Openingstijden, prijzen en tickets voor plaatsen die je tijd waard zijn.
De Süleymaniyemoskee kroont de derde heuvel boven de Gouden Hoorn en werd in 1550–1557 gebouwd door de architect Mimar Sinan voor sultan Süleyman de Prachtlievende. Het complex omvat madrasa's, een gaarkeuken en de graftombes van Süleyman en Hürrem Sultan. Het is een werkende moskee: bezoek stopt tijdens de gebedstijden, en bezoekers bedekken schouders en knieën, vrouwen ook het haar.
De Rüstem Pasha-moskee bij de Egyptische Bazaar werd door Mimar Sinan ontworpen voor grootvizier Rüstem Pasha en rond 1563 voltooid. Ze ligt verhoogd boven overwelfde winkels en is via trappen vanaf de straat bereikbaar; İznik-tegels in vele patronen bedekken het portaal en de wanden van de gebedsruimte. Het is een werkende moskee, tijdens de gebeden gesloten voor bezoekers; gepaste kleding wordt verwacht.
De Kleine Hagia Sophia werd onder keizer Justinianus in de jaren 520 of 530 gebouwd als de Kerk van de Heiligen Sergius en Bacchus en werd in het begin van de 16e eeuw, onder Bayezid II, een moskee. De overkoepelde achthoekige zaal met een zuilengalerij van twee verdiepingen en gebeeldhouwde kapitelen behoort tot de oudste Byzantijnse gebouwen van Istanbul; het is een werkende moskee, tijdens de gebeden gesloten voor bezoekers.
Het Museum voor Turkse en Islamitische Kunst is gevestigd in het paleis van grootvizier Pargalı İbrahim Pasja, rond 1524 gebouwd aan de westkant van de Hippodroom. Het werd in 1914 opgericht en verhuisde in 1983 hierheen; het toont tapijten, kalligrafie en korans, tegels, houtwerk en metaalwerk uit de hele islamitische wereld, en een etnografische afdeling met nagebouwde nomadententen en dorpskamers.
De Blauwe Moskee, de Sultan Ahmetmoskee, werd in 1609–1616 voor sultan Ahmed I gebouwd door de architect Sedefkâr Mehmed Ağa, tegenover de Hagia Sophia aan de overkant van het Sultanahmetplein. Zes minaretten en getrapte koepels rijzen op boven een gebedszaal bekleed met Iznik-tegels. Als werkende moskee sluit ze voor bezoekers rond het middag- en namiddaggebed en op vrijdagochtend; armen, benen en haar moeten bedekt zijn.
De Basilica Cisterne is een ondergronds waterreservoir dat in de 6e eeuw onder keizer Justinianus I werd aangelegd om het Grote Paleis en de gebouwen eromheen van water te voorzien. De bakstenen gewelven, over zo'n 140 bij 70 meter, rusten op 336 marmeren zuilen van negen meter hoog, en loopbruggen voeren over het water naar twee Medusahoofden die als zuilvoet zijn hergebruikt. Na een restauratie die in 2022 werd afgerond, is ze weer open als museum.
De Hagia Sophia werd in 532–537 voor keizer Justinianus I gebouwd door Anthemius van Tralles en Isidorus van Milete, onder een centrale koepel van zo'n 55 meter hoog. Negen eeuwen lang was ze een kathedraal, in 1453 werd ze een moskee, in 1934 een museum en in 2020 opnieuw een moskee; sinds 2024 bereiken toeristen de bovengalerijen met hun Byzantijnse mozaïeken via een aparte route met ticket.
De Hagia Irene staat op het buitenste hof van het Topkapıpaleis en is het oudst bekende kerkgebouw van Istanbul; het huidige bakstenen gebouw dateert van de herbouw onder Justinianus I na 532. Ze werd nooit een moskee, diende de Ottomanen als arsenaal en is nu museum en concertzaal, met een groot zwart kruis uit de tijd van de beeldenstrijd in de apsis.
