Εξερευνήστε: Πόλη του Μεξικού

Η κεντρική πλατεία της Πόλης του Μεξικού, επίσημα Plaza de la Constitución, διαμορφωμένη στο κέντρο της πρωτεύουσας των Μεξίκα Τενοτστιτλάν. Με πλάτος περίπου 240 μέτρα, πλαισιώνεται από τον Μητροπολιτικό Καθεδρικό Ναό, το Εθνικό Ανάκτορο και τα κτίρια της δημοτικής κυβέρνησης, με μια γιγάντια σημαία στο κέντρο της· φιλοξενεί παρελάσεις, συναυλίες και συγκεντρώσεις.

Ο καθεδρικός ναός στη βόρεια πλευρά του Σόκαλο, χτισμένος σε φάσεις από το 1573 ως το 1813 πάνω σε τμήμα του ιερού περιβόλου των Μεξίκα. Η πρόσοψή του συνδυάζει αναγεννησιακά, μπαρόκ και νεοκλασικά στοιχεία· στο εσωτερικό βρίσκονται ο επίχρυσος Βωμός των Βασιλέων, δεκαέξι παρεκκλήσια και δύο εκκλησιαστικά όργανα, και δίπλα του το Μητροπολιτικό Σκήνωμα.

Η έδρα της ομοσπονδιακής εκτελεστικής εξουσίας του Μεξικού στην ανατολική πλευρά του Σόκαλο, χτισμένη από το 1522 στη θέση του ανακτόρου του Μοκτεζούμα. Η κεντρική σκάλα και οι διάδρομοι της αυλής του φέρουν τις τοιχογραφίες του Ντιέγκο Ριβέρα για την ιστορία του Μεξικού, ζωγραφισμένες μεταξύ 1929 και 1951· οι επισκέψεις εξαρτώνται από την πρόσβαση που παραχωρεί η προεδρία.

Τα ανασκαμμένα ερείπια του κεντρικού ναού της Τενοτστιτλάν, της πρωτεύουσας των Μεξίκα, δίπλα στο Σόκαλο, αφιερωμένου στον Ουιτσιλοπότστλι και τον Τλάλοκ. Διάδρομοι διασχίζουν τα στρώματα της δίδυμης πυραμίδας, που ξαναχτίστηκε επτά φορές, και το μουσείο του χώρου φιλοξενεί τα ευρήματα, μεταξύ των οποίων η πέτρα της Κογιολσάουκι που βρέθηκε εδώ το 1978.

Πρώην ιησουιτικό κολέγιο στο ιστορικό κέντρο, ξαναχτισμένο στις αρχές του 18ου αιώνα γύρω από τρεις αυλές και αργότερα Εθνική Προπαρασκευαστική Σχολή. Οι τοίχοι του φέρουν τις πρώτες τοιχογραφίες του μεξικανικού κινήματος τοιχογραφίας, των Χοσέ Κλεμέντε Ορόσκο, Ντιέγκο Ριβέρα, Νταβίντ Αλφάρο Σικέιρος και άλλων· σήμερα είναι μουσείο με εκθέσεις.

Ανάκτορο του 18ου αιώνα στην οδό Madero, του οποίου η πρόσοψη είναι καλυμμένη με μπλε και λευκά πλακάκια της Πουέμπλα, χτισμένο για τους κόμητες της Κοιλάδας της Οριθάμπα. Από το 1919 στεγάζει εστιατόριο και κατάστημα Sanborns· η στεγασμένη αυλή του και μια τοιχογραφία του Χοσέ Κλεμέντε Ορόσκο στη σκάλα είναι ορατές στο εσωτερικό.

Η εθνική συλλογή μεξικανικής τέχνης από τον 16ο αιώνα ως το 1954, στο πρώην Μέγαρο Επικοινωνιών στην οδό Tacuba, χτισμένο το 1904–11 από τον Σίλβιο Κόντρι. Οι αίθουσές του εκτείνονται από την αποικιακή θρησκευτική ζωγραφική ως τα τοπία του Χοσέ Μαρία Βελάσκο και έργα του Ριβέρα και της Κάλο· το άγαλμα του Καρόλου Δ΄ από τον Τολσά στέκει μπροστά του.

Το κεντρικό ταχυδρομείο της Πόλης του Μεξικού, απέναντι από το Palacio de Bellas Artes, σχεδιασμένο από τον Αντάμο Μποάρι και εγκαινιασμένο το 1907. Πίσω από την πέτρινη πρόσοψή του σε βενετσιάνικο γοτθικό και πλατερέσκο ρυθμό βρίσκεται μια αίθουσα με χάλκινες και μαρμάρινες σκάλες και παράθυρα, που λειτουργεί ακόμη ως ταχυδρομείο, με ένα ταχυδρομικό μουσείο στον επάνω όροφο.

Το εθνικό θέατρο και μουσείο τέχνης του Μεξικού δίπλα στην Αλαμέδα Σεντράλ, που άρχισε να χτίζεται το 1904 από τον Αντάμο Μποάρι και ολοκληρώθηκε το 1934 με εσωτερικό αρ ντεκό. Το μαρμάρινο εξωτερικό και οι τρούλοι του με πλακάκια περικλείουν ένα θέατρο με γυάλινη αυλαία Tiffany και αίθουσες με τοιχογραφίες των Ριβέρα, Ορόσκο, Σικέιρος και Ταμάγιο.

Πλατεία βόρεια του Palacio de Bellas Artes όπου συγκεντρώνονται συγκροτήματα μαριάτσι με στολές τσάρο, κυρίως το βράδυ, και παίζουν τραγούδια κατά παραγγελία. Καντίνες και εστιατόρια την πλαισιώνουν, και το Μουσείο Τεκίλας και Μεσκάλ βρίσκεται στη μία πλευρά της.

