Odkryj: Meksyk

Katedra po północnej stronie Zócalo, budowana etapami w latach 1573–1813 na części świętego okręgu Mexików. Jej fasada łączy elementy renesansowe, barokowe i neoklasycystyczne; wewnątrz znajdują się złocony Ołtarz Królów, szesnaście kaplic i dwoje organów, a obok przylegający Sagrario Metropolitano.

Odkopane pozostałości głównej świątyni Tenochtitlánu, stolicy Mexików, obok Zócalo, poświęconej Huitzilopochtliemu i Tlalocowi. Kładki przecinają warstwy podwójnej piramidy, przebudowywanej siedem razy, a muzeum przy stanowisku przechowuje znaleziska, w tym kamień Coyolxauhqui odkryty tu w 1978 roku.

Dawne kolegium jezuickie w historycznym centrum, przebudowane na początku XVIII wieku wokół trzech dziedzińców, później Narodowa Szkoła Przygotowawcza. Na jego ścianach znajdują się pierwsze malowidła meksykańskiego muralizmu autorstwa José Clemente Orozco, Diega Rivery, Davida Alfara Siqueirosa i innych; obecnie jest to muzeum z wystawami.

Narodowa kolekcja sztuki meksykańskiej od XVI wieku do 1954 roku w dawnym Pałacu Komunikacji przy Calle Tacuba, zbudowanym w latach 1904–1911 przez Silvia Contriego. Jego galerie prowadzą od kolonialnego malarstwa religijnego po pejzaże José Maríi Velasco i dzieła Rivery i Kahlo; przed budynkiem stoi posąg Karola IV dłuta Tolsy.

Narodowy teatr i muzeum sztuki Meksyku obok Alameda Central, rozpoczęty w 1904 roku przez Adama Boariego i ukończony w 1934 roku z wnętrzem w stylu art déco. Jego marmurowa fasada i kopuły z płytek kryją teatr ze szklaną kurtyną Tiffany'ego oraz galerie z malowidłami ściennymi Rivery, Orozco, Siqueirosa i Tamaya.

Łuk z kopułą przy Plaza de la República, zbudowany w latach 1933–1938 ze stalowej konstrukcji niedokończonego pałacu ustawodawczego i poświęcony rewolucji meksykańskiej. W jego filarach spoczywają szczątki przywódców rewolucji; przeszklona winda wjeżdża na taras widokowy pod kopułą, a pod spodem mieści się Narodowe Muzeum Rewolucji.

Muzeum XX-wiecznej sztuki meksykańskiej w Parku Chapultepec, otwarte w 1964 roku w dwóch okrągłych przeszklonych budynkach Pedra Ramíreza Vázqueza i Rafaela Mijaresa. Kolekcja obejmuje „Dwie Fridy” Fridy Kahlo oraz dzieła Rivery, Siqueirosa, Tamaya, Leonory Carrington i Remedios Varo; jest też ogród rzeźb.

Pałac na wzgórzu Chapultepec, rozpoczęty w 1785 roku jako letnia rezydencja wicekróla, później akademia wojskowa, rezydencja cesarza Maksymiliana i cesarzowej Charlotty oraz prezydentów Meksyku. Od 1939 roku mieści Narodowe Muzeum Historii z urządzonymi komnatami cesarskimi, malowidłami ściennymi i tarasami z widokiem na miasto.

Narodowe muzeum archeologii i etnografii Meksyku, otwarte w 1964 roku w Parku Chapultepec w budynku Pedra Ramíreza Vázqueza. Jego 22 sale obejmują kultury starożytnego Meksyku, od Teotihuacánu i Majów po Mexików, których Kamień Słońca stoi w sali Mexików, a także żyjące rdzenne ludy kraju.

Sanktuarium u stóp wzgórza Tepeyac, gdzie według tradycji Matka Boża objawiła się w 1531 roku Juanowi Diego. W okrągłej bazylice Pedra Ramíreza Vázqueza, konsekrowanej w 1976 roku, przechowywany jest płaszcz z jej wizerunkiem; obok stoją stara bazylika z 1709 roku, kaplice i ścieżka prowadząca na wzgórze.

Park o powierzchni ponad 680 hektarów na zachód od centrum, wokół wzgórza niegdyś świętego dla Mexików. W jego pierwszej części znajdują się Zamek Chapultepec, Narodowe Muzeum Antropologii, Museo Tamayo, Muzeum Sztuki Nowoczesnej, zoo i jeziora z łódkami, a także lasy, pomniki i ścieżki.

Muzeum sztuki założone przez Carlosa Slima i nazwane imieniem jego zmarłej żony, w budynku Fernanda Romera przy Plaza Carso, otwarte w 2011 roku i pokryte 16 000 sześciokątnych płytek aluminiowych. Na sześciu piętrach prezentuje sztukę meksykańską i europejską, od dawnych mistrzów po jedną z największych poza Francją kolekcji rzeźb Rodina.

Dom w Coyoacán, w którym Lew Trocki mieszkał na wygnaniu z Natalią Siedową od 1939 roku i gdzie został zamordowany w 1940 roku. Pokoje i jego gabinet zachowano w niezmienionym stanie, ze śladami kul po wcześniejszym zamachu; jego grób znajduje się w ogrodzie, a nowoczesne skrzydło mieści wystawy o prawie azylu.

Kobaltowoniebieski dom w Coyoacán, w którym Frida Kahlo urodziła się, mieszkała z Diegiem Riverą i zmarła w 1954 roku. Rivera przekazał dom wraz z wyposażeniem na muzeum, otwarte w 1958 roku: jej pracownia, sypialnia i kuchnia, obrazy Kahlo i Rivery, sztuka ludowa i jej stroje.

Dwa funkcjonalistyczne domy w San Ángel zaprojektowane przez Juana O'Gormana dla Diega Rivery i Fridy Kahlo, zbudowane w latach 1931–1932 i połączone mostem między dachami. Czerwony dom Rivery zachował jego pracownię z pędzlami, figurami Judasza i meblami; niebieski dom Kahlo pokazuje, jak para żyła i pracowała.

Muzeum zaprojektowane przez Diega Riverę w Coyoacán dla jego kolekcji sztuki prekolumbijskiej, zbudowane z ciemnego kamienia wulkanicznego w stylu przypominającym świątynie mezoamerykańskie i otwarte w 1964 roku, po jego śmierci. W jego salach znajdują się tysiące dawnych figurek; z tarasu na dachu widać pole lawowe El Pedregal.