Ontdek Mellieħa

Het Heiligdom van Onze-Lieve-Vrouw van Mellieħa is een kleine kerk, deels in de rots gebouwd onder de parochiekerk van Mellieħa, en een bedevaartsoord sinds de middeleeuwen. Het fresco van Maria met Kind, op de rotswand geschilderd, wordt vereerd als een van de oudste Mariabeelden van Malta, en de muren hangen vol votiefgaven van zeelieden en zieken.

De Rode Toren, of Toren van Sint-Agatha, werd in 1647–1649 door de ridders van Sint-Jan op de Marfa-heuvelrug gebouwd om de baai van Mellieħa te bewaken en signalen te geven naar Gozo, Comino en Mdina. De vierkante toren met hoektorentjes is rood geschilderd en heeft een kleine kapel voor Sint-Agatha. Door Din l-Art Ħelwa gerestaureerd, wordt hij door vrijwilligers bemand en staan er historische kanonnen op het dak.

De Catacomben van Ta' Bistra zijn een laat-Romeins en Byzantijns grafcomplex uit de 4e tot 6e eeuw n.Chr. aan de rand van Mosta, als een reeks afzonderlijke graven in de rots uitgehakt. Ze werden in 1891 herontdekt en door Heritage Malta gerestaureerd, en omvatten venstergraven, baldakijngraven en agapetafels voor dodenmaaltijden, nu te zien vanaf een verlichte looproute.

De Rotonde van Mosta, de parochiekerk van Maria-Tenhemelopneming, werd in 1833–1860 door de dorpelingen zelf gebouwd naar een ontwerp van Giorgio Grognet de Vassé, naar het voorbeeld van het Pantheon in Rome. De vrijdragende koepel is een van de grootste van Europa. Op 9 april 1942 sloeg een Duitse bom tijdens de mis door de koepel zonder te ontploffen; een replica staat in de sacristie.

Palazzo Falson is een middeleeuws paleis in Mdina, gebouwd in de 13e eeuw en in de 15e eeuw uitgebreid, met gotische deuren en vensters rond een kleine binnenplaats. Van 1927 tot 1962 woonde hier de verzamelaar Olof Gollcher, wiens collectie schilderijen, zilver, wapens en harnassen, meubels, tapijten en boeken in de kamers als huismuseum te zien is.

Het Karmelietenklooster van Mdina verbindt de barokke kerk van de Annunciatie, gebouwd tussen 1660 en 1675 naar ontwerp van Francesco Sammut, met een klooster waar nog karmelieten wonen. Bezoekers zien de kerk, de kloostergang, de refter, de keuken en de cellen van de broeders. De Maltese opstand tegen het Franse bewind begon op 2 september 1798 voor het klooster.

Het Kathedraalmuseum van Mdina is gevestigd in het voormalige seminarie, een barok gebouw uit 1733–1742 van Andrea Belli tegenover de kathedraal. De collecties omvatten houtsneden en gravures van Albrecht Dürer, munten van de oudheid tot de ridderperiode, kerkzilver, gewaden, handschriften en schilderijen van Maltese en Italiaanse kunstenaars.

De Domvs Romana bewaart de resten van een rijk Romeins stadshuis uit de 1e eeuw v.Chr., in 1881 gevonden net buiten de muren van Mdina. De veelkleurige mozaïekvloeren, waaronder een tafereel met duiven die uit een schaal drinken, liggen ter plaatse, samen met marmeren beelden van de keizerlijke familie en gebruiksvoorwerpen, in een neoclassicistisch museumgebouw uit 1882.

De kathedraal van Mdina, gewijd aan Sint-Paulus, werd in 1697–1702 herbouwd naar ontwerp van Lorenzo Gafà nadat een aardbeving in 1693 de middeleeuwse kerk had verwoest. Volgens de overlevering staat ze waar de Romeinse stadhouder Publius de apostel Paulus ontmoette. Binnen liggen een vloer van marmeren grafstenen, een koepel beschilderd met taferelen uit Paulus' leven en Mattia Preti's Bekering van Paulus in de apsis.

Het Nationaal Natuurhistorisch Museum is gevestigd in Palazzo Vilhena, een Frans barok paleis dat in 1726–1728 voor grootmeester António Manoel de Vilhena werd gebouwd naar ontwerp van Charles François de Mondion. Het opende in 1973 en toont gesteenten, mineralen en fossielen, schelpen, insecten en de vogels, zoogdieren en het zeeleven van de Maltese eilanden.