Μουσείο στην Plaza Garibaldi, που άνοιξε το 2010, για την ιστορία και την παραγωγή της τεκίλας και του μεσκάλ, από τα χωράφια με αγαύη ως την απόσταξη. Οι αίθουσές του δείχνουν εργαλεία, μπουκάλια και ετικέτες, και η επίσκεψη τελειώνει με γευσιγνωσία· η ταράτσα βλέπει την πλατεία όπου παίζουν συγκροτήματα μαριάτσι.

Το παλαιότερο δημόσιο πάρκο της αμερικανικής ηπείρου, που δημιουργήθηκε το 1592 στο δυτικό άκρο του ιστορικού κέντρου δίπλα στο Palacio de Bellas Artes. Τα μονοπάτια του ανάμεσα στα δέντρα οδηγούν σε σιντριβάνια, αγάλματα και το Ημικύκλιο του Χουάρες από λευκό μάρμαρο, χτισμένο το 1910 στη μνήμη του προέδρου Μπενίτο Χουάρες.

Κλειστό γήπεδο στην Κολόνια Ντοκτόρες, που ολοκληρώθηκε το 1956 για την επαγγελματική πάλη και χωρά περίπου 16.500 θεατές. Το Consejo Mundial de Lucha Libre διοργανώνει εδώ αγώνες λούτσα λίμπρε αρκετά βράδια την εβδομάδα, με μασκοφόρους παλαιστές· ήταν επίσης ο χώρος της πυγμαχίας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1968.

Αψίδα με τρούλο στην Plaza de la República, χτισμένη το 1933–38 από τον χαλύβδινο σκελετό ενός ημιτελούς νομοθετικού μεγάρου και αφιερωμένη στη Μεξικανική Επανάσταση. Οι πεσσοί της φυλάσσουν τα λείψανα επαναστατικών ηγετών· ένας γυάλινος ανελκυστήρας ανεβαίνει σε μια βεράντα θέας κάτω από τον τρούλο, και από κάτω βρίσκεται το Εθνικό Μουσείο της Επανάστασης.

Στήλη νίκης σε έναν κυκλικό κόμβο του Paseo de la Reforma, που εγκαινιάστηκε το 1910 για τα εκατό χρόνια από τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας και στεφανώνεται από μια επίχρυση χάλκινη φτερωτή Νίκη. Η βάση της φιλοξενεί ένα μαυσωλείο με τα λείψανα ηγετών της ανεξαρτησίας, και το μνημείο είναι το σημείο όπου συγκεντρώνονται τα πλήθη για να γιορτάσουν.

Μουσείο μεξικανικής τέχνης του 20ού αιώνα στο Πάρκο Τσαπουλτέπεκ, που άνοιξε το 1964 σε δύο κυκλικά κτίρια με γυάλινους τοίχους των Πέδρο Ραμίρες Βάσκες και Ραφαέλ Μιχάρες. Η συλλογή περιλαμβάνει τις Δύο Φρίντες της Φρίντα Κάλο και έργα των Ριβέρα, Σικέιρος, Ταμάγιο, Λεονόρα Κάρινγκτον και Ρεμέδιος Βάρο, με κήπο γλυπτών.

Μουσείο σύγχρονης τέχνης στο Πάρκο Τσαπουλτέπεκ, που ίδρυσαν ο ζωγράφος Ρουφίνο Ταμάγιο και η σύζυγός του Όλγα και άνοιξε το 1981 σε ένα κλιμακωτό τσιμεντένιο κτίριο των Τεοδόρο Γκονσάλες ντε Λεόν και Αβραάμ Σαμπλουντόφσκι. Παρουσιάζει τη συλλογή διεθνούς μοντέρνας τέχνης του Ταμάγιο και περιοδικές εκθέσεις.

Ανάκτορο στον λόφο Τσαπουλτέπεκ, που άρχισε να χτίζεται το 1785 ως θερινή κατοικία αντιβασιλέα και έγινε αργότερα στρατιωτική ακαδημία, κατοικία του αυτοκράτορα Μαξιμιλιανού και της αυτοκράτειρας Καρλότας και των προέδρων του Μεξικού. Από το 1939 στεγάζει το Εθνικό Μουσείο Ιστορίας, με επιπλωμένα αυτοκρατορικά δωμάτια, τοιχογραφίες και αναβαθμίδες με θέα στην πόλη.

Το εθνικό μουσείο αρχαιολογίας και εθνογραφίας του Μεξικού, που άνοιξε το 1964 στο Πάρκο Τσαπουλτέπεκ σε ένα κτίριο του Πέδρο Ραμίρες Βάσκες. Οι 22 αίθουσές του καλύπτουν τους πολιτισμούς του αρχαίου Μεξικού, από την Τεοτιουακάν και τους Μάγια ως τους Μεξίκα, των οποίων η Πέτρα του Ήλιου βρίσκεται στην αίθουσα των Μεξίκα, και τους σημερινούς αυτόχθονες λαούς της χώρας.

Το ιερό στους πρόποδες του λόφου Τεπεγιάκ όπου, κατά την παράδοση, η Παναγία εμφανίστηκε στον Χουάν Ντιέγκο το 1531. Η κυκλική βασιλική του Πέδρο Ραμίρες Βάσκες, που καθαγιάστηκε το 1976, φυλάσσει τον μανδύα με την εικόνα της· δίπλα της στέκουν η παλιά βασιλική του 1709, παρεκκλήσια και ένα μονοπάτι που ανεβαίνει τον λόφο.