Odkryj: Mellieħa

Czerwoną Wieżę, czyli Wieżę św. Agaty, zbudowali w latach 1647–1649 joannici na grzbiecie Marfa, by strzegła zatoki Mellieħa i przekazywała sygnały na Gozo, Comino i do Mdiny. Kwadratowa wieża z narożnymi wieżyczkami jest pomalowana na czerwono i mieści małą kaplicę św. Agaty. Odrestaurowana przez Din l-Art Ħelwa, jest obsługiwana przez wolontariuszy, a na jej dachu stoją działa z epoki.

Rotunda w Moście, kościół parafialny Wniebowzięcia, została zbudowana w latach 1833–1860 przez samych mieszkańców według projektu Giorgia Grogneta de Vassé wzorowanego na rzymskim Panteonie. Jej kopuła bez podpór należy do największych w Europie. 9 kwietnia 1942 roku niemiecka bomba przebiła kopułę podczas mszy i nie wybuchła; jej replika jest pokazywana w zakrystii.

Palazzo Falson to średniowieczny pałac w Mdinie, zbudowany w XIII wieku i rozbudowany w XV, z gotyckimi portalami i oknami wokół niewielkiego dziedzińca. W latach 1927–1962 mieszkał w nim kolekcjoner Olof Gollcher, a jego zbiory obrazów, sreber, broni i zbroi, mebli, dywanów i książek pokazywane są w salach jako muzeum-dom.

Muzeum Katedralne w Mdinie zajmuje dawne seminarium diecezjalne, barokowy budynek z lat 1733–1742 projektu Andrei Bellego naprzeciw katedry. W jego zbiorach są drzeworyty i miedzioryty Albrechta Dürera, monety od starożytności po czasy joannitów, srebra kościelne, szaty liturgiczne, rękopisy i obrazy artystów maltańskich i włoskich.

Domvs Romana zachowuje pozostałości zamożnego rzymskiego domu miejskiego z I wieku p.n.e., odkrytego w 1881 roku tuż za murami Mdiny. Jego wielobarwne posadzki mozaikowe, w tym scena z gołębiami pijącymi z misy, są pokazywane na miejscu wraz z marmurowymi posągami rodziny cesarskiej i przedmiotami codziennego użytku, w klasycystycznym budynku muzeum z 1882 roku.

Katedrę w Mdinie pod wezwaniem św. Pawła odbudowano w latach 1697–1702 według projektu Lorenza Gafy po trzęsieniu ziemi, które w 1693 roku zniszczyło średniowieczny kościół. Tradycja umiejscawia ją tam, gdzie rzymski namiestnik Publiusz spotkał apostoła Pawła. Wewnątrz znajdują się posadzka z marmurowych płyt nagrobnych, kopuła z malowidłami ze scenami z życia Pawła oraz Nawrócenie św. Pawła Mattii Pretiego w apsydzie.

Narodowe Muzeum Historii Naturalnej mieści się w Palazzo Vilhena, francuskim pałacu barokowym zbudowanym w latach 1726–1728 dla wielkiego mistrza António Manoela de Vilheny według projektu Charles'a François de Mondiona. Otwarte w 1973 roku, prezentuje skały, minerały i skamieniałości, muszle, owady oraz ptaki, ssaki i życie morskie wysp maltańskich.

Muzeum Wignacourt zajmuje barokową rezydencję kapelanów joannitów w Rabacie, założoną za wielkiego mistrza Alofa de Wignacourt na początku XVII wieku. Jest połączone z Grotą św. Pawła, w której według tradycji apostoł mieszkał na Malcie, i pokazuje obrazy Mattii Pretiego i Antoine'a Favraya, katakumby oraz schrony z czasów II wojny światowej.

Katakumby św. Pawła to zespół podziemnych cmentarzy wykutych w skale za murami rzymskiego miasta Melite, używanych od III wieku n.e. do pochówków pogańskich, żydowskich i chrześcijańskich. Do ponad 20 grobowców można wejść; w największym znajdują się dwa okrągłe stoły agapowe wykute w skale, przy których odbywały się uczty pogrzebowe.

