Odkryj: Lizbona

Praça do Comércio to plac o wymiarach około 175 na 175 metrów nad brzegiem Tagu, wytyczony po trzęsieniu ziemi z 1755 roku w miejscu zniszczonego Pałacu Ribeira w ramach odbudowy Baixy przez markiza de Pombal. Z trzech stron otaczają go budynki z arkadami, pośrodku stoi pomnik konny króla Józefa I, a od północy Łuk Rua Augusta.

Rossio, oficjalnie Praça de D. Pedro IV, jest od średniowiecza jednym z głównych placów lizbońskiej Baixy, miejscem targów, walk byków, buntów i autodafe inkwizycji. Portugalski bruk o falistym wzorze otacza kolumnę króla Piotra IV z 1874 roku i dwie brązowe fontanny, a po północnej stronie stoi Teatr Narodowy D. Maria II.

Kościół św. Rocha był pierwszym kościołem jezuitów w Portugalii: kamień węgielny położono w 1555 roku, a w 1565 roku przeprojektowano go jako jednonawową salę przeznaczoną do głoszenia kazań. Przetrwał trzęsienie ziemi z 1755 roku w dużej mierze nienaruszony i przeszedł w ręce Santa Casa da Misericórdia. Jego kaplicę św. Jana Chrzciciela wykonano w Rzymie w latach 40. XVIII wieku i przewieziono statkiem do Lizbony.

Miradouro de Santa Luzia to taras widokowy obok kościoła Santa Luzia w Alfamie, z widokiem na dachy starej dzielnicy i Tag. Jego pergolę porasta bugenwilla, a na południowej ścianie znajdują się dwa panele z płytek azulejos: jeden przedstawia Praça do Comércio przed trzęsieniem ziemi z 1755 roku, a drugi chrześcijański atak na zamek św. Jerzego.

Budowę Bazyliki Estrela rozpoczęto w 1779 roku dla królowej Marii I, która ślubowała wznieść kościół, jeśli urodzi następcę tronu; był to pierwszy kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa. Biała fasada ma dwie dzwonnice, a dużą kopułę widać z całej zachodniej Lizbony. Wewnątrz posadzkę i ściany pokrywa szary, różowy i żółty marmur, a w transepcie znajduje się grobowiec królowej.