Odkryj: Dubrovnik

Pierścień kamiennych murów o długości około 1940 metrów otacza stare miasto Dubrownika; zbudowano je głównie między XIII a XVII wiekiem, a ich wysokość dochodzi do 25 metrów. Spacer koroną murów prowadzi obok wież, bastionów oraz fortów Minčeta i Bokar, z widokami na dachy starego miasta i morze.

Kościół św. Ignacego to barokowy kościół jezuitów przy placu Ruđera Boškovicia na Starym Mieście w Dubrowniku, zbudowany w latach 1699–1725 według projektu Andrei Pozza. Freski w absydzie przedstawiające życie świętego namalował Gaetano Garcia, w 1885 roku dodano grotę z Lourdes, a Schody Jezuickie Pietra Passalacqui prowadzą w dół na plac Gundulicia.

Stradun, zwany też Placa, to główna ulica Starego Miasta w Dubrowniku – wyłożony wapieniem deptak o długości około 300 metrów między Bramą Pile a placem Luža. Wytyczony nad kanałem zasypanym w XIII wieku, jest obrzeżony jednolitymi domami odbudowanymi po trzęsieniu ziemi z 1667 roku, z fontannami Onofria i dzwonnicami na obu końcach.

Kościół św. Błażeja, poświęcony patronowi Dubrownika, zbudował w latach 1706–1715 wenecki architekt Marino Gropelli, po tym jak pożar zniszczył XIV-wieczny kościół. Barokowa budowla z kopułą stoi na placu Luža na końcu Stradunu, a w ołtarzu głównym znajduje się złocony srebrny posąg świętego.

Klasztor Franciszkanów w pobliżu Bramy Pile rozpoczęto budować w 1317 roku; ma romański krużganek z parami kolumn i rzeźbionymi kapitelami. Apteka założona przez zakonników w 1317 roku działa do dziś, a muzeum klasztorne pokazuje jej dawne naczynia i przyrządy wraz z książkami i sztuką sakralną. Portal kościoła z 1498 roku przetrwał trzęsienie ziemi z 1667 roku.

Katedra w Dubrowniku, pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, została zbudowana w stylu barokowym w latach 1671–1713, po tym jak trzęsienie ziemi w 1667 roku zniszczyło stojącą tu romańską katedrę. Wewnątrz znajdują się obrazy Tycjana i innych artystów włoskich oraz skarbiec z relikwiarzami przechowywanymi od średniowiecza.

Pałac Sponza zbudował w latach 1516–1522 Paskoje Miličević, łącząc style gotycki i renesansowy, z loggią wyrzeźbioną przez braci Andrijić. Mieścił urząd celny, mennicę i skarbiec Republiki Raguzy i przetrwał trzęsienie ziemi z 1667 roku. Obecnie wokół jego dziedzińca z arkadami mieści się Archiwum Państwowe w Dubrowniku.

Pałac Rektorów był do 1808 roku siedzibą rektora i rządu Republiki Raguzy. Odbudowany po pożarze w 1435 roku według planów Onofria della Cavy, łączy gotycki budynek z renesansowym portykiem. Obecnie mieści Muzeum Historii Kultury z wnętrzami z epoki, obrazami i przedmiotami z dziejów Republiki.

Klasztor Dominikanów stoi obok Bramy Ploče w obrębie murów Dubrownika. Założony w 1225 roku, ma gotycki kościół św. Dominika budowany od 1301 roku i konsekrowany w 1314 roku, krużganek i 40-metrową dzwonnicę. Muzeum prezentuje obrazy szkoły dubrownickiej, ołtarz Tycjana oraz rękopisy i inkunabuły z biblioteki.

Twierdza Lovrijenac stoi na 37-metrowej skale poza zachodnim murem Dubrownika, strzegąc dostępu do miasta od strony lądu i morza. Po raz pierwszy wzmiankowana w 1301 roku, ma plan trójkąta z trzema tarasami i murami o grubości do 12 metrów. Jej dziedziniec służy jako scena przedstawień teatralnych podczas Letniego Festiwalu w Dubrowniku.

Kolej linowa w Dubrowniku kursuje z dolnej stacji tuż na północ od Starego Miasta na szczyt góry Srđ, na wysokość 405 metrów, w około cztery minuty. Otwarta po raz pierwszy w 1969 roku, zniszczona podczas wojny na początku lat 90. i odbudowana w 2010 roku, ma dwie kabiny po 30 pasażerów; z tarasów górnej stacji widać otoczone murami miasto i wyspy.

Lokrum to zalesiona wyspa około 600 metrów od Dubrownika, chroniona jako rezerwat przyrody, na którą dopływa się łodzią z portu na Starym Mieście. W 1023 roku założono tu opactwo benedyktynów; później arcyksiążę Maksymilian urządził tu rezydencję i ogrody, a na wyspie są ogród botaniczny z 1959 roku, pawie i Fort Royal na jej 96-metrowym szczycie.