Odkryj: Mellieħa

Sanktuarium Matki Bożej z Mellieħy to mały kościół częściowo wbudowany w skałę poniżej kościoła parafialnego w Mellieħie, miejsce pielgrzymek od średniowiecza. Jego fresk Matki Boskiej z Dzieciątkiem, namalowany na skalnej ścianie, czczony jest jako jeden z najstarszych wizerunków maryjnych na Malcie, a ściany pokrywają wota od żeglarzy i chorych.

Czerwoną Wieżę, czyli Wieżę św. Agaty, zbudowali w latach 1647–1649 joannici na grzbiecie Marfa, by strzegła zatoki Mellieħa i przekazywała sygnały na Gozo, Comino i do Mdiny. Kwadratowa wieża z narożnymi wieżyczkami jest pomalowana na czerwono i mieści małą kaplicę św. Agaty. Odrestaurowana przez Din l-Art Ħelwa, jest obsługiwana przez wolontariuszy, a na jej dachu stoją działa z epoki.

Katakumby Ta' Bistra to późnorzymski i bizantyjski zespół grobowy z IV–VI wieku n.e. na obrzeżach Mosty, wykuty w skale w postaci rzędu oddzielnych grobowców. Odkryte ponownie w 1891 roku i odrestaurowane przez Heritage Malta, obejmują groby okienne, groby z baldachimem i stoły agapowe do uczt pogrzebowych, dziś oglądane z oświetlonej kładki.

Rotunda w Moście, kościół parafialny Wniebowzięcia, została zbudowana w latach 1833–1860 przez samych mieszkańców według projektu Giorgia Grogneta de Vassé wzorowanego na rzymskim Panteonie. Jej kopuła bez podpór należy do największych w Europie. 9 kwietnia 1942 roku niemiecka bomba przebiła kopułę podczas mszy i nie wybuchła; jej replika jest pokazywana w zakrystii.

Palazzo Falson to średniowieczny pałac w Mdinie, zbudowany w XIII wieku i rozbudowany w XV, z gotyckimi portalami i oknami wokół niewielkiego dziedzińca. W latach 1927–1962 mieszkał w nim kolekcjoner Olof Gollcher, a jego zbiory obrazów, sreber, broni i zbroi, mebli, dywanów i książek pokazywane są w salach jako muzeum-dom.

Klasztor Karmelitów w Mdinie łączy barokowy kościół Zwiastowania, zbudowany w latach 1660–1675 według projektu Francesca Sammuta, z klasztorem, w którym wciąż mieszkają karmelici. Zwiedzający oglądają kościół, krużganek, refektarz, kuchnię i cele zakonników. Maltańskie powstanie przeciw rządom francuskim wybuchło przed nim 2 września 1798 roku.

Muzeum Katedralne w Mdinie zajmuje dawne seminarium diecezjalne, barokowy budynek z lat 1733–1742 projektu Andrei Bellego naprzeciw katedry. W jego zbiorach są drzeworyty i miedzioryty Albrechta Dürera, monety od starożytności po czasy joannitów, srebra kościelne, szaty liturgiczne, rękopisy i obrazy artystów maltańskich i włoskich.

Domvs Romana zachowuje pozostałości zamożnego rzymskiego domu miejskiego z I wieku p.n.e., odkrytego w 1881 roku tuż za murami Mdiny. Jego wielobarwne posadzki mozaikowe, w tym scena z gołębiami pijącymi z misy, są pokazywane na miejscu wraz z marmurowymi posągami rodziny cesarskiej i przedmiotami codziennego użytku, w klasycystycznym budynku muzeum z 1882 roku.

Katedrę w Mdinie pod wezwaniem św. Pawła odbudowano w latach 1697–1702 według projektu Lorenza Gafy po trzęsieniu ziemi, które w 1693 roku zniszczyło średniowieczny kościół. Tradycja umiejscawia ją tam, gdzie rzymski namiestnik Publiusz spotkał apostoła Pawła. Wewnątrz znajdują się posadzka z marmurowych płyt nagrobnych, kopuła z malowidłami ze scenami z życia Pawła oraz Nawrócenie św. Pawła Mattii Pretiego w apsydzie.

