Odkryj: Mellieħa

Sanktuarium Matki Bożej z Mellieħy to mały kościół częściowo wbudowany w skałę poniżej kościoła parafialnego w Mellieħie, miejsce pielgrzymek od średniowiecza. Jego fresk Matki Boskiej z Dzieciątkiem, namalowany na skalnej ścianie, czczony jest jako jeden z najstarszych wizerunków maryjnych na Malcie, a ściany pokrywają wota od żeglarzy i chorych.

Rotunda w Moście, kościół parafialny Wniebowzięcia, została zbudowana w latach 1833–1860 przez samych mieszkańców według projektu Giorgia Grogneta de Vassé wzorowanego na rzymskim Panteonie. Jej kopuła bez podpór należy do największych w Europie. 9 kwietnia 1942 roku niemiecka bomba przebiła kopułę podczas mszy i nie wybuchła; jej replika jest pokazywana w zakrystii.

Palazzo Falson to średniowieczny pałac w Mdinie, zbudowany w XIII wieku i rozbudowany w XV, z gotyckimi portalami i oknami wokół niewielkiego dziedzińca. W latach 1927–1962 mieszkał w nim kolekcjoner Olof Gollcher, a jego zbiory obrazów, sreber, broni i zbroi, mebli, dywanów i książek pokazywane są w salach jako muzeum-dom.

Klasztor Karmelitów w Mdinie łączy barokowy kościół Zwiastowania, zbudowany w latach 1660–1675 według projektu Francesca Sammuta, z klasztorem, w którym wciąż mieszkają karmelici. Zwiedzający oglądają kościół, krużganek, refektarz, kuchnię i cele zakonników. Maltańskie powstanie przeciw rządom francuskim wybuchło przed nim 2 września 1798 roku.

Muzeum Katedralne w Mdinie zajmuje dawne seminarium diecezjalne, barokowy budynek z lat 1733–1742 projektu Andrei Bellego naprzeciw katedry. W jego zbiorach są drzeworyty i miedzioryty Albrechta Dürera, monety od starożytności po czasy joannitów, srebra kościelne, szaty liturgiczne, rękopisy i obrazy artystów maltańskich i włoskich.

Domvs Romana zachowuje pozostałości zamożnego rzymskiego domu miejskiego z I wieku p.n.e., odkrytego w 1881 roku tuż za murami Mdiny. Jego wielobarwne posadzki mozaikowe, w tym scena z gołębiami pijącymi z misy, są pokazywane na miejscu wraz z marmurowymi posągami rodziny cesarskiej i przedmiotami codziennego użytku, w klasycystycznym budynku muzeum z 1882 roku.

Katedrę w Mdinie pod wezwaniem św. Pawła odbudowano w latach 1697–1702 według projektu Lorenza Gafy po trzęsieniu ziemi, które w 1693 roku zniszczyło średniowieczny kościół. Tradycja umiejscawia ją tam, gdzie rzymski namiestnik Publiusz spotkał apostoła Pawła. Wewnątrz znajdują się posadzka z marmurowych płyt nagrobnych, kopuła z malowidłami ze scenami z życia Pawła oraz Nawrócenie św. Pawła Mattii Pretiego w apsydzie.

Narodowe Muzeum Historii Naturalnej mieści się w Palazzo Vilhena, francuskim pałacu barokowym zbudowanym w latach 1726–1728 dla wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny według projektu Charles'a François de Mondiona. Otwarte w 1973 roku, prezentuje skały, minerały i skamieniałości, muszle, owady oraz ptaki, ssaki i życie morskie wysp maltańskich.

Bazylikę św. Pawła w Rabacie zbudowano w latach 1653–1683 według projektu przypisywanego Francescowi Buonamiciemu i ukończonego przez Lorenza Gafę, nad grotą, w której według tradycji apostoł Paweł przebywał po rozbiciu statku w 60 roku n.e. Stojąca obok kaplica św. Publiusza jest starsza, a w grocie poniżej znajduje się marmurowy posąg świętego.

Muzeum Wignacourt zajmuje barokową rezydencję kapelanów joannitów w Rabacie, założoną za wielkiego mistrza Alofa de Wignacourt na początku XVII wieku. Jest połączone z Grotą św. Pawła, w której według tradycji apostoł mieszkał na Malcie, i pokazuje obrazy Mattii Pretiego i Antoine'a Favraya, katakumby oraz schrony z czasów II wojny światowej.

