Odkryj: Tallinn

Stare Miasto to średniowieczne centrum Tallinna, złożone z górnego miasta na wzgórzu Toompea i dolnego miasta kupców i rzemieślników, otoczone średniowiecznymi murami miejskimi. Jego XIII-wieczny układ ulic i budynki pochodzące głównie z XIII–XVI wieku figurują od 1997 roku na liście światowego dziedzictwa UNESCO; obszar zajmuje 113 hektarów.

Plac Ratuszowy to średniowieczny rynek w sercu Starego Miasta w Tallinnie, otoczony szczytowymi kamienicami kupieckimi i zamknięty od południa gotyckim ratuszem z lat 1402–1404. Apteka Ratuszowa w północno-wschodnim narożniku działa w tym samym domu od początku XV wieku, a w grudniu plac wypełniają choinka i jarmark.

Ratusz w Tallinnie to gotycki ratusz z wapienia po południowej stronie placu Ratuszowego, wzmiankowany po raz pierwszy w 1322 roku i ukończony w obecnej formie w latach 1402–1404. Zwiedzający oglądają sklepioną piwnicę, sale piętra głównego i strych, a 115 stopni prowadzi na 64-metrową wieżę do galerii pod wiatrowskazem Stary Toomas, umieszczonym tam po raz pierwszy w 1530 roku.

Kościół Świętego Ducha to średniowieczny kościół luterański tuż na północ od placu Ratuszowego, wzmiankowany po raz pierwszy w 1319 roku i zbudowany jako kaplica przytułku. Jest jedynym XIV-wiecznym kościołem w Tallinnie, który zachował pierwotną formę; na fasadzie wisi rzeźbiony zegar z 1684 roku dzieła Christiana Ackermanna, a we wnętrzu stoi skrzydłowy ołtarz Bernta Notkego z 1483 roku.

Dom Wielkiej Gildii przy ulicy Pikk to późnogotycki budynek gildii ukończony w 1410 roku dla Wielkiej Gildii, stowarzyszenia najbogatszych kupców Tallinna, które spotykało się tu do 1920 roku. Jego prostą fasadę dzielą wysokie ostrołukowe blendy; dziś budynek jest oddziałem Estońskiego Muzeum Historycznego z wystawami o historii Estonii i handlu hanzeatyckim.

Muzeum Niguliste zajmuje kościół św. Mikołaja, średniowieczny kościół kupiecki na Starym Mieście w Tallinnie, spalony podczas bombardowania w marcu 1944 roku i ponownie otwarty w 1984 roku jako oddział Estońskiego Muzeum Sztuki. Prezentuje sztukę sakralną, w tym fragment Tańca śmierci Bernta Notkego i ołtarz główny Hermena Rodego; szklana winda wjeżdża na wieżę z tarasem widokowym.

Dom Bractwa Czarnogłowych przy ulicy Pikk był od 1406 do 1940 roku siedzibą Bractwa Czarnogłowych, stowarzyszenia nieżonatych kupców i armatorów. Jego renesansowa fasada z 1597 roku projektu Arenta Passera ma rzeźbiony kamienny portal i malowane drzwi z lat 40. XVII wieku. Dziś Filharmonia Tallińska organizuje koncerty w jego Białej Sali i Sali św. Olafa.

Mury obronne Tallinna otaczają średniowieczne Stare Miasto. Budowę rozpoczęto po tym, jak królowa duńska Małgorzata Sambiria nakazała w 1265 roku wznieść mur, a umocnienia rozbudowywano przez około 300 lat. Zachowało się około 1,85 km murów i 26 baszt; chodnik o długości około 200 m na koronie muru łączy baszty Hellemann i Munkadetagune.

Kiek in de Kök to 38-metrowa baszta artyleryjska na zboczu Toompea, zbudowana w 1475 roku i nazwana w języku dolnoniemieckim od widoku, jaki jej kanonierzy mieli na kuchnie poniżej. Dziś jako Muzeum Fortyfikacji Muzeum Miejskiego w Tallinnie obejmuje basztę, baszty Dziewiczą, Stajenną i Bramną w murach miejskich oraz XVII-wieczne korytarze bastionowe z kolekcją rzeźby kamiennej.

Katedra Najświętszej Marii Panny, Toomkirik, to luterańska katedra na wzgórzu Toompea i najstarszy kościół w Tallinnie, założony w XIII wieku po podboju duńskim. Odbudowana po pożarze z 1684 roku, mieści ambonę i ołtarz Christiana Ackermanna, rzeźbione nagrobki szwedzkich i rosyjskich dowódców oraz liczne herby szlacheckie; barokowa wieża pochodzi z lat 1778–1779.

