 2014; het museum ging in 2017 weer open.

Het Manialpaleis is de voormalige residentie van prins Mohamed Ali Tewfik op het Nijleiland Roda, gebouwd tussen 1899 en 1929. De afzonderlijke gebouwen, waaronder het woonpaleis, de troonzaal, een moskee en een jachtmuseum, combineren Ottomaanse, Moorse, Perzische en Mamlukse stijlen en staan in een ommuurde tuin met zeldzame bomen. Tegenwoordig is het een museum.

Bab Zuwayla is de zuidelijke poort van het Fatimidische Caïro, in 1092 gebouwd door vizier Badr al-Jamali en een van de drie bewaard gebleven poorten in de stadsmuur. De twee ronde torens dragen de minaretten van de aangrenzende moskee van sultan al-Muayyad, toegevoegd tussen 1415 en 1422. Bezoekers kunnen de poort en de minaretten beklimmen voor uitzicht over de oude stad.

De moskee werd tussen 876 en 879 gebouwd door Ahmad ibn Toeloen, de Abbasidische gouverneur van Egypte, en is de oudste moskee van Egypte die grotendeels in haar oorspronkelijke vorm bewaard is. Arcaden met spitsbogen omringen een grote binnenplaats met een overkoepelde fontein uit 1296, en de minaret heeft een uitwendige wenteltrap. Bezoekers kunnen buiten de gebedstijden naar binnen.

Het Gayer-Anderson Museum is gevestigd in twee verbonden huizen uit de 16e en 17e eeuw naast de Ibn Tulunmoskee. De Britse officier Robert Gayer-Anderson woonde hier van 1935 tot 1942 en vulde de kamers met zijn verzameling meubels, tapijten en voorwerpen uit Egypte, de islamitische wereld en Azië. Bezoekers zien de binnenplaatsen, mashrabiya-schermen en ontvangstzalen.

De moskee-madrassa van sultan Hassan aan de voet van de Citadel werd tussen 1356 en 1363 gebouwd voor de Mamlukse sultan an-Nasir Hasan. De massieve stenen muren omsluiten een binnenhof met vier overwelfde iwans, die elk ooit door een van de vier soennitische rechtsscholen werden gebruikt, en een mausoleum met koepel. Recht tegenover staat de Al-Rifa'i-moskee.

Een vesting op een uitloper van de Mokattam-heuvels boven het centrum van Caïro, in 1176 begonnen door Saladin en zo'n 700 jaar de zetel van de heersers van Egypte. Binnen de muren staan de Mohammed Ali-moskee in Ottomaanse stijl, gebouwd vanaf 1830, de 14e-eeuwse moskee van al-Nasir Mohammed en enkele musea.

De Moskee van Amr ibn al-As in Oud-Caïro staat op de plek van de eerste moskee van Egypte, rond 642 gesticht door de Arabische veldheer Amr ibn al-As in de nieuwe hoofdstad Fustat. Ze is vele malen herbouwd en heeft nu een grote open binnenplaats omringd door lange zuilengalerijen. Het is een werkende moskee die bezoekers buiten de gebedstijden betreden.

De Nilometer van Roda op de zuidpunt van het eiland werd in 861 gebouwd onder de Abbasidische kalief al-Mutawakkil om de hoogte van de jaarlijkse Nijloverstroming te meten. Een marmeren zuil met ellenmarkeringen staat in een met steen beklede put met Koefische inscripties op de wanden, en een trap draait naar de bodem. Een kegelvormig dak overdekt de put.

Het Koptisch Museum in Oud-Caïro werd in 1908 opgericht door Marcus Simaika en bezit de grootste collectie koptisch-christelijke kunst. De zalen tonen stenen reliëfs, fresco's uit kloosters, iconen, textiel, houtsnijwerk en handschriften, waaronder de Nag Hammadi-codices. De gevel van het gebouw is een kopie van die van de Fatimidische Al-Aqmar-moskee, en het museum ligt binnen de muren van het fort Babylon.

De Ben Ezra-synagoge in koptisch Caïro staat op een plek waar sinds ten minste de 9e eeuw joodse eredienst plaatsvond; het huidige gebouw dateert van de herbouw in de jaren 1890. In haar opslagruimte lag de Cairo Geniza, zo'n 400.000 fragmenten van handschriften die in de 19e eeuw werden ontdekt en nu grotendeels in Cambridge worden bewaard. De synagoge houdt geen regelmatige diensten meer en wordt bezocht als historisch monument.

De Hangende Kerk, gewijd aan de Maagd Maria, is gebouwd boven het zuidelijke poortgebouw van het Romeinse fort Babylon in koptisch Caïro, wat haar de naam gaf. Er staat hier al een kerk sinds de vroegchristelijke tijd; het huidige gebouw heeft een houten dak in de vorm van de ark van Noach, een marmeren preekstoel op slanke zuilen en meer dan 100 iconen. Een trap leidt omhoog vanaf de Mar Girgisstraat.

Het Paleis van Baron Empain is een villa in Heliopolis, begin 20e eeuw gebouwd voor de Belgische industrieel Édouard Empain, de stichter van de wijk. De Franse architect Alexandre Marcel baseerde het op hindoeïstische tempelarchitectuur, met een getrapte toren en rijk beeldhouwwerk. Na restauratie door de staat ging het in 2020 weer open met een tentoonstelling over de geschiedenis van Heliopolis.

Het plateau van Gizeh aan de rand van de Westelijke Woestijn, ongeveer 13 km ten zuidwesten van het centrum van Caïro, draagt de piramides van de koningen Choefoe, Chefren en Mykerinos, gebouwd in de 4e dynastie rond 2600–2500 v.Chr. Eromheen liggen kleinere koninginnenpiramides, tempels, processiewegen en graven van hoogwaardigheidsbekleders.