Prokatedra św. Pawła to anglikańska katedra Malty, ufundowana przez królową Adelajdę podczas jej pobytu na wyspie i zbudowana w latach 1839–1844 w miejscu Auberge d'Allemagne. Jej klasycystyczny portyk wychodzi na plac Niepodległości, a iglica o wysokości około 60 metrów jest charakterystycznym punktem Valletty od strony Marsamxett.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zajmuje Auberge de Provence, zbudowany w 1571 roku według projektu Girolama Cassara przy Republic Street. Pokazuje znaleziska z prehistorycznych świątyń i grobowców Malty, w tym Śpiącą Damę z Hypogeum Ħal Saflieni i Wenus z Malty z Ħaġar Qim, a także przedmioty z epoki brązu i fenickie.

Teatr Manoel zbudowano w 1731 roku na koszt wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny; należy do najstarszych czynnych teatrów w Europie. Jego owalna widownia ma trzy kondygnacje złoconych drewnianych lóż i sufit malowany płatkami złota. Jest teatrem narodowym Malty, a zwiedzanie z przewodnikiem obejmuje widownię, scenę i małe muzeum.

MUŻA to narodowe społeczne muzeum sztuki Malty, otwarte w 2018 roku w Auberge d'Italie, XVI-wiecznej siedzibie rycerzy włoskich, której barokową fasadę zdobi brązowe popiersie wielkiego mistrza Gregoria Carafy. Zastąpiło Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych i pokazuje sztukę maltańską i europejską od średniowiecza, w tym dzieła Mattii Pretiego.

Konkatedrę św. Jana zbudowano w latach 1573–1578 według projektu Girolama Cassara jako kościół konwentualny joannitów. Jej skromna fasada kontrastuje z barokowym wnętrzem ozdobionym przez Mattię Pretiego, posadzką nawy z około 400 inkrustowanych marmurowych płyt nagrobnych rycerzy oraz Ścięciem św. Jana Chrzciciela Caravaggia (1608) w oratorium.

Lascaris War Rooms to tunele i komory wykute w skale pod Górnymi Ogrodami Barrakka, otwarte w 1940 roku jako połączona kwatera główna obrony Malty. Stąd kierowano lądowaniem aliantów na Sycylii w lipcu 1943 roku, a NATO korzystało z kompleksu do 1977 roku. Odrestaurowane sale operacyjne pokazują stoły planistyczne i mapy ścienne.

Bazylika Narodzenia Najświętszej Marii Panny to kościół parafialny Xagħry, stojący przy placu wiejskim. Zbudowano ją w latach 1815–1855, jej dwie dzwonnice ukończono w latach 1872–1892, a kopułę dodano w 1892 roku. Wewnątrz znajdują się ściany wyłożone marmurem, posąg Matki Boskiej noszony w procesji w jej święto 8 września oraz obrazy artystów z Gozo i Włoch.

Pałac Wielkiego Mistrza zaczęto budować w 1571 roku jako rezydencję wielkich mistrzów zakonu joannitów; później mieszkali w nim brytyjscy gubernatorzy, a dziś jest siedzibą prezydenta Malty. Zwiedzający oglądają Sale Reprezentacyjne, korytarze z malowanymi fryzami i herbowymi stropami oraz Zbrojownię Pałacową z około 5000 elementów broni i zbroi.

Kolegiata Rozbicia Statku św. Pawła upamiętnia rozbicie statku apostoła Pawła u brzegów Malty w 60 roku n.e. Zbudowana w latach 70. XVI wieku i przebudowana w XVII wieku, z fasadą dodaną w 1885 roku, mieści złocony drewniany posąg św. Pawła wyrzeźbiony przez Melchiorre Cafę, relikwię kości nadgarstka świętego i fragment kolumny, na której według tradycji został ścięty.

Casa Rocca Piccola to XVI-wieczny pałac przy Republic Street, wciąż będący domem szlacheckiej rodziny de Piro. Zwiedzanie prowadzi przez pokoje urządzone rodzinnymi antycznymi meblami, srebrami, obrazami i strojami, małą kaplicę i ogród na dziedzińcu, a także w dół do wykutych w skale schronów, z których domownicy korzystali podczas bombardowań II wojny światowej.