De Stadspoort van Mdina is de barokke hoofdingang van de ommuurde stad, in 1724 gebouwd onder grootmeester António Manoel de Vilhena naar ontwerp van de Franse ingenieur Charles François de Mondion. Een stenen brug over de droge gracht leidt naar de poort, met aan de buitenkant het wapen van Vilhena en aan de binnenkant reliëfs van de heiligen Paulus, Publius en Agatha.

De Basiliek van Sint-Paulus in Rabat werd tussen 1653 en 1683 gebouwd naar een ontwerp dat aan Francesco Buonamici wordt toegeschreven en door Lorenzo Gafà werd voltooid, boven de grot waar de apostel Paulus volgens de overlevering na zijn schipbreuk in het jaar 60 verbleef. De kapel van Sint-Publius ernaast is ouder, en in de grot eronder staat een marmeren beeld van de heilige.

Het Wignacourtmuseum is gevestigd in de barokke residentie van de kapelaans van de Orde van Sint-Jan in Rabat, gesticht onder grootmeester Alof de Wignacourt in het begin van de 17e eeuw. Het is verbonden met de Grot van Sint-Paulus, waar de apostel volgens de overlevering op Malta woonde, en toont schilderijen van Mattia Preti en Antoine Favray, catacomben en schuilkelders uit de Tweede Wereldoorlog.

De Catacomben van Sint-Paulus zijn een groep ondergrondse begraafplaatsen, uitgehakt in de rots buiten de muren van de Romeinse stad Melite en vanaf de 3e eeuw n.Chr. gebruikt voor heidense, joodse en christelijke begrafenissen. Meer dan 20 graven zijn toegankelijk; het grootste heeft twee ronde, uit de rots gehakte agapetafels waar dodenmaaltijden werden gehouden.

Ġgantija is een paar megalithische tempels op het plateau van Xagħra op Gozo, gebouwd tussen ongeveer 3600 en 3200 v.Chr. en een van de oudste vrijstaande bouwwerken ter wereld. De buitenmuur van enorme stenen blokken leidde tot de legende dat reuzen ze bouwden. Een bezoekerscentrum toont vondsten van de plek en van de nabije steencirkel van Xagħra.

De Sint-Paulusprokathedraal is de anglicaanse kathedraal van Malta, in opdracht van koningin Adelaide tijdens haar verblijf op het eiland gebouwd in 1839–1844 op de plaats van de Auberge d'Allemagne. Het neoclassicistische portiek kijkt uit op Independence Square, en de torenspits van ongeveer 60 meter is een herkenningspunt aan de Marsamxett-kant van Valletta.

Het Koninklijk Operagebouw werd ontworpen door Edward Middleton Barry en opende in 1866 bij de stadspoort van Valletta. Bombardementen verwoestten het in april 1942, en de zuilen en muren bleven decennialang als ruïne staan. Sinds 2013 is de ruïne Pjazza Teatru Rjal, een openluchtpodium binnen de oude muren.

Het Nationaal Archeologisch Museum is gevestigd in de Auberge de Provence, in 1571 gebouwd naar ontwerp van Girolamo Cassar aan Republic Street. Het toont vondsten uit de prehistorische tempels en graven van Malta, waaronder de Slapende Vrouw uit het Hypogeum van Ħal Saflieni en de Venus van Malta uit Ħaġar Qim, en voorwerpen uit de bronstijd en de Fenicische tijd.

De windmolen Ta' Kola in Xagħra werd in 1725 gebouwd onder de Orde van Sint-Jan en in de jaren 1780 herbouwd. Hij is genoemd naar zijn laatste molenaar, Ġuzeppi Grech, bekend als Żeppu ta' Kola, en bewaart boven de molenstenen en het houten binnenwerk, terwijl de kamers beneden de woning van de molenaar en traditioneel gereedschap uit Gozo tonen.

Het Manoeltheater werd in 1731 gebouwd op kosten van grootmeester António Manoel de Vilhena en is een van de oudste nog werkende theaters van Europa. De ovale zaal heeft drie rijen vergulde houten loges en een plafond beschilderd met bladgoud. Het is het nationale theater van Malta; rondleidingen tonen de zaal, het toneel en een klein museum.