Odkryj: Stambuł

Wielki Bazar to kryty targ na starym mieście, którego założenie datuje się na 1461 rok, gdy sułtan Mehmed II kazał zbudować Cevahir Bedesten, by finansować Hagię Sophię. Jego sklepione uliczki rozrosły się wokół tej hali i dziś mieszczą około 3600 sklepów przy 65 ulicach, z 14 hanami i bramami takimi jak Beyazıt i Nuruosmaniye; handluje się tu dywanami, biżuterią i złotem.

Meczet Sulejmana wieńczy Trzecie Wzgórze nad Złotym Rogiem i został zbudowany w latach 1550–1557 przez architekta Mimara Sinana dla sułtana Sulejmana Wspaniałego. Jego zespół obejmuje medresy, przytułek oraz grobowce Sulejmana i Hürrem Sułtan. To czynny meczet: zwiedzanie jest wstrzymywane w czasie modlitw, a zwiedzający zakrywają ramiona i kolana, kobiety także włosy.

Cysternę Teodozjusza zbudowano w latach 428–443 za cesarza Teodozjusza II, by gromadzić wodę doprowadzaną akweduktem Walensa dla Wielkiego Pałacu i pobliskich łaźni. Jej strop z 45 ceglanych sklepień wspiera się na 32 marmurowych kolumnach z kapitelami korynckimi. Odrestaurowana przez władze dzielnicy Fatih, jest otwarta dla zwiedzających, a na jej ścianach i kolumnach wyświetlane są cyfrowe projekcje świetlne.

Meczet Rüstema Paszy w pobliżu Bazaru Korzennego zaprojektował Mimar Sinan dla wielkiego wezyra Rüstema Paszy; ukończono go około 1563 roku. Wzniesiony nad sklepionymi sklepami i dostępny po schodach z ulicy, ma na ścianach portyku i sali modlitwy płytki z Izniku o wielu wzorach. To czynny meczet, zamknięty dla zwiedzających w czasie modlitw; obowiązuje skromny strój.

Bazar Korzenny w Eminönü to kryty targ w kształcie litery L, którego budowę rozpoczęto w 1597 roku dla Safiye Sułtan, a ukończył w 1664 roku architekt Mustafa Ağa jako część zespołu Nowego Meczetu, dla Hatice Turhan Sułtan. Jego turecka nazwa, Bazar Egipski, przypomina o cłach na towary z Egiptu, z których go finansowano; sześć bram prowadzi do stoisk z przyprawami, suszonymi owocami i lokum.

Małą Hagię Sophię zbudowano za cesarza Justyniana w latach 20. lub 30. VI wieku jako kościół Świętych Sergiusza i Bachusa; meczetem stała się na początku XVI wieku, za Bajazyda II. Jej ośmioboczna sala z kopułą, otoczona dwukondygnacyjną kolumnadą z rzeźbionymi kapitelami, należy do najstarszych budowli bizantyjskich w Stambule; to czynny meczet, zamknięty dla zwiedzających w czasie modlitw.

Muzeum Sztuki Tureckiej i Islamskiej zajmuje pałac wielkiego wezyra Pargalı İbrahima Paszy, zbudowany około 1524 roku po zachodniej stronie Hipodromu. Założone w 1914 roku i przeniesione tutaj w 1983 roku, prezentuje dywany, kaligrafię i Korany, płytki, wyroby z drewna i metalu z całego świata islamu oraz dział etnograficzny ze zrekonstruowanymi namiotami koczowników i izbami wiejskimi.

Plac Sultanahmet biegnie śladem Hipodromu w Konstantynopolu, wytyczonego około 203 roku i powiększonego przez Konstantyna Wielkiego jako miejska arena wyścigów rydwanów. Wzdłuż jego dawnej osi centralnej stoją Obelisk Teodozjusza, sprowadzony z Egiptu i ustawiony w 390 roku, brązowa Kolumna Wężowa z Delf, Obelisk Murowany i Fontanna Niemiecka z 1900 roku.

Meczet Sułtana Ahmeda zbudował w latach 1609–1616 dla sułtana Ahmeda I architekt Sedefkâr Mehmed Ağa, naprzeciw Hagii Sophii po drugiej stronie placu Sultanahmet. Sześć minaretów i kaskadowe kopuły wznoszą się nad salą modlitwy wyłożoną płytkami z Izniku. Jako czynny meczet jest zamknięty dla zwiedzających w czasie modlitwy południowej i popołudniowej oraz w piątkowe przedpołudnia; ramiona, nogi i włosy muszą być zakryte.

Cysterna Bazyliki to podziemny zbiornik wody zbudowany za cesarza Justyniana I w VI wieku, by zaopatrywać Wielki Pałac i pobliskie budynki. Jej ceglane sklepienia, zajmujące około 140 na 70 metrów, wspierają się na 336 marmurowych kolumnach o wysokości dziewięciu metrów, a kładki prowadzą nad wodą do dwóch głów Meduzy wykorzystanych jako podstawy kolumn. Renowacja zakończona w 2022 roku pozwoliła ponownie otworzyć ją jako muzeum.