Het Archeologisch Museum van Istanbul in Gülhane, naast het Topkapıpaleis, bestaat uit drie gebouwen: het neoclassicistische archeologisch museum van Alexandre Vallaury, geopend in 1891, het Museum van het Oude Oosten en het Tegelpaviljoen uit 1472. De collectie, uitgebreid onder directeur Osman Hamdi Bey, omvat de Alexandersarcofaag en andere vondsten uit de koninklijke necropolis van Sidon.
Het Topkapıpaleis werd van 1460 tot 1478 voor sultan Mehmed II gebouwd op de landtong boven de Bosporus en de Gouden Hoorn en bleef de hoofdresidentie van de sultans tot het Dolmabahçepaleis in 1856 klaar was. De poorten leiden door vier binnenhoven naar de harem, de keizerlijke schatkamer, de kamer met de heilige relikwieën en paviljoens met uitzicht over het water.
Istanbul Modern opende in 2004 als eerste museum voor moderne en hedendaagse kunst van Turkije en verhuisde in 2023 naar een nieuw gebouw van Renzo Piano aan de waterkant van Karaköy, in het Galataport-complex. Het toont zijn collectie Turkse kunst vanaf de 20e eeuw en zijn fotocollectie naast tijdelijke tentoonstellingen, met een bioscoop en een bibliotheek.
De Chorakerk is een Byzantijnse kerk in Edirnekapı waarvan de mozaïeken en fresco's in 1315–1321 werden aangebracht voor de staatsman Theodoros Metochites, waaronder de Anastasis in de zijkapel. Begin 16e eeuw werd ze een moskee en vanaf 1945 een museum; in 2024 heropende ze als Kariyemoskee, en toeristisch bezoek stopt tijdens de gebedstijden en op vrijdag.
De Kız Kulesi, de Maagdentoren, staat op een eilandje bij de zuidelijke ingang van de Bosporus, zo'n 200 meter voor de kust van Üsküdar. De Byzantijnen versterkten de plek en spanden er in de 12e eeuw een ketting vandaan over de zeestraat; onder de Ottomanen werd de toren meermaals herbouwd en diende hij als vuurtoren, en na een restauratie ging hij in 2023 weer open als museum, bereikbaar per boot vanaf Salacak.
Het Dolmabahçepaleis werd in 1843–1856 voor sultan Abdülmecid I gebouwd door de architecten Garabet en Nigoğayos Balyan op de Europese oever van de Bosporus en verving Topkapı als regeringszetel. Bezoekersroutes leiden door de Selamlık, de overkoepelde ceremoniezaal en de harem; Atatürk overleed in 1938 in het paleis.
De Ortaköy-moskee, officieel de Büyük Mecidiye-moskee, staat op het pleintje bij de aanlegsteiger van Ortaköy aan de Bosporus, naast de Bosporusbrug. Ze werd besteld door sultan Abdülmecid I en rond 1854–1856 voltooid; het neobarokke ontwerp van Garabet en Nikoğos Balyan heeft één koepel en twee slanke minaretten en is tijdens de gebeden gesloten voor bezoekers.
Beylerbeyi Sarayı staat op de Aziatische oever van de Bosporus in Üsküdar, naast de Bosporusbrug. Sultan Abdülaziz liet het in 1861–1865 bouwen als zomerresidentie en gastenverblijf voor buitenlandse vorsten zoals keizerin Eugénie; het marmeren gebouw combineert een neobarok exterieur met Ottomaanse interieurs en heeft terrastuinen met kleinere paviljoens.
Vizgu gebruikt noodzakelijke technologieën om de site te laten werken. Met jouw toestemming gebruiken we daarnaast optionele technologieën om functies te onthouden en doorverwijzingen naar ticketverkopers te meten. We gebruiken op dit moment geen algemene analyse- of advertentietrackers. Je kunt accepteren, weigeren of categorieën kiezen, en je keuze op elk moment aanpassen via Cookievoorkeuren onderaan de pagina.