Narodowe Muzeum Historii Naturalnej mieści się w Palazzo Vilhena, francuskim pałacu barokowym zbudowanym w latach 1726–1728 dla wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny według projektu Charles'a François de Mondiona. Otwarte w 1973 roku, prezentuje skały, minerały i skamieniałości, muszle, owady oraz ptaki, ssaki i życie morskie wysp maltańskich.

Brama Mdiny to barokowe główne wejście do otoczonego murami miasta, zbudowane w 1724 roku za wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny według projektu francuskiego inżyniera Charles'a François de Mondiona. Kamienny most prowadzi nad suchą fosą do bramy, której zewnętrzną stronę zdobi herb Vilheny, a wewnętrzną płaskorzeźby świętych Pawła, Publiusza i Agaty.

Bazylikę św. Pawła w Rabacie zbudowano w latach 1653–1683 według projektu przypisywanego Francescowi Buonamiciemu i ukończonego przez Lorenza Gafę, nad grotą, w której według tradycji apostoł Paweł przebywał po rozbiciu statku w 60 roku n.e. Stojąca obok kaplica św. Publiusza jest starsza, a w grocie poniżej znajduje się marmurowy posąg świętego.

Muzeum Wignacourt zajmuje barokową rezydencję kapelanów joannitów w Rabacie, założoną za wielkiego mistrza Alofa de Wignacourt na początku XVII wieku. Jest połączone z Grotą św. Pawła, w której według tradycji apostoł mieszkał na Malcie, i pokazuje obrazy Mattii Pretiego i Antoine'a Favraya, katakumby oraz schrony z czasów II wojny światowej.

Katakumby św. Pawła to zespół podziemnych cmentarzy wykutych w skale za murami rzymskiego miasta Melite, używanych od III wieku n.e. do pochówków pogańskich, żydowskich i chrześcijańskich. Do ponad 20 grobowców można wejść; w największym znajdują się dwa okrągłe stoły agapowe wykute w skale, przy których odbywały się uczty pogrzebowe.

Ġgantija to para świątyń megalitycznych na płaskowyżu Xagħra na Gozo, zbudowanych między około 3600 a 3200 rokiem p.n.e., należących do najstarszych wolnostojących budowli na świecie. Ich zewnętrzny mur z ogromnych kamiennych bloków dał początek legendzie, że zbudowali je olbrzymi. Centrum dla zwiedzających pokazuje znaleziska z tego miejsca i z pobliskiego Kręgu Kamiennego Xagħra.

Prokatedra św. Pawła to anglikańska katedra Malty, ufundowana przez królową Adelajdę podczas jej pobytu na wyspie i zbudowana w latach 1839–1844 w miejscu Auberge d'Allemagne. Jej klasycystyczny portyk wychodzi na plac Niepodległości, a iglica o wysokości około 60 metrów jest charakterystycznym punktem Valletty od strony Marsamxett.

Operę Królewską zaprojektował Edward Middleton Barry; otwarto ją w 1866 roku obok bramy miejskiej Valletty. Bombardowanie zniszczyło ją w kwietniu 1942 roku, a ruiny kolumn i murów pozostawiono na dziesięciolecia. Od 2013 roku ruiny służą jako Pjazza Teatru Rjal, scena plenerowa zbudowana w obrębie starych murów.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zajmuje Auberge de Provence, zbudowany w 1571 roku według projektu Girolama Cassara przy Republic Street. Pokazuje znaleziska z prehistorycznych świątyń i grobowców Malty, w tym Śpiącą Damę z Hypogeum Ħal Saflieni i Wenus z Malty z Ħaġar Qim, a także przedmioty z epoki brązu i fenickie.

Wiatrak Ta' Kola w Xagħrze zbudowano w 1725 roku za czasów joannitów i przebudowano w latach 80. XVIII wieku. Nazwany od ostatniego młynarza, Ġuzeppiego Grecha zwanego Żeppu ta' Kola, zachował na piętrze kamienie młyńskie i drewnianą maszynerię, a pomieszczenia poniżej pokazują mieszkanie młynarza i tradycyjne narzędzia z Gozo.

Teatr Manoel zbudowano w 1731 roku na koszt wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny; należy do najstarszych czynnych teatrów w Europie. Jego owalna widownia ma trzy kondygnacje złoconych drewnianych lóż i sufit malowany płatkami złota. Jest teatrem narodowym Malty, a zwiedzanie z przewodnikiem obejmuje widownię, scenę i małe muzeum.