Odkryj: Stambuł

Meczet Sulejmana wieńczy Trzecie Wzgórze nad Złotym Rogiem i został zbudowany w latach 1550–1557 przez architekta Mimara Sinana dla sułtana Sulejmana Wspaniałego. Jego zespół obejmuje medresy, przytułek oraz grobowce Sulejmana i Hürrem Sułtan. To czynny meczet: zwiedzanie jest wstrzymywane w czasie modlitw, a zwiedzający zakrywają ramiona i kolana, kobiety także włosy.

Meczet Rüstema Paszy w pobliżu Bazaru Korzennego zaprojektował Mimar Sinan dla wielkiego wezyra Rüstema Paszy; ukończono go około 1563 roku. Wzniesiony nad sklepionymi sklepami i dostępny po schodach z ulicy, ma na ścianach portyku i sali modlitwy płytki z Izniku o wielu wzorach. To czynny meczet, zamknięty dla zwiedzających w czasie modlitw; obowiązuje skromny strój.

Małą Hagię Sophię zbudowano za cesarza Justyniana w latach 20. lub 30. VI wieku jako kościół Świętych Sergiusza i Bachusa; meczetem stała się na początku XVI wieku, za Bajazyda II. Jej ośmioboczna sala z kopułą, otoczona dwukondygnacyjną kolumnadą z rzeźbionymi kapitelami, należy do najstarszych budowli bizantyjskich w Stambule; to czynny meczet, zamknięty dla zwiedzających w czasie modlitw.

Muzeum Sztuki Tureckiej i Islamskiej zajmuje pałac wielkiego wezyra Pargalı İbrahima Paszy, zbudowany około 1524 roku po zachodniej stronie Hipodromu. Założone w 1914 roku i przeniesione tutaj w 1983 roku, prezentuje dywany, kaligrafię i Korany, płytki, wyroby z drewna i metalu z całego świata islamu oraz dział etnograficzny ze zrekonstruowanymi namiotami koczowników i izbami wiejskimi.

Meczet Sułtana Ahmeda zbudował w latach 1609–1616 dla sułtana Ahmeda I architekt Sedefkâr Mehmed Ağa, naprzeciw Hagii Sophii po drugiej stronie placu Sultanahmet. Sześć minaretów i kaskadowe kopuły wznoszą się nad salą modlitwy wyłożoną płytkami z Izniku. Jako czynny meczet jest zamknięty dla zwiedzających w czasie modlitwy południowej i popołudniowej oraz w piątkowe przedpołudnia; ramiona, nogi i włosy muszą być zakryte.

Cysterna Bazyliki to podziemny zbiornik wody zbudowany za cesarza Justyniana I w VI wieku, by zaopatrywać Wielki Pałac i pobliskie budynki. Jej ceglane sklepienia, zajmujące około 140 na 70 metrów, wspierają się na 336 marmurowych kolumnach o wysokości dziewięciu metrów, a kładki prowadzą nad wodą do dwóch głów Meduzy wykorzystanych jako podstawy kolumn. Renowacja zakończona w 2022 roku pozwoliła ponownie otworzyć ją jako muzeum.

Hagię Sophię zbudowali w latach 532–537 dla cesarza Justyniana I Antemiusz z Tralles i Izydor z Miletu pod centralną kopułą o wysokości około 55 metrów. Przez dziewięć stuleci katedra, w 1453 roku stała się meczetem, w 1934 roku muzeum, a w 2020 roku ponownie meczetem; od 2024 roku turyści docierają na górne galerie z bizantyjskimi mozaikami osobną, biletowaną trasą.

Hagia Irena stoi na zewnętrznym dziedzińcu Pałacu Topkapı i jest najstarszym znanym budynkiem kościelnym w Stambule; obecna ceglana budowla pochodzi z odbudowy za Justyniana I po 532 roku. Nigdy nie przekształcona w meczet, służyła Osmanom jako arsenał, a dziś jest muzeum i salą koncertową, z dużym czarnym krzyżem z okresu ikonoklazmu w apsydzie.

Muzea Archeologiczne w Stambule w Gülhane, obok Pałacu Topkapı, obejmują trzy budynki: neoklasycystyczne Muzeum Archeologiczne projektu Alexandre'a Vallaury'ego, otwarte w 1891 roku, Muzeum Starożytnego Orientu i Pawilon Kaflowy z 1472 roku. Kolekcja, rozbudowana za dyrektora Osmana Hamdiego Beja, obejmuje Sarkofag Aleksandra i inne znaleziska z królewskiej nekropolii w Sydonie.

Pałac Topkapı zbudowano w latach 1460–1478 dla sułtana Mehmeda II na cyplu nad Bosforem i Złotym Rogiem; pozostał główną rezydencją sułtanów do ukończenia Pałacu Dolmabahçe w 1856 roku. Jego bramy prowadzą przez cztery dziedzińce do Haremu, Skarbca Cesarskiego, Komnaty Świętych Relikwii i pawilonów z widokiem na wodę.

Istanbul Modern otwarto w 2004 roku jako pierwsze w Turcji muzeum sztuki nowoczesnej i współczesnej, a w 2023 roku przeniosło się do nowego budynku projektu Renza Piana na nabrzeżu Karaköy, w kompleksie Galataport. Prezentuje swoją kolekcję sztuki tureckiej od XX wieku i kolekcję fotografii obok wystaw czasowych, z kinem i biblioteką.

Chora to bizantyjski kościół w Edirnekapı, którego mozaiki i freski powstały w latach 1315–1321 dla męża stanu Teodora Metochity, wśród nich Anastasis w bocznej kaplicy. Przekształcony w meczet na początku XVI wieku, a od 1945 roku muzeum, w 2024 roku ponownie otwarto go jako Meczet Kariye; zwiedzanie turystyczne jest wstrzymywane w czasie modlitw i w piątki.

Wieża Panny stoi na małej wysepce przy południowym wejściu do Bosforu, 200 metrów od brzegu Üsküdar. Ufortyfikowana przez Bizantyjczyków, którzy w XII wieku rozciągali z niej łańcuch w poprzek cieśniny, była kilkakrotnie przebudowywana za Osmanów i służyła jako latarnia morska; po renowacji ponownie otwarto ją w 2023 roku jako muzeum, do którego dopływa się łodzią z Salacak.

Pałac Dolmabahçe zbudowali w latach 1843–1856 dla sułtana Abdülmecida I architekci Garabet i Nigoğayos Balyan na europejskim brzegu Bosforu; zastąpił on Topkapı jako siedziba rządu. Trasy zwiedzania prowadzą przez Selamlık, Salę Ceremonialną z kopułą i Harem; w pałacu zmarł w 1938 roku Atatürk.

Meczet Ortaköy, oficjalnie Meczet Büyük Mecidiye, stoi na placu przy przystani w Ortaköy, na brzegu Bosforu, obok Mostu Bosforskiego. Ufundowany przez sułtana Abdülmecida I i ukończony około 1854–1856 roku, to neobarokowa budowla projektu Garabeta i Nikoğosa Balyanów z jedną kopułą i dwoma smukłymi minaretami; w czasie modlitw jest zamknięty dla zwiedzających.

Pałac Beylerbeyi stoi na azjatyckim brzegu Bosforu w Üsküdar, obok Mostu Bosforskiego. Sułtan Abdülaziz kazał go zbudować w latach 1861–1865 jako letnią rezydencję i dom gościnny dla zagranicznych władców, takich jak cesarzowa Eugenia; marmurowy budynek łączy neobarokową elewację z osmańskimi wnętrzami i ma tarasowe ogrody z mniejszymi pawilonami.