Εξερευνήστε: Λισαβόνα

Η Πράσα ντο Κομέρσιο είναι πλατεία περίπου 175 επί 175 μέτρα στην όχθη του Τάγου, που διαμορφώθηκε μετά τον σεισμό του 1755 στη θέση του κατεστραμμένου Ανακτόρου της Ριμπέιρα, ως μέρος της ανοικοδόμησης της Μπάισα από τον Μαρκήσιο του Πομπάλ. Κτίρια με τοξοστοιχίες πλαισιώνουν τις τρεις πλευρές, με έφιππο άγαλμα του βασιλιά Ιωσήφ Α΄ στο κέντρο και την Αψίδα της Ρούα Αουγκούστα στα βόρεια.

Το Ροσίου, επίσημα Πράσα ντε Ντ. Πέντρο IV, είναι από τον Μεσαίωνα μία από τις κύριες πλατείες της Μπάισα της Λισαβόνας, σκηνή αγορών, ταυρομαχιών, εξεγέρσεων και των αουτονταφέ της Ιεράς Εξέτασης. Το πορτογαλικό πλακόστρωτο με το κυματιστό σχέδιο περιβάλλει τη στήλη του βασιλιά Πέδρου Δ΄ του 1874 και δύο χάλκινες κρήνες, με το Εθνικό Θέατρο Ντ. Μαρία ΙΙ στη βόρεια πλευρά.

Ο Ναός του Σάο Ρόκε ήταν η πρώτη ιησουιτική εκκλησία στην Πορτογαλία: ο θεμέλιος λίθος του τέθηκε το 1555 και επανασχεδιάστηκε το 1565 ως ενιαία αίθουσα για το κήρυγμα. Επέζησε σχεδόν ανέπαφος από τον σεισμό του 1755 και πέρασε στη Σάντα Κάζα ντα Μιζερικόρντια. Το Παρεκκλήσι του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή φτιάχτηκε στη Ρώμη τη δεκαετία του 1740 και μεταφέρθηκε με πλοίο στη Λισαβόνα.

Το Μιραντούρο ντε Σάντα Λουζία είναι βεράντα θέας δίπλα στην εκκλησία της Σάντα Λουζία στην Αλφάμα, με θέα πάνω από τις στέγες της παλιάς συνοικίας ως τον Τάγο. Η πέργκολά του είναι στολισμένη με βουκαμβίλιες, και ο νότιος τοίχος του φέρει δύο πάνελ από αζουλέζους, το ένα με την Πράσα ντο Κομέρσιο πριν από τον σεισμό του 1755 και το άλλο με τη χριστιανική επίθεση στο Κάστρο του Σάο Ζόρζε.

Η Βασιλική της Εστρέλα ξεκίνησε το 1779 για τη βασίλισσα Μαρία Α΄, η οποία είχε τάξει να χτίσει εκκλησία αν αποκτούσε διάδοχο, και ήταν η πρώτη εκκλησία αφιερωμένη στην Ιερή Καρδιά του Ιησού. Η λευκή της πρόσοψη έχει δίδυμα καμπαναριά και έναν μεγάλο τρούλο που φαίνεται σε όλη τη δυτική Λισαβόνα. Στο εσωτερικό, γκρίζο, ροζ και κίτρινο μάρμαρο ντύνει το δάπεδο και τους τοίχους, και ο τάφος της βασίλισσας βρίσκεται στο εγκάρσιο κλίτος.