Odkryj: Lizbona

Muzeum Calouste'a Gulbenkiana prezentuje kolekcję ormiańskiego magnata naftowego Calouste'a Gulbenkiana w budynku z ogrodem otwartym w 1969 roku. Jedna trasa obejmuje starożytny Egipt, Mezopotamię, Grecję, Rzym i świat islamu; druga prowadzi przez europejskie malarstwo, rzeźbę i francuską sztukę dekoracyjną aż po biżuterię René Lalique'a.

Sanktuarium Chrystusa Króla stoi na szczycie klifu w Almadzie, po drugiej stronie Tagu naprzeciw Lizbony. Odsłonięte w 1959 roku i zainspirowane pomnikiem Chrystusa Odkupiciela w Rio de Janeiro, to 28-metrowy posąg Chrystusa autorstwa Francisca Franco na 82-metrowym cokole projektu António Lino. Winda wjeżdża na taras u stóp posągu nad Mostem 25 Kwietnia.

Zoo w Lizbonie założono w 1884 roku, a od 1905 roku zajmuje ogrody Quinta das Laranjeiras w Sete Rios. Utrzymuje około 2000 zwierząt z ponad 300 gatunków i uczestniczy w programach hodowli gatunków zagrożonych. Mała kolejka linowa przecina część terenu, a w Baía dos Golfinhos odbywają się pokazy delfinów.

MAAT to muzeum sztuki współczesnej, architektury i technologii Fundacji EDP na nabrzeżu w Belém. Jego niski, zakrzywiony budynek pracowni Amandy Levete, obłożony białymi płytkami ceramicznymi i z dachem, po którym mogą chodzić zwiedzający, otwarto w październiku 2016 roku obok Tejo Power Station, dawnej elektrowni, w której halach również odbywają się wystawy.

Pałac Ajuda to neoklasycystyczny pałac królewski na wzgórzu Ajuda nad Belém, którego budowę rozpoczęto pod koniec XVIII wieku w miejscu drewnianej rezydencji królewskiej wzniesionej po trzęsieniu ziemi z 1755 roku; nigdy nie został ukończony według pierwotnego planu. Stał się główną siedzibą króla Ludwika I i królowej Marii Pii, a jego sale zachowały XIX-wieczne wyposażenie.

Muzeum Skarbca Królewskiego otwarto w 2022 roku w nowo ukończonym zachodnim skrzydle Pałacu Ajuda, wokół 40-metrowego skarbca zamykanego stalowymi drzwiami. Jedenaście działów prezentuje portugalską koronę, berło i klejnoty królewskie, złoto i diamenty z Brazylii, monety i medale, dary dyplomatyczne oraz srebrną zastawę stołową Germaina.

Narodowe Muzeum Powozów w Belém przechowuje karety i powozy portugalskich domów królewskich od XVI do XIX wieku, stanowiące część zbioru około 9000 przedmiotów. Założone w 1905 roku w ujeżdżalni Pałacu Belém z 1787 roku, w 2015 roku przeniosło większość kolekcji do nowego budynku naprzeciwko, zaprojektowanego przez Paula Mendesa da Rochę.

Klasztor Hieronimitów w Belém zaczęto budować w 1502 roku za króla Manuela I dla zakonu św. Hieronima, głównie według projektów Diogo de Boitaki i João de Castilho w stylu manuelińskim. W jego kościele znajdują się grobowce Vasco da Gamy, poety Luísa de Camõesa oraz królów Manuela I i Jana III. Wraz z Wieżą Belém od 1983 roku figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Pomnik Odkrywców to 56-metrowy monument na nabrzeżu Tagu w Belém, zbudowany w latach 1958–1960 według projektu Cottinellego Telmo, z rzeźbami Leopolda de Almeidy. Ma kształt dziobu karaweli i przedstawia 33 postacie epoki wielkich odkryć, na których czele stoi Henryk Żeglarz. Wewnątrz są sale wystawowe i winda na taras widokowy na dachu.

Muzeum Sztuki Ludowej stoi nad rzeką w Belém, w pawilonie zbudowanym na Wystawę Świata Portugalskiego w 1940 roku i otwartym jako muzeum w 1948 roku. W salach, udekorowanych przez artystów tamtej epoki, prezentowana jest portugalska sztuka ludowa region po regionie: ceramika, plecionkarstwo, stroje, instrumenty muzyczne, narzędzia rolnicze i sprzęt rybacki od Minho po Algarve.

Muzeum Sztuki Współczesnej MAC/CCB zajmuje budynek wystawowy Centro Cultural de Belém, zaprojektowany przez Vittoria Gregottiego i Manuela Salgado i zbudowany w latach 1989–1993. W 2023 roku zastąpiło Muzeum Kolekcji Berardo i prezentuje dziś sztukę XX i XXI wieku z kolekcji Berardo, Ellipse i Teixeira de Freitas, a także wystawy czasowe.

Muzeum Benfiki – Cosme Damião to muzeum lizbońskiego klubu sportowego S.L. Benfica, otwarte w 2013 roku obok Estádio da Luz i nazwane imieniem jednego z założycieli klubu z 1904 roku. Na trzech piętrach w 29 strefach tematycznych prezentuje trofea, koszulki, dokumenty i filmy, a trasa kończy się pod kopułą geodezyjną; z tego samego kompleksu rusza zwiedzanie stadionu z przewodnikiem.

Wieża Belém to ufortyfikowana wieża nad brzegiem Tagu, zaprojektowana przez Francisca de Arrudę dla króla Manuela I i ukończona w 1519 roku, by strzec podejścia do Lizbony. Zbudowana z wapienia lioz w stylu manuelińskim, ma bastion i czterokondygnacyjną wieżę i od 1983 roku wraz z Klasztorem Hieronimitów figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO.

Oceanarium w Lizbonie zbudowano na Expo '98 na terenie dzisiejszego Parque das Nações, na molo w doku Olivais, według projektu Petera Chermayeffa. Centralny zbiornik o pojemności około pięciu milionów litrów otaczają cztery środowiska – północny Atlantyk, Antarktyka, las wodorostów Pacyfiku i rafa Oceanu Indyjskiego – z rekinami, płaszczkami, pingwinami i wydrami morskimi.

Telecabine Lisboa to kolejka gondolowa zbudowana na wystawę światową Expo '98 na terenie dzisiejszego Parque das Nações. Jej 44 kabiny kursują na siedmiu podporach wzdłuż nabrzeża Tagu między stacją w pobliżu Oceanário a stacją w pobliżu Wieży Vasco da Gamy, z widokiem na estuarium i Most Vasco da Gamy.

Pałac w Queluz to XVIII-wieczny pałac królewski w Queluz, w gminie Sintra. Prace rozpoczęto w 1747 roku pod kierunkiem architekta Mateusa Vicente de Oliveiry jako letnią rezydencję przyszłego króla Piotra III, w połączeniu stylów barokowego, rokokowego i neoklasycystycznego. Zwiedzający oglądają sale reprezentacyjne, kanał wyłożony płytkami oraz ogrody w stylu francuskim z fontannami i posągami.