Ontdek Dubrovnik

Een ring van stenen muren van ongeveer 1.940 meter omsluit de oude stad van Dubrovnik. De muren werden grotendeels tussen de 13e en de 17e eeuw gebouwd en zijn tot 25 meter hoog. De wandeling over de muren loopt langs torens, bastions en de forten Minčeta en Bokar, met uitzicht over de daken van de oude stad en de zee.

De Sint-Ignatiuskerk is de barokke jezuïetenkerk aan het Ruđer Boškovićplein in de oude binnenstad van Dubrovnik, gebouwd van 1699 tot 1725 naar ontwerp van Andrea Pozzo. Gaetano Garcia schilderde de fresco's met het leven van de heilige in de apsis, in 1885 kwam er een Lourdesgrot bij, en de Jezuïetentrap van Pietro Passalacqua leidt omlaag naar het Gundulićplein.

De Stradun, ook Placa genoemd, is de hoofdstraat van de oude binnenstad van Dubrovnik, een met kalksteen geplaveide voetgangersstraat van ongeveer 300 meter tussen de Pilepoort en het Lužaplein. Hij ligt op een in de 13e eeuw gedempt kanaal en wordt omzoomd door gelijkvormige huizen die na de aardbeving van 1667 zijn herbouwd, met de fonteinen van Onofrio en klokkentorens aan beide uiteinden.

De Sint-Blasiuskerk, gewijd aan de beschermheilige van Dubrovnik, werd tussen 1706 en 1715 gebouwd door de Venetiaanse architect Marino Gropelli nadat een brand de 14e-eeuwse kerk had verwoest. Het barokke gebouw met koepel staat aan het Lužaplein aan het einde van de Stradun, en op het hoofdaltaar staat een verguld zilveren beeld van de heilige.

Het Franciscanerklooster bij de Pilepoort werd in 1317 begonnen en heeft een romaanse kloostergang met dubbele zuilen en gebeeldhouwde kapitelen. Een apotheek die de broeders in 1317 oprichtten is nog steeds in bedrijf, en het kloostermuseum toont de oude potten en instrumenten samen met boeken en kerkelijke kunst. Het kerkportaal uit 1498 doorstond de aardbeving van 1667.

De kathedraal van Dubrovnik, gewijd aan Maria-Tenhemelopneming, werd tussen 1671 en 1713 in barokstijl gebouwd nadat de aardbeving van 1667 de romaanse kathedraal op die plek had verwoest. Binnen hangen schilderijen van Titiaan en andere Italiaanse kunstenaars, en een schatkamer bewaart relieken die sinds de middeleeuwen worden gekoesterd.

Het Sponzapaleis werd tussen 1516 en 1522 gebouwd door Paskoje Miličević in een mengeling van gotiek en renaissance, met een loggia gebeeldhouwd door de gebroeders Andrijić. Het huisvestte het douanekantoor, de munt en de schatkist van de Republiek Ragusa en doorstond de aardbeving van 1667. Nu is hier het Staatsarchief van Dubrovnik gevestigd, rond een binnenplaats met arcaden.

Het Knežev dvor was tot 1808 de zetel van de rector en de regering van de Republiek Ragusa. Na een brand in 1435 werd het herbouwd naar plannen van Onofrio della Cava en het combineert een gotisch gebouw met een renaissancistische zuilengang. Tegenwoordig huisvest het het Cultuurhistorisch Museum, met historisch ingerichte zalen, schilderijen en voorwerpen uit de geschiedenis van de republiek.

Het Dominicanenklooster staat bij de Pločepoort binnen de stadsmuren van Dubrovnik. Het werd in 1225 gesticht; de gotische kerk van Sint-Dominicus werd vanaf 1301 gebouwd en in 1314 ingewijd, met een kruisgang en een klokkentoren van 40 meter. Het museum toont schilderijen van de school van Dubrovnik, een altaarstuk van Titiaan en handschriften en incunabelen uit de bibliotheek.

Fort Lovrijenac staat op een rots van 37 meter buiten de westelijke stadsmuur van Dubrovnik en bewaakt de toegangen tot de stad over land en over zee. Het wordt voor het eerst vermeld in 1301, heeft een driehoekige plattegrond met drie terrassen en muren tot 12 meter dik. De binnenplaats dient tijdens het Zomerfestival van Dubrovnik als podium voor toneelvoorstellingen.

De Kabelbaan van Dubrovnik rijdt van een dalstation net ten noorden van de oude binnenstad in ongeveer vier minuten naar de top van de berg Srđ, op 405 meter. Hij werd in 1969 geopend, in de oorlog van begin jaren 1990 verwoest en in 2010 herbouwd; twee cabines bieden elk plaats aan 30 passagiers, en het bergstation heeft terrassen met uitzicht op de ommuurde stad en de eilanden.

Lokrum is een bebost eiland zo'n 600 meter voor de kust van Dubrovnik, beschermd als natuurreservaat en per boot bereikbaar vanuit de haven van de oude binnenstad. In 1023 werd hier een benedictijnenabdij gesticht; aartshertog Maximiliaan liet later een residentie met tuinen aanleggen, en het eiland heeft een botanische tuin uit 1959, pauwen en het Fort Royal op de 96 meter hoge top.