Ġgantija to para świątyń megalitycznych na płaskowyżu Xagħra na Gozo, zbudowanych między około 3600 a 3200 rokiem p.n.e., należących do najstarszych wolnostojących budowli na świecie. Ich zewnętrzny mur z ogromnych kamiennych bloków dał początek legendzie, że zbudowali je olbrzymi. Centrum dla zwiedzających pokazuje znaleziska z tego miejsca i z pobliskiego Kręgu Kamiennego Xagħra.

Prokatedra św. Pawła to anglikańska katedra Malty, ufundowana przez królową Adelajdę podczas jej pobytu na wyspie i zbudowana w latach 1839–1844 w miejscu Auberge d'Allemagne. Jej klasycystyczny portyk wychodzi na plac Niepodległości, a iglica o wysokości około 60 metrów jest charakterystycznym punktem Valletty od strony Marsamxett.

Narodowe Muzeum Archeologiczne zajmuje Auberge de Provence, zbudowany w 1571 roku według projektu Girolama Cassara przy Republic Street. Pokazuje znaleziska z prehistorycznych świątyń i grobowców Malty, w tym Śpiącą Damę z Hypogeum Ħal Saflieni i Wenus z Malty z Ħaġar Qim, a także przedmioty z epoki brązu i fenickie.

Wiatrak Ta' Kola w Xagħrze zbudowano w 1725 roku za czasów joannitów i przebudowano w latach 80. XVIII wieku. Nazwany od ostatniego młynarza, Ġuzeppiego Grecha zwanego Żeppu ta' Kola, zachował na piętrze kamienie młyńskie i drewnianą maszynerię, a pomieszczenia poniżej pokazują mieszkanie młynarza i tradycyjne narzędzia z Gozo.

MUŻA to narodowe społeczne muzeum sztuki Malty, otwarte w 2018 roku w Auberge d'Italie, XVI-wiecznej siedzibie rycerzy włoskich, której barokową fasadę zdobi brązowe popiersie wielkiego mistrza Gregoria Carafy. Zastąpiło Narodowe Muzeum Sztuk Pięknych i pokazuje sztukę maltańską i europejską od średniowiecza, w tym dzieła Mattii Pretiego.

Konkatedrę św. Jana zbudowano w latach 1573–1578 według projektu Girolama Cassara jako kościół konwentualny joannitów. Jej skromna fasada kontrastuje z barokowym wnętrzem ozdobionym przez Mattię Pretiego, posadzką nawy z około 400 inkrustowanych marmurowych płyt nagrobnych rycerzy oraz Ścięciem św. Jana Chrzciciela Caravaggia (1608) w oratorium.

Lascaris War Rooms to tunele i komory wykute w skale pod Górnymi Ogrodami Barrakka, otwarte w 1940 roku jako połączona kwatera główna obrony Malty. Stąd kierowano lądowaniem aliantów na Sycylii w lipcu 1943 roku, a NATO korzystało z kompleksu do 1977 roku. Odrestaurowane sale operacyjne pokazują stoły planistyczne i mapy ścienne.

Pałac Wielkiego Mistrza zaczęto budować w 1571 roku jako rezydencję wielkich mistrzów zakonu joannitów; później mieszkali w nim brytyjscy gubernatorzy, a dziś jest siedzibą prezydenta Malty. Zwiedzający oglądają Sale Reprezentacyjne, korytarze z malowanymi fryzami i herbowymi stropami oraz Zbrojownię Pałacową z około 5000 elementów broni i zbroi.

Casa Rocca Piccola to XVI-wieczny pałac przy Republic Street, wciąż będący domem szlacheckiej rodziny de Piro. Zwiedzanie prowadzi przez pokoje urządzone rodzinnymi antycznymi meblami, srebrami, obrazami i strojami, małą kaplicę i ogród na dziedzińcu, a także w dół do wykutych w skale schronów, z których domownicy korzystali podczas bombardowań II wojny światowej.

Fort św. Elma to fort w kształcie gwiazdy zbudowany w 1552 roku na krańcu półwyspu Sciberras, zanim powstała Valletta. Padł po miesiącu ostrzału podczas Wielkiego Oblężenia w 1565 roku, a joannici go odbudowali i rozbudowali. Dziś mieści się w nim Narodowe Muzeum Wojny, którego eksponaty obejmują okres od prehistorii po II wojnę światową, w tym Krzyż Jerzego przyznany Malcie w 1942 roku.