Odkryj: Triest

Piazza Unità d'Italia to główny plac Triestu, prostokąt o powierzchni około 12 000 metrów kwadratowych otwarty na Adriatyk u stóp wzgórza San Giusto. Otaczają go ratusz, siedziba władz regionu i prefektura, zbudowane głównie w XIX i na początku XX wieku, a przed ratuszem stoi XVIII-wieczna Fontanna Czterech Kontynentów.

Canal Grande to kanał żeglowny w dzielnicy Borgo Teresiano w Trieście, wykopany w latach 1754–1756 przez Wenecjanina Mattea Pironę, by statki mogły załadowywać i rozładowywać towary w centrum miasta. Wzdłuż jego nabrzeży stoją pałace i serbska cerkiew prawosławna, a w połowie przecina go Ponte Rosso z posągiem Jamesa Joyce'a. Śródlądowy koniec zasypano w 1934 roku.

Cerkiew św. Spirydona to serbska cerkiew prawosławna w Trieście, obok Canal Grande. Obecny budynek, zaprojektowany przez Carla Maciachiniego, wzniesiono w latach 1861–1868 w miejscu XVIII-wiecznej cerkwi z marmuru z Carrary, Werony, Krasu i Istrii. Wieńczą ją niebieskie kopuły, fasady zdobią mozaiki ze świętymi, a w cerkwi przechowywane są ikony i skarby od 1751 roku.

Arco di Riccardo to rzymski łuk na starym mieście w Trieście, zbudowany około 33–32 roku p.n.e. jako brama w murach miejskich i jedyna zachowana część tych murów. Łuk o wysokości 7,2 metra jest częściowo wbudowany w późniejsze domy. Jego nazwę łączy się potocznie z Ryszardem Lwie Serce, ale pochodzi raczej od „Arco del Cardo”, od nazwy rzymskiej ulicy.

Katedra w Trieście, pod wezwaniem św. Justa, stoi na wzgórzu San Giusto na pozostałościach rzymskich propylejów. Obecną formę uzyskała w XIV wieku, gdy dwa starsze kościoły połączono pod jednym dachem za fasadą z dużą rozetą. Wewnątrz znajdują się mozaiki w apsydach z XII i XIII wieku, a pozostałości rzymskich propylejów widać we wnętrzu dzwonnicy.

Synagoga w Trieście to główna synagoga miasta, zbudowana w latach 1908–1912 według projektu architektów Ruggera i Arduina Berlamów. Zastąpiła cztery mniejsze sale modlitw z XVIII wieku. Kamienny budynek z dużą rozetą i kopułami wciąż służy gminie żydowskiej i można go obejrzeć podczas zwiedzania z przewodnikiem.

Caffè San Marco to kawiarnia w Trieście, otwarta w 1914 roku na parterze budynku przy Via Cesare Battisti. Jej secesyjne sale zachowały marmurowe stoliki, mosiężne żyrandole i sufit malowany w liście kawowca. Związani są z nią pisarze tacy jak Italo Svevo i James Joyce, a ma też księgarnię i restaurację.

Risiera di San Sabba to dawna łuszczarnia ryżu w Trieście, którą niemieccy okupanci wykorzystywali w latach 1943–1945 jako policyjny obóz przejściowy, jedyny obóz we Włoszech z krematorium. Więźniów zabijano tu lub deportowano, wielu z nich do Auschwitz. Uznana za pomnik narodowy w 1965 roku, mieści dziś miejsce pamięci i muzeum.

Zamek Miramare to XIX-wieczna rezydencja na skalistym cyplu nad Zatoką Triesteńską, zbudowana w latach 1856–1860 według projektu Carla Junkera dla arcyksięcia Ferdynanda Maksymiliana Austriackiego, późniejszego cesarza Meksyku. Jego sale zachowały oryginalne wyposażenie, a stoi w 22-hektarowym parku, który arcyksiążę założył z roślinami z całego świata.