Hammam Hürrem Sułtan stoi między Hagią Sophią a Błękitnym Meczetem w miejscu rzymskich Łaźni Zeuksypa. Mimar Sinan zbudował go w latach 1556–57 dla Hürrem Sułtan, żony Sulejmana Wspaniałego, z częściami męską i żeńską rozplanowanymi jak lustrzane odbicia na jednej 75-metrowej osi. Odrestaurowany, ponownie działa jako łaźnia turecka oferująca rytuały hammamu i masaże.

Hagię Sophię zbudowali w latach 532–537 dla cesarza Justyniana I Antemiusz z Tralles i Izydor z Miletu pod centralną kopułą o wysokości około 55 metrów. Przez dziewięć stuleci katedra, w 1453 roku stała się meczetem, w 1934 roku muzeum, a w 2020 roku ponownie meczetem; od 2024 roku turyści docierają na górne galerie z bizantyjskimi mozaikami osobną, biletowaną trasą.

Hagia Irena stoi na zewnętrznym dziedzińcu Pałacu Topkapı i jest najstarszym znanym budynkiem kościelnym w Stambule; obecna ceglana budowla pochodzi z odbudowy za Justyniana I po 532 roku. Nigdy nie przekształcona w meczet, służyła Osmanom jako arsenał, a dziś jest muzeum i salą koncertową, z dużym czarnym krzyżem z okresu ikonoklazmu w apsydzie.

Muzea Archeologiczne w Stambule w Gülhane, obok Pałacu Topkapı, obejmują trzy budynki: neoklasycystyczne Muzeum Archeologiczne projektu Alexandre'a Vallaury'ego, otwarte w 1891 roku, Muzeum Starożytnego Orientu i Pawilon Kaflowy z 1472 roku. Kolekcja, rozbudowana za dyrektora Osmana Hamdiego Beja, obejmuje Sarkofag Aleksandra i inne znaleziska z królewskiej nekropolii w Sydonie.

Pałac Topkapı zbudowano w latach 1460–1478 dla sułtana Mehmeda II na cyplu nad Bosforem i Złotym Rogiem; pozostał główną rezydencją sułtanów do ukończenia Pałacu Dolmabahçe w 1856 roku. Jego bramy prowadzą przez cztery dziedzińce do Haremu, Skarbca Cesarskiego, Komnaty Świętych Relikwii i pawilonów z widokiem na wodę.

Wieżę Galata zbudowali Genueńczycy w 1348 roku jako Wieżę Chrystusa w najwyższym punkcie murów otaczających ich kolonię Galata; mając około 67 metrów, była wówczas najwyższą budowlą w mieście. Później więzienie i strażnica przeciwpożarowa, została odrestaurowana w 2020 roku i jest dziś muzeum z galerią wokół szczytu, z widokiem na Złoty Róg i Bosfor.

Istanbul Modern otwarto w 2004 roku jako pierwsze w Turcji muzeum sztuki nowoczesnej i współczesnej, a w 2023 roku przeniosło się do nowego budynku projektu Renza Piana na nabrzeżu Karaköy, w kompleksie Galataport. Prezentuje swoją kolekcję sztuki tureckiej od XX wieku i kolekcję fotografii obok wystaw czasowych, z kinem i biblioteką.

Chora to bizantyjski kościół w Edirnekapı, którego mozaiki i freski powstały w latach 1315–1321 dla męża stanu Teodora Metochity, wśród nich Anastasis w bocznej kaplicy. Przekształcony w meczet na początku XVI wieku, a od 1945 roku muzeum, w 2024 roku ponownie otwarto go jako Meczet Kariye; zwiedzanie turystyczne jest wstrzymywane w czasie modlitw i w piątki.

Aleja İstiklal to 1,4-kilometrowa ulica dla pieszych w Beyoğlu, biegnąca od placu Tünel do placu Taksim. Znana jako Grande Rue de Péra, otrzymała nową nazwę po proklamowaniu Republiki w 1923 roku. Stoją przy niej późnoosmańskie budynki ze sklepami, kawiarniami, kinami, kościołami i pasażami, takimi jak Çiçek Pasajı, a wzdłuż niej kursuje zabytkowy tramwaj.

Wieża Panny stoi na małej wysepce przy południowym wejściu do Bosforu, 200 metrów od brzegu Üsküdar. Ufortyfikowana przez Bizantyjczyków, którzy w XII wieku rozciągali z niej łańcuch w poprzek cieśniny, była kilkakrotnie przebudowywana za Osmanów i służyła jako latarnia morska; po renowacji ponownie otwarto ją w 2023 roku jako muzeum, do którego dopływa się łodzią z Salacak.