Sobór św. Aleksandra Newskiego to katedra prawosławna na wzgórzu Toompea, zbudowana w latach 1894–1900 według projektu Michaiła Prieobrażenskiego w stylu neoruskim, gdy Estonia należała do Imperium Rosyjskiego. Świątynię wieńczy pięć cebulastych kopuł ze złoconymi krzyżami; wewnątrz stoją trzy złocone drewniane ikonostasy, a największy z jej jedenastu dzwonów waży około 16 ton.

Plac Wolności to wybrukowany plac na południowym skraju Starego Miasta w Tallinnie, wytyczony w miejscu szwedzkiego bastionu przed rozebraną Bramą Harju. Wschodnią stronę zamyka kościół św. Jana (1862–1867), a po zachodniej stronie stoi Kolumna Zwycięstwa w Wojnie o Niepodległość (2009). Odbywają się tu uroczystości państwowe i koncerty.

Cele więzienne KGB to muzeum w piwnicy budynku przy Pagari 1, wzniesionego w 1912 roku na Starym Mieście, w którym w 1918 roku mieścił się Estoński Rząd Tymczasowy, a przez prawie pół wieku kwatera główna sowieckiego NKWD, a później KGB. W dawnych celach, prowadzonych przez Vabamu, znajduje się wystawa o ludziach, których tu więziono, przesłuchiwano i zabijano.

Zamek Toompea stoi na wzgórzu Toompea nad Starym Miastem w Tallinnie; jego średniowieczne mury i narożne baszty sięgają czasów zakonu inflanckiego, a różowe barokowe skrzydło przy placu Zamkowym dobudowano za rządów rosyjskich w XVIII wieku. W zamku obraduje Riigikogu, parlament Estonii, a z wieży Długi Herman codziennie powiewa flaga państwowa.

Kościół św. Olafa to gotycki kościół w północnej części Starego Miasta w Tallinnie, wzmiankowany po raz pierwszy w 1267 roku i nazwany na cześć norweskiego króla Olafa II. Jego iglica wznosi się na 123,7 metra; strome kręcone schody liczące 258 stopni prowadzą na platformę widokową na wysokości 60 metrów z widokiem na Stare Miasto i Zatokę Tallińską. Kościół służy dziś zborowi baptystów.

Gruba Małgorzata to okrągła baszta artyleryjska na północnym końcu ulicy Pikk, zbudowana w latach 1511–1530 obok Wielkiej Bramy Nadbrzeżnej, by strzec podejścia do portu; ma 25 metrów średnicy i mury o grubości do 5 metrów. Od 1981 roku mieści Estońskie Muzeum Morskie z wystawami o estońskiej żegludze i tarasem na dachu.

Port Hydroplanów to oddział Estońskiego Muzeum Morskiego w hangarach dla wodnosamolotów z trzema żelbetowymi kopułami, zbudowanych w latach 1916–1917 dla Twierdzy Morskiej Piotra Wielkiego i ponownie otwartych w 2012 roku po renowacji. Wewnątrz znajdują się okręt podwodny Lembit z 1936 roku i replika wodnosamolotu Short 184; przy nabrzeżu cumuje parowy lodołamacz Suur Tõll.

Park Kadriorg zajmuje około 70 hektarów na wschód od centrum Tallinna; urządzano go od 1718 roku na polecenie Piotra Wielkiego wokół Pałacu Kadriorg. Barokowe ogrody kwiatowe, Staw Łabędzi z pawilonem, swobodna część nadmorska z 1897 roku i ogród japoński ukończony w 2011 roku pokazują sztukę ogrodową czterech stuleci; na jego skraju stoi Kumu.

Pałac Kadriorg to barokowy pałac zbudowany w latach 1718–1725 dla Piotra Wielkiego i jego żony Katarzyny według projektu Nicoli Michettiego. Mieści Muzeum Sztuki Kadriorg, oddział Estońskiego Muzeum Sztuki poświęcony sztuce europejskiej i rosyjskiej od XVI do XX wieku. Wielka sala zachowała dekorację sztukatorską, a za pałacem leży formalny ogród kwiatowy.

Estrada Festiwalu Pieśni w Kadriorgu gości Estoński Festiwal Pieśni, odbywający się co pięć lat. Łukowata scena, zbudowana w 1959 roku według projektu Henno Sepmanna z Alarem Kotlim i Endelem Paalmannem, mieści około 15 000 śpiewaków; to tu odbyły się w 1988 roku Nocne Festiwale Pieśni, od których zaczęła się Śpiewająca Rewolucja. Obok sceny stoi 42-metrowa wieża ognia.